เหลียวหลังด้วยรอยยิ้ม

โดย...ซิวซี แซ่ตั้ง

ผมโชคดีที่ลูกชายคนโตอย่างภวัฒน์ได้ใช้หลักการบริหารยุคใหม่ มีการจัดสรรผลประโยชน์ แบ่งรายได้อย่างเป็นระบบ และเป็นธรรม ทุกคนในครอบครัวจึงอยู่กันอย่างปกติสุข ถ้อยทีถ้อยอาศัยกันไป

สิ่งสำคัญที่ต้องแสดงให้เห็น คือ เป็นคนดี ซื่อสัตย์ อย่าโลภ อย่าเอาเปรียบ อย่าเห็นแก่ตัว และการเป็นผู้ให้ ซึ่งไม่ใช่เฉพาะแต่ในครอบครัวของเราเองเท่านั้น หากแต่หมายถึงการเป็นผู้ให้แก่คนอื่นๆ ในสังคมด้วย

เมืองไทยมีบุญคุณกับพวกเรา ดังนั้นเราต้องตอบแทนคุณแผ่นดินไทย ผมสอนลูกๆ ว่า “เมื่อดื่มน้ำจากบ่อ อย่าลืมคนที่ขุดบ่อ” ซึ่งเป็นเครื่องเตือนใจให้รำลึกนึกถึงคุณคน คุณแผ่นดิน ในวันนี้พวกเขายึดคำสอนของผมไปเป็นแนวทางปฏิบัติ ด้วยการทำประโยชน์ให้กับประเทศไทยให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

ผมตั้งใจว่าจะใช้เวลาต่อจากนี้ไปในการตอบแทนแผ่นดินเกิด และตอบแทนแผ่นดินอยู่ ทำประโยชน์ให้กับสองแผ่นดินต่อไปเรื่อยๆ จนกว่าชีวิตจะหาไม่

บนเส้นทางแห่งความเหนื่อยยาก การต่อสู้ฟันฝ่าบนเส้นทางธุรกิจจนประสบความสำเร็จ ก้าวขึ้นสู่ทำเนียบเศรษฐี ทำให้ผมเป็นเจ้าของบริษัทและโรงงานหลายแห่งทั้งที่เมืองไทยและต่างประเทศ

เวลาที่นึกว่าผมมาอยู่ตรงนี้ได้อย่างไร ผมรู้สึกภาคภูมิใจทุกครั้ง จากเด็กชาวนาตาบอด ที่ได้รับการศึกษาเพียงแค่ชั้น ป.1 แถมยังพลัดถิ่นฐานบ้านเกิดจากจีนแผ่นดินใหญ่มาใช้ชีวิตเพียงลำพัง ต่อสู้ทุกอย่างด้วยตัวเองในบ้านเมืองไทยที่แตกต่างจากเมืองจีนที่เคยอยู่

สิ่งสำคัญที่ทำให้ผมได้ก้าวมาสู่จุดนี้ได้คือ การเป็นคนดี ซื่อสัตย์สุจริต ประหยัด อดออม ขยันหมั่นเพียร ใจสู้ ไม่ท้อถอยต่ออุปสรรคใดๆ และการเป็นคนกตัญญูรู้คุณต่อผู้มีพระคุณ ต่อประเทศชาติทั้งไทยและจีน

สิ่งเหล่านี้เป็นเหตุให้รัฐบาลจีนยกย่องผมว่า เป็นคนจีนโพ้นทะเลที่ประสบความสำเร็จในต่างแดน และสร้างคุณประโยชน์ต่อผืนแผ่นดินเกิด โดยผมได้รับเชิญให้เป็นตัวแทนชาวจีน จากสมาชิกสูงสุดของรัฐบาลจีนให้ไปร่วมงานสำคัญๆ ซึ่งมีเกียรติอยู่เป็นประจำสม่ำเสมอ อาทิ ในงานวาระครบรอบ 50 ปีของวันชาติจีน คือ 1 ต.ค. 2542 (ค.ศ. 1999) ผมและภรรยาได้รับคำเชื้อเชิญจากรัฐบาลจีนให้เข้าร่วมการประชุมครั้งยิ่งใหญ่ ซึ่งรัฐบาลจีนจัดขึ้นที่กรุงปักกิ่ง

ผมยังได้รับเชิญให้ไปร่วมประชุมนานาชาติของนักธุรกิจจีน ครั้งที่ 5 ที่ประเทศออสเตรเลีย ในปี 2542 และในปี 2544 ผมเป็นคนไทยเพียงคนเดียวที่ได้รับคัดเลือกจากรัฐบาลจีนให้เข้าร่วมประชุมใหญ่ที่รัฐสภาปักกิ่งจัดขึ้น เพื่อให้ชาวจีนโพ้นทะเลมีส่วนร่วมในกิจการการเมืองของประเทศจีนมากขึ้น โดยชาวจีนโพ้นทะเลที่รัฐบาลจีนเชิญเข้าร่วมนั้นมีเพียง 9 คน จาก 9 ประเทศ เท่านั้น ซึ่งคือ สหรัฐอเมริกา ฝรั่งเศส อังกฤษ อิตาลี เนเธอร์แลนด์ รัสเซีย ญี่ปุ่น ไต้หวัน และไทย ซึ่งผมก็เป็นเพียงหนึ่งเดียวจากประเทศไทยที่ได้รับเกียรติสูงส่งนี้

อีกสิ่งที่ผมภาคภูมิใจมากในการเป็นชาวจีนโพ้นทะเล คือ การได้รับเกียรติให้เข้าร่วมแสดงความยินดีในการรับคืนเกาะฮ่องกงและเกาะมาเก๊าสู่อ้อมอกของมาตุภูมิจีน ในวันที่ 1 ก.ค. 2540 (ค.ศ. 1997) และ 20 ธ.ค. 2542 (ค.ศ. 1999) จากประเทศอังกฤษและโปรตุเกส ทุกครั้งที่ไปร่วมงานของรัฐบาลจีนได้มีโอกาสเข้าพบผู้นำประเทศจีนหลายต่อหลายท่าน ซึ่งในชีวิตนี้ไม่คิดไม่ฝันว่าจะมาถึงจุดนี้

สิ่งต่างๆ ที่ผมได้รับจากรัฐบาลจีนนั้น เป็นสิ่งยืนยันในความรักความกตัญญูที่ผมมีต่อแผ่นดินแม่ และความรักความห่วงใยที่ผมมีต่อพี่น้องชาวจีนทุกคน อีกสิ่งที่ผมภาคภูมิใจไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากันเลยคือ การได้เข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภาร การได้เป็นราษฎรที่ดีของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ และพระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์

ผมปลาบปลื้มยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้มีโอกาสเข้าเฝ้าฯ ในหลวง รัชกาลที่ 9 อย่างใกล้ชิด ผมสัญญาว่า ผมต้องเป็นคนดีของสังคมเพื่อตอบแทนคุณแผ่นดินไทยที่ผมอยู่

(อ่านต่อฉบับวันอาทิตย์หน้า)