การปฏิรูป

โดย...เจษฏ์ โทณะวณิก

ได้เขียนเรื่องของการปฏิรูปโดยเฉพาะเจาะจง คือ การปฏิรูปองค์กรอิสระมาหลายคำรบ ไล่เรียงปฐมเหตุ จนมาถึงคุณสมบัติเฉพาะ ครอบคลุมไปที่บทบัญญัติของร่างรัฐธรรมนูญฉบับผ่านประชามติ และของพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ รวมถึงกฎหมายลำดับรองอื่นใดก็คงจะให้เราเห็นได้แต่เพียงเค้าลาง หรือความเป็นไปได้ที่จะปฏิรูปเพราะเหตุมีแนวทางที่สามารถเดินตามไปได้ แต่จะสัมฤทธิ์หรือไม่อยู่ที่การปฏิบัติ

จำเดิมแต่เริ่มมีรัฐธรรมนูญ (ชั่วคราว) พ.ศ. 2557 ขึ้นมา กลไกที่ได้ถูกจัดวางให้ดำเนินการเรื่องการปฏิรูป คือ สภาปฏิรูปแห่งชาติ (สปช.) ซึ่งในตอนเริ่มแรกนั้น ดูจะมีความหวังว่าการปฏิรูปจะเกิดผลในทุกๆ ด้าน จะมีการวางแผน การดำเนินการ การติดตามผล จนถึงการส่งไม้ให้กับรัฐบาล รัฐสภา ที่จะมาจากการเลือกตั้งในกาลต่อไป เพื่อสานต่อทำให้การปฏิรูปเกิดผลในทางปฏิบัติ และเกิดความยั่งยืนในการพัฒนาประเทศต่อไป

ไม่เพียงเท่านั้น มาตรา 27 ยังกำหนดเป้าประสงค์ของการปฏิรูปด้านต่างๆ เหล่านั้นไว้ด้วยว่าเพื่อให้การปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขมีความเหมาะสมกับสภาพสังคมไทย มีระบบการเลือกตั้งที่สุจริตและเป็นธรรม มีกลไกป้องกันและขจัดการทุจริตและประพฤติมิชอบที่มีประสิทธิภาพ ขจัดความเหลื่อมล้ำและสร้างความเป็นธรรมทางเศรษฐกิจและสังคมเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน ทำให้กลไกของรัฐสามารถให้บริการประชาชนได้อย่างทั่วถึง สะดวก รวดเร็ว และมีการบังคับใช้กฎหมายอย่างเคร่งครัดและเป็นธรรม

เมื่ออ่านดูแล้วท่านคงจะเห็นว่าเป็นเรื่องใหญ่เรื่องโตมาก และหากสามารถทำได้จริงไม่เพียงจะเป็นความหวังอันเรืองรองเท่านั้น หากแต่จะเป็นความจริงอันนำมาซึ่งความวัฒนาสถาพรของประเทศชาติกันเลยทีเดียว แต่เมื่อได้มีการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ (ชั่วคราว) พ.ศ. 2557 ในคราวแรก โดยเป็นรัฐธรรมนูญ (ชั่วคราว) พ.ศ. 2557 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 1) พ.ศ. 2558 ที่มีผลเป็นการแก้ไขเพิ่มเติมมาตรา 38 ของรัฐธรรมนูญ (ชั่วคราว) พ.ศ. 2557 ที่มีใจความตอนหนึ่งว่าให้ สปช.เป็นอันสิ้นสุดลงไม่ว่าในกรณีที่มีมติให้ความเห็นชอบ หรือไม่ให้ความเห็นชอบร่างรัฐธรรมนูญก็ตาม ก็ทำให้ความมั่นใจในสัมฤทธิผลของการปฏิรูปเกิดความโยกคลอน

การปฏิรูปจะเป็นเพียงบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ (ชั่วคราว) พ.ศ. 2557 หรือไม่ มาติดตามกันตอนต่อๆ ไปครับ