ซูเปอร์มูนคูณสอง

โดย...ปริญญา ผดุงถิ่น

ปรากฏการณ์ซูเปอร์มูน คืนลอยกระทง นับว่าสร้างกระแสฟีเวอร์ แม้แต่ผู้คนในเมืองใหญ่ที่เต็มไปด้วยตึกสูงสลับซับซ้อน ก็ไม่วายซาบซึ้งชื่นชมความงามของพระจันทร์เพ็ญกลมโต

ส่วนหนึ่งก็คงเพราะโลกโซเชียล ที่กระหน่ำแชร์ภาพซูเปอร์มูนมาจากทุกสารทิศ ตั้งแต่ภาพจากมือถือบ้านๆ ยันกล้องประกบเลนส์กระบอกโตราวปืนบาซูก้า

อย่างไรก็ตาม ท่ามกลางความงามผ่านจอ ประสาคนเล่นกล้อง ผมเกิดอาการชะงักกับภาพในโลกโซเชียลมันทุกภาพไป คือมองปุ๊บก็รู้สึก “เฮ้ย ของจริงป่าววะ?” ซึ่งดูแล้วเกิน 80% เป็นภาพ Fake ที่ผ่านกระบวนการรีทัชด้วยโปรแกรมโฟโต้ช็อป มากที่สุดก็คือ การตัดแปะพระจันทร์ลงไปบนภาพแลนด์สเคป ไม่แปะเปล่า พวกขยายขนาดพระจันทร์ แทบจะเป็นซูเปอร์มูนคูณสอง 555

ถ้าใครได้ลองถ่ายพระจันทร์ด้วยตัวเอง คุณจะสามารถมองเห็นความผิดปกติของภาพรีทัชได้ในฉับพลันทันที อย่างแรกเลย ถ้าผิวพระจันทร์มีรายละเอียด จนมองเห็น “กระต่าย” หรือเห็นหลุมบ่ออุกกาบาต ส่วนที่เป็นแลนด์สเคป ไม่ว่าภูเขา ตึก วัด ก็จะเป็นภาพอันเดอร์อย่างแรง หรือมืดตื๋อไปเลย (ยกเว้นกรณีถ่ายพระจันทร์ตอนขึ้นพ้นขอบฟ้า ท้องฟ้ายังไม่มืด)

แต่ถ้าต้องการให้ส่วนแลนด์สเคป มีรายละเอียดสวยๆ ไม่ว่าด้วยการดัน ISO หรือใช้สปีดนานๆ กระต่ายหรือหลุมอุกกาบาตทั้งหลายก็จะหายไปหมด เนื่องจากส่วนของพระจันทร์วอกเว่อร์

ด้วยข้อจำกัดนี้ ช่างภาพที่พอมีคุณธรรมอยู่บ้าง ก็จะถ่ายภาพแค่ 2 ช็อต แล้วเอารวมกันด้วยโฟโต้ช็อป เพื่อให้ได้พระจันทร์และแลนด์สเคปที่มีรายละเอียดทั้งคู่ ซึ่งอันนี้พอจะรับได้นะ

แต่ช่างภาพประเภท ใช้เลนส์สั้นถ่ายแลนด์สเคป แล้วใช้เลนส์ควายถ่ายพระจันทร์ เอามาตัดแปะใส่กัน ถ้าทำเล่นๆ ขำๆ ในประเภท “สมัคร” ผมก็ยังรับได้อีกนั่นแหละ แต่จะรับไม่ได้ ถ้าช่างภาพนั้นเป็นประเภท “อาชีพ” หรือเป็นช่างภาพชื่อดัง ที่พรีเซนต์ภาพตัวเองแบบจริงจัง (บางรายโดนชาวเน็ตไล่จับเท็จ แบบว่าพระจันทร์ขึ้นทางทิศตะวันตกกันเลยทีเดียว)

ผมเสียดายก็แต่ซูเปอร์มูนดันโคจรมาในวันทำงาน หากตรงกับวันหยุด คงจะต้องดิ้นรนถ่ายซูเปอร์มูนกับสัตว์อะไรสักตัว เหมือนเมื่อตอนเกิดปรากฏการณ์ไมโครมูนของปีนี้ ผมก็แร่ดไปด้อมๆ อยู่ข้างโบสถ์วัดปราโมทย์ จ.ราชบุรี เพื่อถ่ายนกแสกกับไมโครมูน (ซึ่งผลออกมา พลาดอย่างเฉียดฉิว จันทร์ไมโครมูนลอยขึ้นเกือบมาเป็นฉากหลังให้นกแสกบนหลังคาโบสถ์รอมร่อ มันดันบินไปก่อน)

ผมเคยกูเกิลไปเจอข้อมูลเมืองนอกของ Eurasian Eagle-Owl (เรียกชื่อไทย นกเค้าใหญ่พันธุ์ยุโรป น่าจะได้?) จิตใจมันมีความผูกพันอันลึกลับอยู่กับดวงจันทร์หรือยังไงก็ไม่ทราบ ในคืนเดือนแจ่ม มันจะชอบส่งเสียงร้องมากกว่าคืนเดือนมืด ต่อมา ผมก็ค้นพบว่า นกเค้าใหญ่ชนิดพันธุ์ที่พบในไทย อย่างน้อย 2 ชนิด ชอบร้องในคืนเดือนหงายเช่นกัน

ว่าแล้วก็ถือโอกาสประชาสัมพันธ์ สมาคมอนุรักษ์นกและธรรมชาติแห่งประเทศไทย เชิญผมไปเป็นวิทยากรบรรยาย “เทคนิคการถ่ายรูปนกกลางคืน” ในงานเทศกาลดูนกเมืองไทยปีนี้ ที่สวนสิริกิติ์ฯ โดยงานเขาจัด 2 วัน คือวันเสาร์ที่ 26 พ.ย. กับวันอาทิตย์ที่ 27 พ.ย. คิวของผมคือวันอาทิตย์ เวลา 13.30-14.30 น.

ใครไปได้ก็เชิญไปฟังกัน ใครไปไม่ได้ จะติดตามทาง FB Live ก็ไม่มีปัญหา อิอิ