วันนี้ขู่
....สันทัด กรณี
สัปดาห์ที่ผ่านมา สังคมเราสัมผัสแต่เรื่องสลดหดหู่ จากความถี่ในการก่อคดีของ ยุวโจร อาชญากรรมวัยเรียน
อะนะ...ไอ้เรา สมัยเรียนก็ว่าผ่านมาสารพัด ความที่เรียนโรงเรียนชายล้วน มันก็ตามแห่กับเขาไปเรื่อยเขกกะโหลกเข้าบ้าง โดนเขาเขกกะโหลกมาบ้าง
บางครั้งเขาตีกันเสร็จ ดันผ่านไปในพื้นที่สมรภูมิ
มันก็ทำให้รู้ศักยภาพของกล้ามเนื้อ...อย่างที่เราไม่เคยคิดมาก่อนว่าเราจะทำได้
เฮ้ย!...เราวิ่งได้เร็วขนาดนี้เลยหรือ (วะ)...เอิ๊ก เอิ๊ก
พูดแล้วจะหาว่าโม้...
บ่อยครั้งเหมือนกันที่วิ่งไม่ทัน...(ไม่ฮา)
ไอ้ที่มีชีวิตรอดมานั่งเขียนคอลัมน์อยู่เนี่ย...เพราะคู่อริต่างสถาบันเมตตาปรานี เอาแค่พอท้วมๆ เอาแค่พอให้จำได้ว่าโดนใครมามั่ง ไม่เล่นงานกันแบบวัยรุ่นในปัจจุบัน
ย้อนไป 30 ปี ว่ากันถึงคลังอาวุธ มีไม่น้อยกว่าสมัยนี้หรอกครับ สมัยก่อนเป็นนักผลิตที่มีประสิทธิภาพกว่าสมัยนี้ด้วยซ้ำ ผลิตเอง คิดสูตรเอง ทดลองประสิทธิภาพเอง ใช้เอง...
ครับ...การทดสอบวิชาเคมี การผสม ประกอบวัตถุระเบิด ในโรงเรียนที่ผมเรียนอยู่นั้น คือ สนามบาส ที่โอบล้อมด้วยอาคารเรียนรูปตัวยู นั่งๆ ก็หย่อนไปตรงนั้น
บึ้มๆๆๆ....อ้อ...ไอ้นี่ทำแหง็ม
บึ้มๆๆ...อ้อ...ไอ้นี่ทำแหง็ม....อ่อนว่ะ (เสียงไม่ได้)
การทดสอบพวกนี้ คุณพี่คุณน้องที่วิ่งเล่นเตะบอลโกลหนูในสนามบาส จะรับรู้ก่อนว่า เมื่อไหร่จะมีการทดสอบขีปนาวุธ และถ้าใครทดสอบขีปนาวุธโดยไม่แจ้งข่าวไอ้นี่จะโดนประชาชนนักรบของสถาบัน ชำระโทษ...อิ อิ
ฟุตเหล็ก ไม้ที มีมั้ย...มี!
ระเบิดขวด มีด ปืน มีมั้ย...มี!
ครับ...กติกาสำคัญของนักรบวัยเรียนสมัยก่อนที่ทุกสถาบันยึดมั่นคืออะไร?
ห้าม...ทำร้ายเด็กเรียน!
ครับ...นักเรียนนักเลงรายไหน ช่างกลรายไหนกลุ่มไหน ตบเด็กเรียน จะโดนประณามหยามเหยียด ไอ้พวกที่ไปทำอย่างนี้เดินผ่านหน้าเรา...เราก็...ถุย...แค่เนียะ
ครับ...วันนี้ โลกเจริญขึ้น วิวัฒนาการต่างๆก้าวหน้า
ไอ้หนุ่มช่างกล ควักปืนลูกซอง ยิงเด็กประถม9 ขวบ
เจ๋งโคตร...ไอ้เวรนี่ กลับเข้าสถาบัน มันต้องได้รับการเชิดชูจากรุ่นพี่น้องร่วมวิทยาลัย ว่า ใครถึงว่ะ!
กล้ายิงทิ้ง กล้าฆ่าแม้กระทั่งเด็ก 9 ชวบ...แมนโว้ย!
แปลกใจในความเป็นครูที่สอนให้ลูกศิษย์เป็นโจร
แปลกใจในกระบวนการป้องปราม สกัดกั้น ลงโทษคนที่กระทำความผิด ที่แล้วแต่ถูกหวดตีด้วยสำลีแล้วกลับไปเป็นฮีโร่ของกลุ่มชน เพื่อให้เพื่อนและรุ่นน้องก้าวตาม
ครับ...ขอตั้งคำถามไปยังทุกคนที่เกี่ยวข้องกับการอำนวยความยุติธรรมแก่สังคมไทย
ลูกๆ ของท่านอาจศึกษาอยู่ในต่างประเทศ อยู่ในประเทศที่มีการบังคับใช้กฎหมายอย่างเข้มงวด
อย่า...คิดว่า...ลูกของท่าน เป็นกลุ่มคนชั้นสูง อยู่ในต่างประเทศที่ไม่ต้องมาเผชิญกับความป่าเถื่อนที่เกิดจากความละเลยของท่านๆ ในประเทศ
วันใด...ลูกที่รักของท่าน กลับมายืนบนแผ่นดินนี้
อย่า...คิดว่า...ลูกของทั่นๆ จะปลอดภัย
