จะไป SAGA 11

เวลาเจอห้องพักในโรงแรมดีๆ นี่ควรจะใช้ห้องให้คุ้มสุดๆ อย่างห้องสูท308 ของโรงแรม Forest Inn Imari ก็เช่นกัน หลังอาหารค่ำผมกลับขึ้นห้องมาดูทีวีสักพัก แล้วไปนอนแช่น้ำแร่ดูดาวต่อ อันที่จริงในโรงแรมก็มีห้องอาบน้ำแร่ขนาดใหญ่ไว้บริการด้วย แต่ไหนๆ อุตส่าห์มีอ่างแช่ส่วนตัวแล้ว แถมยังเป็นน้ำแร่ไม่ใช่น้ำร้อนก็ควรใช้ให้คุ้มแต่ต้องไม่สิ้นเปลือง ปกติผมจะอาบน้ำล้างเนื้อล้างตัวให้สะอาดเหมือนเวลาไปแช่น้ำแร่ในห้องอาบน้ำรวมเสียก่อน แล้วจึงค่อยแช่น้ำแร่ในอ่าง แช่เสร็จก็ไม่ได้ปล่อยน้ำทิ้งเก็บไว้แช่ต่อตอนดึกหรือตอนเช้า ซึ่งแน่นอนว่าอุณหภูมิของน้ำจะต้องเย็นลง เราเพียงแค่เปิดน้ำร้อนเติมเข้าไปอีกครึ่งก็จะพอดี ไม่เปลืองน้ำครับ แช่น้ำเสร็จก็ปาเข้าไปสี่ทุ่มกว่า นอนดูทีวีต่อถึงเกือบเที่ยงคืนก็เข้านอน ตื่นเช้ามาแช่น้ำอีกรอบแล้วลงไปทานอาหารที่ห้องเดิมโต๊ะเดิม เป็นชุดอาหารเช้าเบาๆ มีทั้งข้าว ซุป ปลาย่าง สลัด ผักดอง และที่โรงแรมภูมิใจนำเสนอ คือ ไข่ดิบที่สดใหม่ ตอกใส่บนข้าวร้อนๆ ราดโชยุที่สั่งผลิตเฉพาะของโรงแรมเท่านั้น ใครไม่เคยลอง ควรลองครับ เพราะอร่อยจริงๆ และไม่คาวเลย

ผมร่ำลาคุณหวานและเจ้าหน้าที่ของโรงแรมที่มายืนส่งจนลับตา แล้วบ่ายหน้าสู่เมือง Takeo อีกครั้ง เช้านี้เรามีจุดหมายปลายทางที่ Mifuneyama Rakuen สวนที่มีชื่อเสียงที่สุดแห่งหนึ่งของจังหวัดซากะ มีพื้นที่กว่า 5 แสนตารางเมตร ตั้งอยู่อีกฟากฝั่งของศาลเจ้าทะเคโอะ พูดง่ายๆ คือ มีภูเขา Mifune อยู่ตรงกลาง เชิงเขาด้านหนึ่งเป็นสวน อีกด้านเป็นศาลเจ้า สวนแห่งนี้ใช้เวลาสร้าง 3 ปี โดยท่าน Shigeyoshi Nabeshima หัวหน้าตระกูลรุ่นที่ 28 แห่งเมืองทะเคโอะ ตระกูลเดียวกันกับผู้ควบคุมดูแลหมู่บ้านเซรามิก Okawachiyama ต้นกำเนิดเครื่องปั้นดินระดับ Masterpiece อาทิ Iro Nabeshima, Nabeshima Sometsuke และ Nabeshima Seiji เซรามิกสีน้ำเงินเข้มที่เผาได้ยากที่สุด ท่าน Shigeyoshi ขึ้นเป็นผู้ปกครองด้วยวัยเพียงแค่ 23 ปี เพราะเป็นผู้ที่มีวิสัยทัศน์กว้างไกล จากการได้ขึ้นไปเยี่ยมชมเรือของฮอลแลนด์ที่จอดเทียบท่าอยู่ที่เมืองนางาซากิ จนเกิดความสนใจในศาสตร์สมัยใหม่ของตะวันตก อย่างเช่น การผลิตอาวุธปืน การหล่อปืนใหญ่ การหล่อแก้ว การแพทย์ การถ่ายภาพ การสร้างเรือกลไฟ และได้จัดหาอาวุธสมัยใหม่อย่างปืนยาว ปืนใหญ่ มาเสริมความแข็งแกร่งของตระกูลด้วย

ท่าน Shigeyoshi ควบคุมการออกแบบสวน Mifuneyama ด้วยตัวเอง เพื่อใช้เป็นบ้านพักตากอากาศ โดยให้ตัวสวนด้านหนึ่งอิงแอบกับหน้าผา มีบ่อน้ำอยู่ตรงกลาง สร้างทางเดินเป็นรูปเลขแปด (8) เพื่อให้สามารถชมทั้งสองฝั่งของบ่อน้ำและสวนได้ทั่ว ปลูกพันธุ์ไม้ที่หลากหลายสลับกันเพื่อให้สวนสวยทุกฤดูกาล เริ่มจากต้นบ๊วยกว่า 1 หมื่นต้น ที่จะออกดอกในช่วงต้นปี ตามด้วยซากุระอีก 5,000 กว่าต้น ที่บานสะพรั่งในช่วงใบไม้ผลิ และพุ่มชวนชมกว่า 5 หมื่นต้น ตรงบริเวณเนินเขาริมหน้าผา ยิ่งเป็นจุดที่ผู้คนแวะมาชมกันมากที่สุดในช่วง Golden Week และที่พลาดไม่ได้ในช่วงปลายปีกับสีสันจัดจ้านของใบเมเปิ้ลที่แต่งแต้มไปทั่วทั้งหุบเขา

นอกจากนี้ ภายในสวนยังมีไม้ใหญ่อย่างต้นการบูรที่อายุยืนยาวกว่า 300 ปี และต้นเมเปิ้ลอายุ 170 ปี ท่ามกลางพุ่มชวนชมด้วย

เราใช้เวลาเดินในสวนร่วมชั่วโมง มีมุมสวยๆริมบ่อน้ำหลายแห่งให้แวะถ่ายภาพ ระหว่างทางมีศาลาและร้านน้ำชาให้นั่งพัก มีเพิงขายของให้ชิม 2 ร้าน ที่เจอประจำและต้องอุดหนุนกันแทบทุกครั้ง คือ เพิงขายน้ำตาลอ้อยและเพิงขายเกลือสีชมพู เลยขึ้นไปหน่อยเป็นจุดชมวิวที่ตระการตาที่สุด ตรงต้นการบูรยักษ์ที่ยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้าลานชวนชม มองเห็นหน้าผาอยู่ฝั่งตรงข้าม ไม่น่าเชื่อว่าในสวนจะมีทัศนียภาพงดงามแบบนี้ ที่หาชมไม่ได้จากสวนอื่นๆ ครับ