วีรภาพประชาธิปไตย

รัฐบาลพม่าตัดสินใจยกเลิกการกักพื้นที่นางอองซานซูจี ผู้นำการเคลื่อนไหวเพื่อประชาธิปไตยในพม่าคนสำคัญ เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ท่ามกลางความยินดีของชาวพม่าและผู้สนับสนุนประชาธิปไตยทั่วโลก

นี่อาจจะเป็นทัศนะที่แหลมคมที่สุดที่เธอมีต่อเสรีภาพที่ได้รับ แน่นอนว่า มันย่อมบาดลึกเข้าไปในหัวใจของผู้คนทั้งหลาย ไม่ว่าจะอยากจะได้ยินหรือไม่ก็ตาม หรือมีสันติธรรมในหัวใจหรือไม่ก็ตาม

พม่ามีการพัฒนาการทางการเมืองและการปกครองแบบของตัวเอง คงจะไม่ถูกต้องนักที่จะเอารูปแบบประชาธิปไตยของประเทศหนึ่งไปสวมทับประเทศหนึ่งโดยไม่คำนึงถึงประเพณีวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ ฯลฯ ของชาตินั้นๆ แต่อย่างไรก็ตามการต่อสู้ของนางซูจีก็เป็นต้นแบบที่ควรจะสนใจศึกษา

นางซูจีได้ชื่อว่าเป็นวีรสตรี เช่นเดียวกับบิดาของเธอนายพลอองซาน ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นวีรบุรุษของประเทศพม่า ทั้งเธอและบิดาของเธอมีคุณสมบัติประการสำคัญ คือ ลุกขึ้นต่อสู้เพื่อเอกราชและความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นของคนพม่า ไม่ว่าผลสุดท้ายมันจะต้องแลกด้วยชีวิตหรืออิสรภาพของพวกเขาหรือไม่ก็ตาม

สำหรับนางซูจีนั้นเธอได้ต่อสู้บนวิถีทางแห่งสันติธรรม ตามวิถีแห่งหลักสิทธิมนุษยชนและนิติรัฐ ซึ่งเป็นหลักสำคัญของประชาธิปไตย เธอมิได้เป็นนักฉวยโอกาสทางการเมือง แต่เป็นนักต่อสู้ตัวจริง ที่คำนึงถึงวิธีการพอๆ กับผลลัพธ์

เธอจึงเป็นสัญลักษณ์ของการต่อสู้ที่ได้รับการยอมรับและยกย่องไปทั่วโลก

ในฐานะที่ไม่เพียงแต่เป็นประเทศเพื่อนบ้านที่อยู่ใกล้ชิดติดกัน มีประวัติศาสตร์พัวพันกันมายาวนาน และต้องพึ่งพาอาศัยกันต่อไปในอนาคต แต่เมื่อคำนึงถึงเส้นทางการพัฒนาการทางการเมืองไทยแล้ว ควรที่คนไทยทั้งหลายจะได้ศึกษาเรื่องการพัฒนาการทางการเมืองของพม่าอย่างใส่ใจ ในด้านหนึ่งจะได้รู้จักเพื่อนบ้านมากขึ้น และอีกด้านหนึ่งเราจะได้เลือกเอาบทเรียนและประสบการณ์ของเพื่อนบ้านมาแก้ไขดัดแปลงบ้านเมืองเราให้ดีขึ้น

ผลของความไม่สามัคคีส่งผลอย่างไรต่อเชื้อชาติและพม่าโดยรวม เราคงประจักษ์แก่สายตามาหลายทศวรรษ และชวนคิดว่า นักต่อสู้ทางการเมืองของเรานั้นเป็นพวกฉวยโอกาสหรือเป็นวีรบุรุษที่แท้จริง การต่อสู้ทางการเมืองที่กำลังห้ำหั่นกันอยู่นี้มีประโยชน์ของสาธารณะเป็นที่ตั้ง หรือประโยชน์ของตัวเองและพวกพ้องเป็นสำคัญ

เมืองไทยอาจจะมีสภาพการณ์ที่เป็นประชาธิปไตยกว่าพม่า แต่นักการเมืองเราเป็นวีรบุรุษหรือวีรสตรีจริงหรือ?