ไทยทุ่มช่วยเศรษฐกิจ

สํานักข่าวเซาท์อีสต์เอเชียโกลบ รายงานว่า รัฐบาลไทยพยายามช่วยเศรษฐกิจที่ชะลอตัวมาหลายปีจากปัญหาหนี้ครัวเรือนสูง การลงทุนต่างชาติที่ปรับลดลงนับตั้งแต่การรัฐประหารในปี 2014 ความเชื่อมั่นผู้บริโภคที่ลดลง รวมถึงการส่งออกที่ชะลอตัวลง โดยเศรษฐกิจไทยไตรมาส 3 ขยายตัว 3.2% เมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันของปีก่อน ซึ่งเป็นการขยายตัวที่ต่ำกว่าที่คาดการณ์ไว้และยังต่ำกว่าไตรมาส 2 ที่สามารถขยายตัวได้ถึง 3.5%

รัฐบาลไทยเตรียมออกงบประมาณเพิ่มเติมที่จะจัดสรรให้กับกลุ่มจังหวัดและท้องถิ่นมากถึง 5,300 ล้านเหรียญสหรัฐ (ราว 1.85 แสนล้านบาท) ส่งผลให้การขาดดุลงบประมาณนี้ของไทย ซึ่งเริ่มต้นในเดือน ต.ค. 2016 จะขาดดุลเพิ่มขึ้นจาก 1.1 หมื่นล้านเหรียญสหรัฐ (ราว 3.85 แสนล้านบาท) เป็น 1.63 หมื่นล้านเหรียญสหรัฐ (ราว 5.7 แสนล้านบาท)

ทั้งนี้ สมศักดิ์ โชติรัตนะศิริ ผู้อำนวยการสำนักงบประมาณ เปิดเผยเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมาว่า ส่วนหนึ่งของงบประมาณดังกล่าวจะมาจากการออกพันธบัตร 4,500 ล้านเหรียญสหรัฐ (ราว 1.57 แสนล้านบาท) และมาจากภาษีสภาพคล่องส่วนเกิน กำไรสะสมของรัฐวิสาหกิจกับส่วนราชการอื่นๆ

เซาท์อีสต์เอเชียโกลบ ระบุว่า ความพยายามดังกล่าวเป็นความพยายามสร้างความนิยมในหมู่ประชากรในเขตชนบทและยังเป็นการพยายามในการฟื้นฟูเศรษฐกิจอีกด้วย

โจชัว เคอร์ลันซิกค์ นักวิชาการอาวุโสด้านเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ของสภาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ องค์กรไม่แสวงผลกำไรในสหรัฐ เปิดเผยว่า ปัจจัยลบยังคงกดดันเศรษฐกิจไทยในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา จนไม่สามารถฟื้นตัวกลับมาได้เช่นเดิม โดยเศรษฐกิจไทยทำผลงานได้แย่เมื่อเทียบกับประเทศอื่นๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

เคอร์ลันซิกค์ ระบุว่า เศรษฐกิจไทยเผชิญปัญหาการขาดศักยภาพการเปลี่ยนผ่านไปสู่การส่งออกสินค้ามูลค่าสูง ระบบการศึกษาที่ปัญหา ความไม่มีเสถียรภาพทางการเมือง และการสูญเสียการเป็นฐานการผลิตให้กับประเทศอื่นๆ เช่น เวียดนาม

ด้าน พอล แชมเบอร์ส ผู้อำนวยการศูนย์วิจัยจากสถาบันศึกษาเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เปิดเผยว่า นับตั้งแต่ปี 2014 รัฐบาลไทยพยายามที่จะนำเสนอเศรษฐกิจเสรีแบบใหม่ เช่น เขตเศรษฐกิจพิเศษและโครงการสร้างโครงสร้างพื้นฐานขนาดใหญ่ เมกะโปรเจกต์ต่างๆ และการดึงทรัพยาการธรรมชาติมาใช้

อย่างไรก็ตาม แชมเบอร์ส ระบุว่า มาตรการของรัฐบาลในการดึงดูดการลงทุนจากต่างชาติ ไม่ได้นำไปสู่การปกป้องสวัสดิภาพของประชาชนไทย โดยการดึงทรัพยากรมาใช้เป็นความพยายามในการสนับสนุนผู้ประกอบการขับไล่ชาวท้องถิ่นเพื่อที่จะได้สร้างเหมืองหรืออื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับทางการค้า