แผ่นดินไทย ให้ทุกสิ่งกับผม

โดย...ซิวซี แซ่ตั้ง

ผมรักเมืองจีน ไม่เคยลืมบุญคุณแผ่นดินเกิด และกลับไปทำสิ่งที่เป็นประโยชน์ให้แผ่นดินถิ่นเกิดเป็นประจำ แต่ขณะเดียวกัน ผมก็รักเมืองไทยไม่น้อยไปกว่ากันเลย เพราะแผ่นดินไทยเป็นแผ่นดินที่ผมได้อยู่อาศัย

แผ่นดินไทย...ให้ทุกสิ่งกับชีวิตของผม ไม่ว่าจะเป็นภรรยาและลูก ชื่อเสียงและทรัพย์สมบัติ ซึ่งสิ่งดีๆ ทั้งหลายทั้งปวง เป็นสิ่งที่ผมได้รับจากเมืองไทยทั้งนั้น

เมื่อผมได้ดีมีฐานะแล้ว ผมจึง “ให้” คืนกลับสู่สังคมไทยเพื่อตอบแทนบุญคุณแผ่นดิน ด้วยการเป็นผู้ทำประโยชน์ช่วยเหลือสังคมในด้านต่างๆ อาทิ ด้านการศึกษา ศาสนา ด้านคุณภาพชีวิตโดยสนับสนุนโรงพยาบาลในการจัดซื้อเครื่องมือแพทย์ และให้ทุนการศึกษากับบุตรของพนักงาน ซึ่งทำต่อเนื่องกันมากว่า 20 ปีแล้ว กระทั่งมีบุตรพนักงานรวมกว่า 800 คน ที่ได้รับทุนการศึกษาตั้งแต่ระดับอนุบาลถึงปริญญาตรี หรือปริญญาโท

การให้ทุนการศึกษากับพนักงาน การให้ทุนนิสิตนักศึกษาในระดับอุดมศึกษา การสร้างอาคารเรียนให้กับโรงเรียนชุมชนวัดราษฎร์บำรุง โรงเรียนคลองบางปู จ.สมุทรปราการ โรงเรียนชุมชนนิคมสร้างตนเองจังหวัดระยอง 7 และโรงเรียนชายแดนประชาสรรค์ จ.อุดรธานี รวมทั้งบริจาคเงินเพื่อให้สถานศึกษาสร้างอาคารศาลาอเนกประสงค์ การบริจาคเงินสร้างอาคารวิทูรปกรณ์ ให้กับมูลนิธิพระดาบส ซึ่งใช้เงินประมาณ 8 ล้านบาทเศษ

การร่วมโครงการหลวงแพทย์อาสามากว่า 20 ปี การบริจาคเงินให้โรงพยาบาล ซื้อเครื่องมือเครื่องใช้ต่างๆ เช่น ศูนย์แก้ไขความพิการบนใบหน้าและกะโหลกศีรษะ บริจาคสิ่งของให้วัด มูลนิธิต่างๆ รวมถึงการช่วยเหลือเมื่อมีเหตุการณ์รุนแรงหรือภัยพิบัติ อย่างน้ำท่วม ไฟไหม้ สึนามิ รวมทั้งการบริจาคเงินร่วมสร้างวัด สร้างพระพุทธรูป การจัดธรรมะในบริษัท และการเป็นเจ้าภาพการปฏิบัติธรรมต่างๆ ทั้งในนามบริษัทบ้าง ส่วนตัวบ้าง ทำร่วมกับลูกๆ และกับผู้อื่นบ้างคิดๆ แล้วกว่า 100 ล้านบาท

ผมมีความสุขทุกครั้งที่คิดถึงสิ่งเหล่านี้ สิ่งที่ผมได้ทำให้กับบุคคลที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจและพนักงานในบริษัทของผม รวมถึงการได้ช่วยเหลือผู้เดือดร้อน และผู้ด้อยโอกาสในสังคมให้ได้รับโอกาสที่ดี เพราะสิ่งเหล่านี้ทำให้สังคมได้ช่วยเหลือเกื้อกูล เอื้อเฟื้อต่อกันก่อให้เกิดความสงบสุข

สำหรับในบริษัท ตะวันออกฯ ผมรับหน้าที่เป็นประธานกิตติมศักดิ์ของ “ชมรมจิตต์อรุณ” ที่ลูกๆ และพนักงานร่วมกันก่อตั้งขึ้น เพื่อช่วยเหลือพนักงานของกลุ่มที่ประสบเคราะห์กรรม หรือความทุกข์ยากต่างๆ ผมดีใจมากที่ลูกๆ มีจิตใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่เหมือนผม ลูกผมเกิดในเมืองไทย ทุกคนรักเมืองไทยมาก พวกเขารู้สำนึกในแผ่นดินที่พ่อได้เข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภาร ทำให้เราทั้งครอบครัวมีความสุขสบาย พวกเรามีทุกสิ่งขึ้นมาได้เพราะเมืองไทย

ที่สำคัญ แผ่นดินไทยให้ผมได้มีโอกาสร่ำรวย ผมไม่เคยลืมวันที่มาถึงเมืองไทย ผมไม่มีเงินติดตัวแม้แต่บาทเดียว ผมจนยิ่งกว่าผี เพราะผียังมีเงินในปาก ย้อนกลับไปเมื่อ 60 กว่าปีที่แล้ว ผมเกือบเอาตัวเองไม่รอด ถูกจับ ถูกคุมขัง วันที่มีน้ำตา กว่าจะมาถึงวันนี้ได้ ผมเสียน้ำตาไปเยอะมาก แม้ต้องเสียน้ำตา แต่ผมก็ไม่ยอมท้อถอย ผมหันหน้าสู้ปัญหาและแก้ปัญหาให้ได้

วันนี้ชีวิตของผมเดินทางมาสู่ความสำเร็จตามที่ได้ฝันไว้ ได้ทำทุกอย่างตามที่ตั้งใจ แต่สิ่งที่ผมภาคภูมิใจกว่าความสำเร็จในชีวิตการงานคือ การที่ผมสามารถถ่ายทอดความรู้สึกนึกคิดและมุมมองที่ดีให้ลูกๆ ของผมได้เห็นและนำไปปฏิบัติตาม

ผมคิดเสมอว่าทำดีได้ดี ทำไม่ดีได้ไม่ดี และคติที่คนจีนยึดถือกันคือ 30 ลิขิตฟ้า 70 ต้องฝ่าฟัน ต้องสู้ จึงจะประสบความสำเร็จ ต้องมีความอดทน มุ่งมั่น มานะบากบั่น ความตั้งใจจริง และการไม่ย่อท้อต่อปัญหาและอุปสรรค เชื่อแน่ว่าจะประสบความสำเร็จในที่สุด

ในเรื่องของชีวิตและครอบครัวก็ต้องมีความรัก ความสามัคคีกลมเกลียว ความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ เมื่อธุรกิจดีขึ้น แล้วเป็นธุรกิจของครอบครัว จะทำอย่างไรให้คนในครอบครัวไม่มีปัญหา ไม่ทะเลาะกัน ไม่มีความแตกแยก

(อ่านต่อฉบับวันอาทิตย์หน้า)