ปั๊มน้ำยา ร้านคนรุ่นใหม่ไม่ไร้น้ำยา

โดย กั๊ตจัง  

ในเมื่อรถเรามีปั๊มให้เติมน้ำมัน แล้วขวดในบ้านจะเอามาเติมน้ำยาไม่ได้เชียวหรือ แนวคิดสุดเก๋แบบนี้เกิดจากคนรุ่นใหม่ 3 คนอย่าง “แอน” สุภัชญา เตชะชูเชิด “แพร” ปภาวี พงศ์ธนาวรานนท์ และ “น้ำมนต์” ชนินทร์ ศรีสุมะที่เกิดแนวคิดรักษ์ธรรมชาติ ด้วยการสร้างร้านขายน้ำยาแบบปั๊มใส่ขวดให้ลูกค้า สามารถนำกลับมาเติมได้โดยลดปริมาณการใช้ขวดและถุงพลาสติก โดยใช้ชื่อว่า “รีฟิล สเตชั่น”

สุภัชญา เล่าถึงความเป็นมาเป็นไปของร้านรีฟิล สเตชั่น นี้ว่า ทุกคนมีความสนใจด้านสิ่งแวดล้อมเหมือนกัน แต่ละคนมีความถนัดในแบบของตัวเอง

“คนหนึ่งมีความรู้เรื่องสินค้าเรื่องน้ำยาชีวเคมี อีกคนจบสถาปัตย์สามารถออกแบบร้านและทำกราฟฟิกต่างๆ ได้ อีกคนมีเครือข่ายคนรู้จักเยอะที่สามารถมาช่วยเหลือประสานงานเก่ง ก็เอาความสามารถตรงนี้มาช่วยกัน

เพราะที่ผ่านมาพวกเรามักจะพูดถึงปัญหาสิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะปัญหาขวดพลาสติก ขยะพลาสติกทั้งหลายที่ใช้ไม่กี่ครั้งก็ต้องทิ้งไป เราอยากทำบางอย่างที่เรียกว่าซีโร่ เวสต์ แบบต่างประเทศ คือลดปริมาณขยะให้เหลือศูนย์หรือใกล้เคียงที่สุด

ในต่างประเทศก็มีโครงการที่เรียกว่า บัลค์ สโตร์ เป็นร้านที่ให้ลูกค้าเอาขวดมาเติม หรือเอาถุงผ้ามาใส่สินค้ากลับบ้าน ให้คนใช้ขวดพลาสติก ขวดกด ถุงเอามาใช้ซ้ำลดปริมาณขยะ แต่ร้านค้าแบบนี้ในประเทศไทยไม่มี”

จากนั้นพวกเขาทั้งสามก็เริ่มทำสบู่และน้ำยาขาย โดยเริ่มจากการวางขายที่ตลาดนัดก่อน เพื่อดูว่าลูกค้ามีปฏิกิริยาอย่างไร? แล้วไปลองวางจำหน่ายแถบหอพักนักศึกษา และพื้นที่ชุมชนอื่นๆ ประมาณ 2 เดือน ก่อนคิดจะเปิดร้านจริงๆ ปรากฏว่าเปิดช่วงวันแรกๆ ร้านเงียบจนทำใบปลิวบอกเพื่อให้ลูกค้าได้รับทราบข้อมูล ถึงเริ่มมีคนให้ความสนใจ

“โดยเฉลี่ยถ้าเป็นน้ำยาที่เราใช้ทั่วไป เช่น แชมพู สบู่ ครีมนวดผม จะอยู่ขีดละประมาณ 40 บาท ถ้าเป็นน้ำยาล้างจาน น้ำยาทำความสะอาดบ้านจะตกขีดละ 20 บาท ราคาจะค่อนข้างสูงกว่าน้ำยาทั่วไป เพราะของเราเป็นน้ำยาออร์แกนิกที่ดีต่อสุขภาพและสิ่งแวดล้อมมากกว่า ดังนั้นราคาจะสูงกว่าแน่นอน ซึ่งเรามีแหล่งรับซื้อสินค้าออร์แกนิกที่ผลิตน้ำยาเหล่านี้ออกมาเป็นแกลลอนออกวางจำหน่าย

