วิกฤตเป็นโอกาส

การดำเนินนโยบายจัดระเบียบการท่องเที่ยว และปราบปรามทัวร์ผิดกฎหมายของรัฐบาลได้ส่งผลกระทบให้ตลาดการท่องเที่ยวช็อกไปชั่วขณะ เพราะจำนวนนักท่องเที่ยวลดลงไปมาก จนทำให้ผู้ที่ทำธุรกิจการค้าและบริการกับการท่องเที่ยวได้รับผลกระทบรายได้หดหายไปตามๆ กัน

แน่นอนว่าการจัดระเบียบใดๆ ก็ตาม จะต้องมีต้นทุนที่จะต้องแลกทั้งนั้น ต้องมีทั้งด้านดีและด้านเสียซึ่งจะต้องชั่งน้ำหนักกันว่าจะยึดถือด้านใดเป็นหลัก เมื่อการปราบปรามทัวร์ศูนย์เหรียญได้ดำเนินการไปแล้ว ขณะนี้ก็ถึงเวลาของการวางกฎระเบียบใหม่ๆ การฟื้นฟูสถานที่ท่องเที่ยว ทรัพยากรธรรมชาติที่ทรุดโทรมลงไปจากการเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าไปเยือนหรือไม่

สิ่งที่รัฐบาลควรเร่งดำเนินการจากนี้ไป คือการเข้าจัดระเบียบฟื้นฟูอุทยานแห่งชาติ ที่หลายๆ แห่งมีปัญหาหลากหลายรูปแบบ ทั้งปัญหาสิ่งแวดล้อม การบุกรุกพื้นที่เข้าไปแสวงหาประโยชน์จากที่ดินป่าสงวน การไร้ระเบียบของการจัดการท่องเที่ยว ปัญหาขยะ ฯลฯ

หนักกว่านี้คือปัญหากลุ่มมาเฟียที่มีทั้งผู้มีอิทธิพลในท้องถิ่น เจ้าหน้าที่ของรัฐ ที่เข้าไปร่วมแสวงหาประโยชน์จากธุรกิจที่ไม่ถูกต้องที่ยังมีอยู่อีกมากมายในสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญก็ยังไม่ได้รับการปราบปรามและจัดระเบียบไปด้วยเลย

ปัญหาเรื่องการท่องเที่ยวของไทยมีอีกมากมายที่จะต้องเข้าไปจัดการ ในส่วนของรัฐเองก็เริ่มจัดการได้เป็นส่วนๆ เป็นบางพื้นที่เท่านั้น ในส่วนที่มีผู้มีอิทธิพลคุ้มครองอย่างแน่นหนาก็ยังเข้าไปไม่ถึง ซึ่งจำเป็นที่จะต้องเร่งจัดการ

สิ่งสำคัญที่จะต้องเร่งแก้ไขอีกประการหนึ่งคือความปลอดภัยในการท่องเที่ยว ที่เรามักจะละเลย เช่น เรือที่ขนนักท่องเที่ยวทางน้ำไม่ว่าจะเป็นแม่น้ำ ลำคลอง หรือ ทะเล ก็ต้องไปตรวจสอบให้ถูกต้องว่าเป็นเรือที่จดทะเบียนได้รับอนุญาตถูกต้องหรือไม่ มีประกันภัยหากเกิดอุบัติเหตุหรือไม่ ส่วนการท่องเที่ยวทางบกก็จะต้องดำเนินการตรวจสอบเป็นมาตรฐานเช่นเดียวกัน

ที่ผ่านมาเมื่อประสบอุบัติเหตุครั้งหนึ่งก็จะตื่นตัวตรวจสอบกันครั้งหนึ่ง แต่เป็นไปได้หรือไม่ที่จะต้องดำเนินการตรวจสอบเข้มงวดให้เป็นกฎระเบียบที่เข้มงวดเป็นมาตรฐานการท่องเที่ยวไทย ให้นักท่องเที่ยวทั้งคนไทยและต่างชาติมีความมั่นใจ และสบายใจว่าประเทศไทยเป็นประเทศที่เข้ามาเที่ยวแล้วมีความสบายใจว่าชีวิตและทรัพย์สินจะปลอดภัย

รัฐบาลและเจ้าหน้าที่ของรัฐอาจจะไม่ต้องทำอะไรเลย หากประเทศไทยไม่ต้องหวังพึ่งการท่องเที่ยวเป็นส่วนสำคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจ แต่หากเรายังต้องการเม็ดเงินจากการท่องเที่ยวอยู่ ปัญหาที่ทำให้เป็นอุปสรรคต่อการท่องเที่ยวก็เป็นเรื่องที่ควรจะต้องดำเนินการแก้ไขปรับปรุง

การดึงเม็ดเงินจากการท่องเที่ยวไปใช้พัฒนาประเทศไม่ได้มีเพียงประเทศไทยเท่านั้นที่ให้ความสำคัญ คู่แข่งด้านการท่องเที่ยวมีอีกมากมาย ในช่วงที่นักท่องเที่ยวลดลงจากภาวะช็อกกับการจัดระเบียบการท่องเที่ยว รัฐบาลก็ควรใช้โอกาสนี้จัดการกับปัญหาต่างๆ ที่มีให้ลุล่วงไป ดีกว่ามานั่งตีโพยตีพายว่านักท่องเที่ยวหายไป ธุรกิจได้รับผลกระทบ เพื่อให้การท่องเที่ยวไทยเติบโตอย่างยั่งยืน