คนเมียนมาชอบสินค้าไทย

โดย...แบงก์กลิ้ง

ในช่วง 2-3 ปีนี้ ผู้เขียนได้มีโอกาสเดินทางไปเมียนมา 2 ครั้งเพื่อทำงาน ซึ่งทั้งสองครั้งได้เดินทางไปเมืองย่างกุ้งก่อนและเดินทางต่อไปยังมัณฑะเลย์ ซึ่งเป็นเมืองดาวรุ่งทางเศรษฐกิจของเมียนมา

ในครั้งแรกที่ไปเมียนมาเป็นช่วงก่อนการเลือกตั้งครั้งประวัติศาสตร์ และครั้งล่าสุดเพิ่งไปเมื่อต้นเดือน มิ.ย. จึงได้เห็นถึงความแตกต่างอย่างชัดเจน เมียนมาพัฒนาขึ้นมากโดยเฉพาะเมืองที่เป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจเก่าและใหม่ หลังจากที่เมียนมามีรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งแล้ว ก็กลายเป็นประเทศที่น่าสนใจอย่างมากในการค้าและการลงทุน

ผู้เขียนรู้สึกดีใจที่เห็นสินค้าไทยทั้งสินค้าอุปโภคและบริโภควางขายมากมายหลายยี่ห้อในร้านค้าของเมียนมา ไม่ว่าจะเป็นเครื่องดื่ม เครื่องปรุงรส ขนมขบเคี้ยว รวมทั้งเครื่องใช้ไฟฟ้า หม้อหุงข้าว ตู้เย็น กาน้ำร้อน เครื่องปรับอากาศ  ฯลฯ ซึ่งสินค้าไทยนั้นถือว่าเป็นสินค้าคุณภาพสูง มีมาตรฐาน และเชื่อถือได้เหนือสินค้าของประเทศคู่แข่งอื่น ซึ่งเป็นความภูมิใจในฐานะประเทศแหล่งกำเนิดสินค้า

การส่งออกของไทยไปเมียนมานั้น คาดว่าจะส่งไปถึง 20% ของมูลค่าการนำเข้าสินค้ารวมทั้งหมดของเมียนมา

นอกจากความชื่นชอบในด้านคุณภาพสินค้าแล้ว ความนิยมสินค้าไทยในเมียนมาอีกเหตุผลที่น่าจะเป็นไปได้มากคือ มีชาวเมียนมาเข้ามาทำงานในประเทศไทยร่วม 2 ล้านคน คนกลุ่มนี้เมื่อกลับไปเยี่ยมเยียนบ้านก็จะซื้อของฝากกลับไป ทำให้ชาวเมียนมาคุ้นชินกับสินค้าไทยมากกว่า

ดังนั้น ผู้เขียนจึงคิดว่าสินค้าขายดีอย่าง  “เครื่องดื่มชูกำลัง” ที่ได้รับความนิยมสูงน่าจะมาจากการบริโภคที่คุ้นชินเมื่อมาทำงานในไทยมากกว่า แต่แตกต่างกันในเรื่องของการบริโภค คนไทยจะบริโภคเครื่องดื่มชูกำลังเพื่อกระตุ้นร่างกายให้สดชื่นและให้มีเรี่ยวมีแรงในการทำงาน แต่ในเมียนมาเครื่องดื่มประเภทเดียวกันนี้กลับได้รับความนิยมในลักษณะเครื่องดื่มเพื่อดับกระหาย รวมถึงดื่มคู่กับการรับประทานอาหารเช่นเดียวกับที่ชาวไทยนิยมดื่มน้ำอัดลม หรือชาเขียวพร้อมไปกับมื้ออาหาร

สำหรับเครื่องใช้ไฟฟ้านั้น ในเมียนมาถือว่าเป็นประเทศปราบเซียน สินค้าเครื่องใช้ไฟฟ้าจะชำรุดเสียหายง่ายดาย เพราะกระแสไฟฟ้าในเมียนมาไม่เสถียรไฟตก ไฟดับ เป็นประจำ เนื่องจากกำลังการผลิตกระแสไฟฟ้ายังไม่สมดุลกับการเติบโตของเศรษฐกิจ ซึ่งชาวเมียนมาบอกว่าสินค้าไทยทนทานกว่าสินค้าที่ผลิตจากแหล่งอื่น จึงได้รับความนิยมใช้ในครัวเรือนอย่างสูง

สินค้าไทยอีกประเภทหนึ่งที่สังเกตเห็นถึงความแตกต่างในการใช้งานระหว่างไทยกับเมียนมา คือ “ทิชชู่เปียก” ซึ่งในประเทศไทยมักใช้ทำความสะอาดมือ หรือใช้กับเด็กทารกเป็นหลัก แต่ในเมียนมาสินค้าประเภทนี้ถือเป็นของสำคัญที่บริษัททัวร์และไกด์ท้องถิ่นต้องมีติดรถไว้เสมอ เพื่อบริการนักท่องเที่ยวต่างชาติ โดยเฉพาะเพื่อใช้เช็ดเท้า หลังจากออกจากวัดและสถานที่สำคัญทางศาสนา เนื่องจากผู้ที่จะเข้าไปในวัดในเมียนมาต้องถอดรองเท้าทุกคน ซึ่งโปรแกรมทัวร์ส่วนใหญ่ในเมียนมาก็จะเน้นเข้าชมและสักการะวัด หรือโบราณสถานต่างๆ ทำให้ทิชชู่เปียกเป็นสินค้าสำคัญในธุรกิจท่องเที่ยวของเมียนมา