ลูกค้าของเราก็จะเป็นลูกค้าที่ค่อนข้างเฉพาะกลุ่มมากๆ คือต้องรู้และมีความต้องการสินค้าออร์แกนิกและอยากจะช่วยกันอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมไปด้วยในตัว ต้องบอกว่าตอนนี้อยู่ในช่วงทดลอง หรือลองผิดลองถูกกันมากกว่าว่ารูปแบบของธุรกิจนี้จะออกมาในทิศทางไหน

โชคดีที่ช่วงแรกๆ ได้พี่ๆ สื่อมวลชนสนับสนุนทำให้เราเป็นที่รู้จัก จนมีลูกค้าเดินทางมาใช้บริการถึงที่ ตอนนี้เรามีอยู่ทั้งหมด 3 ที่วางจำหน่ายที่เป็นพาร์ตเนอร์ธุรกิจรับสินค้าของเราไป

เรายังไม่อยากจะเรียกว่าสาขา เพราะแต่ละพาร์ตเนอร์ที่รับสินค้าของเราไปจำหน่ายต่อยังเป็นช็อปเล็กๆ ที่ไม่ได้มีสินค้าครบเหมือนร้านใหญ่จะมีเพียงแค่น้ำยาที่ใช้ในครัวเรือนไม่กี่อย่าง เมื่อเทียบกับร้านสาขาใหญ่ อีกอย่างเวลานี้เรากำลังมองในเรื่องของตลาดและกลุ่มลูกค้า”

การที่ลูกค้าจะเดินทางมาซื้อน้ำยาที่ร้านจะต้องหยิบเอาขวดเตรียมถุงเตรียมของทุกอย่างมาเอง สุภัชญา ชี้ว่าถ้าลูกค้าไม่ได้อยู่ใกล้จริงๆ ก็ยากที่เขาจะเดินทางมา

“อันที่จริงเราก็เรียกชื่อร้านเราเล่นๆ ว่าร้านไม่สะดวกซื้อ เพราะยอมรับว่ายังมีความลำบากในการเดินทาง แผนต่อไปในอนาคต เรามองถึงกลุ่มร้านค้าเล็กๆ ที่ตั้งอยู่ในชุมชน อาจจะเป็นอพาร์ตเมนต์ หอพัก ที่มีร้านค้าหรือพื้นที่ส่วนกลางให้เป็นจุดที่ทุกคนสามารถลงมาเติมน้ำยาได้สะดวก ไม่เสียค่าใช้จ่ายในการเดินทางสิ้นเปลืองพลังงาน

จากเริ่มต้นที่เราเปิดมาเมื่อเดือน ธ.ค. 2560 จนถึงวันนี้เราก็ได้เพิ่มไลน์สินค้าจากน้ำยาไปสู่อาหารและอุปกรณ์ที่ช่วยลดขยะ เช่น ถุงผ้า ช้อนส้อมแบบใช้ซ้ำ ขวดเติม เพิ่มเข้ามา รวมถึงกลุ่มอาหารแห้งเข้าไปด้วย อันที่จริงแล้วแนวคิดของเราแต่แรก เราคิดจะใช้เป็นขวดเติมเครื่องปรุงอาหาร

คิดทำก่อนที่เป็นน้ำยาเสียด้วยซ้ำแต่ว่าติดตรงที่เรื่องความสะอาดที่ลูกค้าเป็นกังวลมากที่สุด เพราะเป็นเรื่องอาหารการกินที่มีผลกระทบกับร่างกายโดยตรงจึงพับแนวความคิดตรงนั้นไป แล้วก็มาดูว่ามีอาหารอะไรที่เราสามารถนำมาใช้รีฟิลได้ก็มาพบว่าอาหารแห้งมีความเหมาะสม เก็บไว้ได้นานโดยไม่ต้องกังวลเรื่องความสะอาด

เราจึงมีเส้นสปาเกตตี เส้นพาสต้า และเมนูอื่นๆ ให้เป็นสินค้าขายทดลองตลาดดูว่าได้ผลตอบรับดีแค่ไหน ตอนนี้ก็ยังอยู่ในช่วงของการทดลอง ซึ่งหวังว่าสิ่งที่เรากำลังทำอยู่นั้นจะเป็นส่วนหนึ่งในการกระตุ้นจิตสำนึกของคนให้หันมาลดการใช้ขยะพลาสติก ใช้พลาสติกซ้ำ และช่วยกันอนุรักษ์ธรรมชาติกันมากขึ้น”