แก้ปัญหาให้จบ

ท่าทีที่ไม่สะเด็ดน้ำของหน่วยงานรัฐ ซึ่งทำหน้าที่คุ้มครองผู้บริโภค ตามความเห็นในการจัดการกับผู้ขายกระทะที่ใช้เครื่องมือการตลาดมากระตุ้นการขายจนล้ำเส้นกฎหมาย สิ่งนี้อาจเปิดช่องให้สินค้าหรือบริการอื่นที่ใช้กลวิธีเดียวกัน อาจยังเดินหน้าจูงใจประชาชนให้หลงเชื่อหนักมือขึ้นก่อนที่จะโดนจัดการเด็ดขาด เพราะเมื่อถึงขั้นจะเอาผิดฟ้องร้อง ทางหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกลับมีกำลังคนน้อยไม่พอบังคับใช้กฎหมาย

ผลความเห็นของคณะกรรมการขายตรงและตลาดแบบตรง สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค (สคบ.) หลัง บริษัท วิซาร์ด โซลูชั่น ผู้นำเข้ากระทะโคเรียคิงได้นำเอกสารที่เกี่ยวข้องกับการโฆษณาทั้งหมดเข้าชี้แจง ซึ่งทางคณะกรรมการขายตรงฯ เห็นว่า

ประเด็นการตั้งราคาขายเป็นการตั้งราคาขายหลอก (Fake Original Price) ให้ผู้บริโภคเข้าใจผิด ซึ่งในต่างประเทศถือเป็นการกระทำที่ผิด เพราะราคาที่ตั้งไม่มีสิ่งอ้างอิง กรณีนี้คณะกรรมการขายตรงฯ มีความเห็นว่าการตั้งราคาขายสินค้าเป็นเรื่องปกติทางการค้า ตามหลักการตลาดสามารถทำได้  แต่การกำหนดราคาสินค้าตามหลักสากลต้องมีแหล่งอ้างอิงได้ ซึ่งบริษัทไม่สามารถชี้แจงข้อมูลอ้างอิงเกี่ยวกับการตั้งราคาอย่างเป็นทางการได้ จึงถือว่าเป็นการตั้งราคาขายที่เป็นเท็จ

ขณะประเด็นคุณสมบัติของกระทะ ทางคณะกรรมการขายตรงฯมีความเห็นว่า บริษัทไม่สามารถตอบคำถามทางด้านเทคนิคที่แสดงรายละเอียดว่ามีการเคลือบสารต่างๆ จำนวน 8 ชั้น ตามโฆษณาได้ ไม่สามารถพิสูจน์ความลื่นกว่ากระทะปกติ 300% ได้

ดังนั้น การโฆษณาโดยตั้งราคาสูงและลดราคาขาย รวมถึงการโฆษณาคุณสมบัติของกระทะที่ไม่เป็นไปตามความจริง ถือได้ว่าเป็นการใช้ข้อความโฆษณาที่ไม่เป็นธรรมต่อผู้บริโภคตามมาตรา 22 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 เมื่อเป็นเช่นนี้ที่ประชุมจึงมีมติให้บริษัทยุติการโฆษณาทางสื่อต่างๆ ทันที

ด้านผู้บริโภคที่ได้รับผลกระทบจากการสั่งซื้อกระทะโคเรียคิง สามารถรวมตัวฟ้องคดีเรียกค่าเสียหายต่อศาลได้ ส่วน สคบ.แม้จะฟ้องร้องแทนได้ แต่ติดข้อจำกัดบุคลากรไม่เพียงพอ จึงทำหน้าที่เป็นเพียงทางผ่านส่งเรื่องไปยังหน่วยงานอื่นๆ ให้บังคับใช้กฎหมาย

ภาพรวมทั้งหมดของเรื่อง จึงออกมาเกือบจะดีที่สามารถชี้ประเด็นเอาผิดได้ แต่ขั้นบังคับใช้ฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายกลับไม่สะเด็ดน้ำ เหมือนกับการแก้หลายๆ ปัญหาในเมืองไทย ที่มีการออกกฎหมายเข้ามาเพื่อสร้างความสงบสุขให้สังคมกับประเทศรวมเกือบจะทุกปัญหาที่จะเกิดขึ้นแล้ว แต่พอถึงขั้นบังคับใช้ เพื่อให้เกิดระเบียบในสังคมกลับละเลย หรือบางครั้งจงใจละเลย ทำให้กฎหมายไม่สามารถสร้างความเป็นธรรมให้กับสังคมได้ 

อย่างที่มีการพูดกันมาก เช่น ลงโทษคนมีเงินที่ขับรถชนคนเสียชีวิตไม่ได้ เอาผิดกับคนโกงที่เส้นใหญ่คอนเนกชั่นดี มีเงิน มีอำนาจ ไม่ได้ ไปจนถึงความผิดเล็กๆ น้อยๆ ที่ไม่จริงจังจริงใจปราบปราม อาทิ รถจักรยานยนต์ที่ขับขี่บนทางเท้า พวกเมาแล้วขับ แท็กซี่ที่ไม่รับผู้โดยสาร เมื่อละเลยเจ้าหน้าที่มีไม่มากพอไปบังคับใช้กฎหมาย ความผิดทั้งหมดจึงฝ่าฝืนกันเป็นเรื่องปกติ สังคมที่ควรจะสงบสุขก็เป็นอย่างที่เห็นกัน