ใช้ขั้นตอนปกติ

รัฐบาลเริ่มเสพติดการใช้มาตรา 44 แห่งรัฐธรรมนูญฉบับชั่วคราวมากขึ้นเรื่อยๆ ล่าสุดถึงกับจะนำมาใช้เร่งรัดการกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการอำนวยความสะดวกในการทำธุรกิจ จำนวน 3 ฉบับ เพียงเพื่อให้ทันต่อการประเมินผลของธนาคารโลกในเดือน พ.ค.นี้ โดยหวังว่าการเร่งรัดดังกล่าวจะทำให้ไทยได้รับการเลื่อนอันดับให้ดีขึ้นจากธนาคารโลก ในเรื่องของการอำนวยความสะดวกการทำธุรกิจ

ก่อนหน้านี้ เมื่อเดือน มิ.ย. 2558 นายวิษณุ เครืองาม รองนายกรัฐมนตรี เคยกล่าวในการประชุมแม่น้ำ 4 สาย ถึงการดำเนินงานด้านกฎหมายและกระบวนการยุติธรรมว่า แม้รัฐบาลจะมีอำนาจจากมาตรา 44 แต่จะยึดแนวทางของคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ที่จะไม่ใช้อำนาจอย่างพร่ำเพรื่อ

แม้จะมีประโยคต่อมาของนายวิษณุ ว่า จะใช้อำนาจตามมาตรา 44 อย่างสร้างสรรค์ เพื่อแก้ปัญหาเฉพาะหน้าในทางบริหารและนิติบัญญัติ แต่ในกรณีการใช้มาตรา 44 เพื่อเร่งรัดการออกกฎหมาย จะถือว่าเป็นการแก้ปัญหาเฉพาะหน้ามากเกินไปหรือไม่

ทั้งนี้ เนื่องจากรัฐบาล พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ได้บริหารราชการแผ่นดินมาเกือบ 3 ปีแล้ว และทุกปีก็รับทราบว่าธนาคารโลกจะเข้ามารวบรวมข้อมูลในเดือน พ.ค.นี้ เพื่อนำไปประเมินผลและประกาศผลการจัดอันดับการอำนวยความสะดวกการทำธุรกิจในเดือน ต.ค.

ซึ่งในปี 2559 ธนาคารโลกได้เลื่อนอันดับการอำนวยความสะดวกทางธุรกิจให้ไทยขึ้นมา 3 อันดับ คือ จาก 49 มาอยู่ที่ 46 โดยหลังจากนั้นรัฐบาลก็ตั้งเป้าที่จะขยับอันดับให้สูงขึ้นอีก โดยมีการว่าจ้างธนาคารโลกเป็นที่ปรึกษา

เมื่อมีการตั้งเป้าแล้วว่าจะขยับอันดับให้สูงขึ้น ในระยะเวลาตั้งแต่การประกาศครั้งก่อนหน้า รัฐบาลก็ต้องมาวางแผนแล้วว่าไทยยังติดขัดเรื่องใดอยู่ รวมถึงปัญหาด้านกฎหมายก็เช่นเดียวกัน และวางแผนแต่ละเรื่องภายใต้เงื่อนไขเวลาที่มีอยู่

เมื่อได้ทั้งเงื่อนเวลาและปัญหา ก็ไม่ใช่เรื่องยากในการใช้มาตรการเชิงรุกทุกวิธี เพื่อประสานกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) ในการจัดลำดับความสำคัญก่อนหลังของประเด็นปัญหาอุปสรรคที่จะต้องแก้ไข รวมถึงในการพิจารณากฎหมาย 3 ฉบับที่รัฐบาลอ้างว่ามีความสำคัญต่อการประเมินผล คือ ร่าง พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ร่าง พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน และร่าง พ.ร.บ.ประกันสังคม ที่ผ่านคณะกรรมการกฤษฎีกาแล้ว

รัฐบาลย่อมรู้ดีว่ากฎหมายคือระเบียบ ข้อบังคับ เป็นบทบัญญัติซึ่งผู้มีอำนาจสูงสุดในรัฐหรือประเทศกำหนดขึ้นมาเพื่อใช้ในการบริหารกิจการบ้านเมือง หรือใช้สำหรับบังคับความประพฤติของประชาชนในรัฐ การร่างกฎหมายแต่ละฉบับ แต่ละหมวด แต่ละหัวข้อ ล้วนมีจะมีความเกี่ยวพันเกี่ยวโยงกับชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชนคนในประเทศ ซึ่งจำเป็นต้องใช้ความละเอียดอ่อน ความรู้อันลึกซึ้ง และความระมัดระวังในการร่างกฎหมาย เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาภายหลังจากมีการบังคับใช้เหมือนกฎหมายหลายฉบับที่ต้องแก้ไขในปัจจุบัน

หลักการดังกล่าวมีความสำคัญมากกว่าการปักธงสัมฤทธิ์เพียงเพื่อให้ไทยได้รับการเลื่อนจัดอันดับการอำนวยความสะดวกทางธุรกิจให้สูงขึ้น และการใช้ขั้นตอนปกติยังช่วยให้กฎหมายที่ออกมาได้รับความยอมรับมากกว่าการใช้มาตรา 44 อีกด้วย