ประชาธิปไตยหลงทาง

โดย..ณ กาฬ เลาหะวิไลย

โลกกำลังเข้าสู่ช่วงแห่งทางแยกในการพิสูจน์ว่าประชาธิปไตย เป็นระบบที่ดีจริงหรือ

สหรัฐอเมริกาหัวขบวนแห่งกระบวนการประชาธิปไตยถูกตั้งคำถามอย่างหนักว่าบรรดาผู้นำที่มาจากการเลือกตั้งเป็นบุคคลที่เหมาะสมแล้วกับการนำพาประเทศหรือไม่ โดยเฉพาะเมื่อ โดนัลด์ ทรัมป์ ได้เป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา

แน่นอนว่า ทรัมป์ ถูกนำมาเทียบกับประธานาธิบดี สีจิ้นผิง ของจีนที่จะมีการแก้รัฐธรรมนูญเพื่อให้ดำรงตำแหน่งได้นานขึ้น และมีการประเมินว่า ประธานาธิบดี สีจิ้นผิง อาจดำรงตำแหน่งไปอีก 20 ปี ถัดจากนี้

ภาระของประธานาธิบดี สีจิ้นผิง คือนำพาประเทศไปสู่ความฝันของจีนที่จะสร้างสังคมอยู่ดีมีสุขสร้างสังคมคนชั้นกลางและสุดท้ายคือการสร้างสังคมนิยมที่ทันสมัยอันมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว

จีนกลายเป็นรัฐบาลที่เข้มแข็ง และสร้างเศรษฐกิจจีนที่มีแนวโน้มจะเป็นผู้ชนะในอนาคต

ขนาดนิตยสาร Time ขึ้นปกว่า China Won หรือจีนชนะแล้ว

เศรษฐกิจจีนใช้การผสมผสานระหว่างอำนาจและทุนนิยม หรือแมวสีใดก็ได้ขอให้จับหนูเป็นใช้ได้ในระบบการเมืองจนทำให้มีความพร้อม แข็งแรงยั่งยืนมากกว่าระบบของสหรัฐอเมริกาที่มีอิทธิพลเหนือระบบเศรษฐกิจโลกมาโดยตลอด

ในอนาคตอีกไม่นานนักเศรษฐกิจของจีนจะมีขนาดใหญ่แซงหน้าสหรัฐอเมริกาอย่างแน่นอน

นับตั้งแต่จีนปฏิรูปประเทศตามแนวทางของ เติ้งเสี่ยวผิง เปิดประเทศยกเลิกแนวทางคอมมิวนิสต์แนวอนุรักษนิยมมาใช้แนวทางทุนนิยม แต่พรรคคอมมิวนิสต์จีนยังคงกุมอำนาจเด็ดขาดทำให้จีนเหมือนมังกรทะยาน

บริษัทต่างชาติมากมายเอาเงินมาลงทุนในจีนที่มีตลาดขนาดใหญ่กว่า 1,000 ล้านคน ค่าแรงงานถูกจีนกลายเป็นโรงงานของโลก การปฏิรูปช่วง 30 ปีที่ผ่านมาทำให้จีนยกระดับพัฒนาชนิดเหมือนฝัน

ขนาดประธานาธิบดี ทรัมป์ เดินทางมาเยือนเอเชียระหว่างวันที่ 3-12 พ.ย.ปีก่อน เพื่อส่งสัญญาณให้จีนและให้โลกได้รับทราบว่า อิทธิพลในภูมิภาคเอเชียนี้สหรัฐอเมริกาต้องมาก่อน ไม่ใช่จีน

แต่เมื่อทรัมป์มาถึงเอเชีย ก็พบความจริงว่า สหรัฐอเมริกาไม่ได้ ยิ่งใหญ่เหมือนเดิมอีกต่อไป

สหรัฐอเมริกาต้องมาก่อนกลายเป็นจีนกำลังจะแซงหน้าแล้ว

ผู้นำของหลายชาติ อาทิ รัสเซีย อินเดีย กำลังเดินตามความเป็นผู้นำของจีนด้วยการสร้างระบบเศรษฐกิจที่รัฐบาลกำกับและดูแลเลียนแบบจีน

จีนโมเดลกลายเป็นนโยบายการสร้างชาติ ขณะที่โมเดลเกี่ยวกับประชาธิปไตยทำให้สหรัฐอเมริกามีผู้นำที่อ่อนแอ

ระบบการเมืองในโลกเสรีก่อให้เกิดการทะเลาะเบาะแว้งกว่าจะผ่านนโยบายอะไรก็มักถูกขัดขวาง ยิ่งเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองสิ่งที่เคยทำมาก็จะถูกรื้อทิ้งไป

แนวคิดการพัฒนาของมนุษย์ในระยะยาวที่เคยคิดว่าสุดท้ายแล้วจะมุ่งสู่เสรีนิยมประชาธิปไตยอาจกลายเป็นความคิดที่ไม่เป็นจริงเสมอไป

ประชาธิปไตยอาจไม่ใช่คำตอบเดียวและไม่ใช่คำตอบสุดท้าย

แต่ละประเทศจึงอาจมีแนวทางของตัวเอง

เหมือนกับจีนที่กำลังท้าทายโลกใบนี้อยู่