คิดมากกว่า

รื้อต้นทุนหนึ่งในหลายภารกิจที่รัฐบาลเร่งเข็นให้เป็นผลงานเดือน พ.ย.ที่จะถึงนี้ คือเรื่องการเข้ามารื้อต้นทุนราคาสินค้าและต้นทุนพลังงาน โดยเลขาธิการนายกรัฐมนตรี กอร์ปศักดิ์ สภาวสุ บอกว่าเพื่อเป็นการแก้ปัญหาราคาสินค้าแพง เพราะผลจากเศรษฐกิจที่ขยายตัวค่อนข้างเร็ว จะทำให้อีก 36 เดือน อาจมีปัญหาเรื่องเงินเฟ้อ  หรือพูดง่ายๆ ว่าราคาสินค้าจะแพง ทำให้ค่าครองชีพของประชาชนสูงขึ้น
จึงต้องหาแนวทางแก้ปัญหาล่วงหน้า ด้วยการนำเครื่องมือด้านกฎหมาย เช่น พ.ร.บ.ว่าด้วยราคาสินค้าและบริการ 2542 พ.ร.บ.แข่งขันการค้า 2542 และจะมีการประกาศหลักเกณฑ์และวิธีการกำหนดอำนาจเหนือตลาดเข้ามาคุมราคาสินค้าอุปโภคบริโภค ให้สอดคล้องกับต้นทุนที่แท้จริง
ถือเป็นการตื่นตัวชนิดกันไว้ก่อนแก้ที่น่าสนับสนุนรัฐบาล และอยากให้นำไปใช้กับหลายๆ ปัญหาที่จะเกิดขึ้นอย่างยิ่ง รวมทั้งการเข้าไปบริหารจัดการต้นทุนสินค้าในขั้นตอนต่างๆ เพื่อให้ราคาสินค้าไม่แพงอย่างไร้เหตุผล โดยรัฐบาลตั้งข้อสังเกตว่า สถานีบริการน้ำมันทุกยี่ห้อในตลาด ทำไมถึงขายราคาน้ำมันเท่ากันหมดเหมือนกับฮั้วราคากัน จะมีแข่งขันกันบ้าง ก็แค่แถมน้ำดื่มที่ต้นทุนขวดละไม่กี่บาท แสดงว่ากลไกตลาดของธุรกิจพลังงานน่าจะมีปัญหา หรือแหล่งท่องเที่ยวอย่างภูเก็ต ทำไมสินค้าหรือบริการทุกอย่างราคาแพงมาก ทั้งของกินของใช้ ค่าโดยสารรถประเภทต่างๆ สะท้อนให้เห็นว่ากลไกตลาดไม่ทำงาน
เจตนาของรัฐบาลในเรื่องนี้ ถ้าไม่มองในแง่ของวาระทางการเมือง นับเป็นเรื่องดีที่จะทำให้กลไกตลาดได้ทำงาน แต่อยากให้รัฐบาลมองการดำเนินงานครั้งนี้ ให้กว้างกว่าแค่จะหวังกดราคาสินค้าหรือบริการ เพื่อช่วยลดภาระค่าครองชีพให้ประชาชนเท่านั้น เพราะการเข้าไปรื้อต้นทุนสินค้าหรือบริการ ควรจะทำให้เกิดความเป็นธรรม มากกว่าจะหวังแค่มาแก้เงินเฟ้อหรือสินค้าแพง
รัฐบาลก็คงทราบว่า หากนำกฎหมายเข้าไปบีบให้ราคาสินค้าต่ำกว่าความเป็นจริง ก็ถือเป็นหนึ่งในการบิดเบือนกลไกตลาด ผลกระทบที่ตามมา สินค้าหรือบริการที่ได้จะตอบโจทย์ที่รัฐบาลต้องการในเรื่องของราคาถูกลง แต่เรื่องคุณภาพ ความคุ้มค่าต่อยูนิตจะไม่ดี และเมื่อมองเป็นภาพรวมทางเศรษฐศาสตร์แล้ว ประสิทธิภาพในการใช้ทรัพยากรจะเสียหาย มากกว่าปล่อยสินค้าให้ราคาสมเหตุสมผล
นอกจากนี้ การบังคับใช้กฎหมาย เช่น กฎหมายแข่งขันการค้า จะเห็นประสิทธิภาพได้ว่า ที่ผ่านมาสินค้าหรือบริการที่มีอำนาจเหนือตลาด ไม่เคยโดนบังคับใช้ได้ตามเจตนารมณ์ของกฎหมายตั้งแต่มีขึ้นมาเมื่อปี 2542 เห็นได้จากนิยามคำว่ามีอำนาจเหนือตลาด ยังไม่สามารถตกลงกันได้ว่านิยามต้องเป็นอย่างไรถึงจะปฏิบัติได้จริง เพราะต้องยอมรับว่าสินค้าหรือบริการหลายประเภทต้องโดนกระทบแน่หากนิยามอำนาจเหนือตลาดออกมา
ดังนั้น จึงอยากให้การเข้าไปรื้อต้นทุนสินค้าอุปโภคบริโภคและธุรกิจพลังงานครั้งนี้ อย่ามุ่งหวังเพียงแก้ปัญหาเงินเฟ้อ บีบสินค้าไม่ให้ราคาแพง เพื่อลดค่าครองชีพให้ประชาชนเพียงอย่างเดียว
อยากให้การเข้าไปจัดระเบียบต้นทุนสินค้าครั้งนี้เป็นการเข้าไปเพื่อสร้างความเป็นธรรมให้ทุกขั้นตอนของสินค้าหรือบริการ ตั้งแต่ต้นน้ำจนถึงปลายน้ำ รวมทั้งถึงมือผู้บริโภคชาวบ้านทั่วไป ให้ทุกส่วนอยู่ได้อย่างสมเหตุสมผล ซึ่งเชื่อว่ารัฐบาลก็เข้าใจเรื่องนี้ดี หากรัฐบาลลดความหวังผลทางการเมืองลงบ้าง เชื่อว่าการเข้าไปรื้อต้นทุนสินค้าหรือบริการครั้งนี้ จะทำให้กลไกตลาดทำงานอย่างเป็นธรรมมากขึ้น