หากินกับชีวิตคน

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

ถึงกับอึ้ง เมื่อเห็นข่าว ค่าเคส ของมูลนิธิช่วยเหลือผู้ประสบภัยอีกครั้ง

ค่าเคส หมายถึงค่าจ้างที่บรรดาโรงพยาบาลเอกชน จ่ายให้กับเจ้าหน้าที่มูลนิธิต่างๆ เวลามีผู้ประสบอุบัติภัย จะได้นำคนเจ็บหามเข้าโรงพยาบาลที่จ่ายเงินให้

ที่เป็นข่าวอีกครั้ง เนื่องจาก มูลนิธิธรรมรัศมีมณีรัตน์ (กู้ภัยมังกร) จ.ชลบุรี สั่งห้ามอาสาสมัครนำผู้บาดเจ็บส่งโรงพยาบาลที่จ่ายเงินนอกระบบ และห้ามรับเงินจากโรงพยาบาลนั้นเด็ดขาด โดยส่งได้เฉพาะตามสิทธิการรักษาเท่านั้น

ตามปกติ การทำงานของหน่วยกู้ภัยจะมีลักษณะเป็นจิตอาสา โดยมีเงินอุดหนุนบางส่วน อาทิ จากสถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ (สพฉ.) ให้แล้วแต่กรณี

แต่การจ่ายเงินนอกระบบ คือการที่โรงพยาบาลเอกชนบางรายจ่ายเงินให้อาสาสมัครที่นำคนเจ็บมาส่ง อย่างใน กทม.จะคิดเป็นรายหัว 300-500 บาท มากที่สุดที่เคยพบ คือ 1,300 บาท 

สิ่งที่พบก็คือ มีอาสาสมัครกู้ภัยบางคนนำผู้บาดเจ็บส่งโรงพยาบาลที่ให้ค่าตอบแทนสูงๆ

ทั้งหมดจะทำให้การรักษาผู้บาดเจ็บล่าช้าออกไป ทั้งๆ ที่ต้องส่งถึงมือแพทย์ให้เร็วสุด ส่งโรงพยาบาลใกล้สุด หรือโรงพยาบาลที่มีสิทธิในการรักษา

จากที่เจ็บน้อยก็เป็นเจ็บมาก จากที่เจ็บมากก็กลายเป็นร่อแร่ อาการสาหัสกว่าเดิม

สิ่งที่โรงพยาบาลได้รับก็คือเงินจากกฎหมายคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถประมาณ 3-5 หมื่นบาท เงินจากสิทธิประกันสังคม เงินจากโครงการหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้า หรือบัตรทอง 

หากคนใช้มีประกันส่วนบุคคล ก็จะเสียค่าใช้จ่ายโดยตรงจากประกัน ไม่มีประกันก็ต้องจ่ายเอง ในราคาที่ไม่ใช่ถูกๆ 

ความจริงแล้วค่าเคสเป็นสิ่งที่เกิดมานานแล้วหลายปีดีดัก

และเคยเกิดกรณีที่โด่งดังมาก นั่นคือเมื่อผู้ป่วยประสบอุบัติเหตุมีการนำส่งโรงพยาบาล จ่ายค่าเคสกันไป

แต่ที่เกิดขึ้นก็คือมีกรณีการผ่าตัดเอาอวัยวะของผู้ประสบภัยไปขาย ไม่ว่าจะเป็นตับ เป็นไต

คดีที่ว่าฟ้องร้องกันถึงขั้นฟ้องร้องต่อศาล

เท่ากับว่าแม้เหตุการณ์จะผ่านมาหลายปี แต่พฤติกรรมการจ่ายค่าหัวคิวคนเจ็บก็ยังคงอยู่

ทำไมถึงยังคงปล่อยให้มีการจ่ายเงินลักษณะเช่นนี้ไม่จบไม่สิ้น

จริงอยู่แม้จะเป็นเรื่องระหว่างผู้รับกับผู้ให้ คือโรงพยาบาลกับหน่วยอาสากู้ภัย แต่ทว่ามีผู้ที่ได้รับผลกระทบก็คือคนเจ็บ

เรื่องนี้ถ้าจะห้ามปราม ปราบกันจริงๆ ก็คงไม่ยาก เนื่องจากพิสูจน์ได้ว่าจุดที่เกิดเหตุกับโรงพยาบาลที่มีการส่งตัวไปรักษา มันใกล้หรือมันไกลกันมากน้อยเพียงไร

เพียงแต่คงไม่มีใครอยากทำ โดยเฉพาะตำรวจกับหน่วยอาสากู้ภัย ต่างก็เกื้อกูลซึ่งกันและกันมาตลอด

คงต้องอยู่ๆ กันไป ปล่อยกันไปเหมือนเดิม