นราฯจัดกิจกรรมรำลึกถึงครูจูหลิง

คณะครูนักเรียนกูจิงลือปะจัดกิจกรรมรำลึกครูจูหลิงเนื่องในวันครูแห่งชาติ 

คณะครูและนักเรียนบ้านกูจิงลือปะ ม.4 ต.เฉลิม อ.ระแงะ จ.นราธิวาส ซึ่งเป็นโรงเรียนที่ครูหลิง ปงกันมูล เคยสอนและถูกกลุ่มคนร้ายจับกุมและทำร้ายจนเสียชีวิตวันที่ 19 พ.ค.2549  ได้จัดกิจกรรมรำลึกเนื่องในวันครูแห่งชาติวันที่ 16 ม.ค. นี้

ทั้งนี้ทางคณะครูได้ร่วมกันจัดกิจกรรมต่างๆ ตั้งแต่การยืนรำลึกและไว้อาลัยแก่คุณครูจูหลิง หน้าเสาธงต่อการจากไปแบบไม่มีวันกลับ โดยตัวแทนอาจารย์ได้มีการกล่าวสดุดี รวมถึงผลงานต่างๆที่สำคัญที่ทางครูจูหลิง ได้วาดภาพต่างๆบนฝาผนังทิ้งไว้เป็นอนุสรณ์ ก่อนที่จะจากไป

ส่วนนักเรียนนั้น ได้ร่วมกันจัดบอร์ดนิทรรศการรำลึกถึงผลงานของครูจูหลิง รวมทั้งการเขียนเรียงความสะท้องให้เห็นถึงความเสียสละ ที่ต้องทิ้งภูมิลำเนาเกิดจากจังหวัดเชียงราย เพื่อเดินทางมาปฏิบัติหน้าที่ในการถ่ายทอดวิชาความรู้ให้แก่ลูกศิษย์ที่โรงเรียนกูจิงลือปะ ซึ่งเป็นโรงเรียนที่ตั้งอยู่ในพื้นที่สีแดง

ด.ญ.นูรอีมาน มีนา นักเรียนโรงเรียนบ้านกูจิงลือปะ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 กล่าวว่า ตอนครูจูหลิงยังมีชีวิตอยู่สอนวิชาศิลปะเก่งมาก ทำให้หนูและเพื่อนๆรักในวิชาศิลปะ หนูคิดถึงครูจูหลิงมากนึกถึงเมื่อไหร่ก็ต้องร้องไห้ทุกครั้ง ขอให้ครูเป็นนางฟ้าอยู่บนสวรรค์คอยดูความก้าวหน้าของพวกหนูตลอดไป

ด้านครูอิสมาน มุวรรณสิทธุ์ ครูโรงเรียนบ้านกูจิงลือปะ กล่าวว่า สำหรับวันครูปีนี้ซึ่งถือเป็นวันสำคัญกับผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นผู้ให้ความรู้กับคนทั้งโลก โดยเฉพาะในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ครูทุกคนต้องมีความลำบากกับการทำหน้าที่ครูในพื้นที่เสี่ยง ทั้งการเดินทางไปกลับที่ต้องมีเจ้าหน้าที่กองกำลังดูแลความปลอดภัย แต่อย่างไรก็ตามเชื่อมั่นว่าครูทุกคนพยายามทำหน้าที่ให้ดีที่สุด รวมทั้งอยากจะเห็นความสงบสุขกลับคืนมา ส่วนครูจูหลิง ถึงแม้จะลงมาทำหน้าที่ในระยะเวลาสั้นๆ แต่ครูและนักเรียนที่นี้ยังจดจำภาพความดีงามและความเสียสละจนวินาทีสุดท้ายได้เป็นอย่างดี

นอกจากนี้คุณครูอิสมาน ยังได้กล่าวเพิ่มเติมอีกด้วยว่า ในส่วนของสวัสดิการต่างๆสำหรับครูในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้นั้นขอพูดเนื่องในวันครูนี้ว่า อยากจะให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพิ่มงบประมาณด้านความช่วยเหลือให้แก่ครู 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้มากกว่าที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน เพราะการเดินทางไปปฏิบัติหน้าที่ในแต่ละวันนั้น เหมือนกับเอาชีวิตแขวนไว้อยู่บนเส้นด้าย ออกจากบ้านแต่เช้าไม่รู้ว่าช่วงเย็นจะได้กลับมาบ้านอีกหรือเปล่า