ตอบแทนพระคุณท่าน

โดย...ดร. เพียงออ เลาหะวิไลย [email protected]

17 วันแล้ว ที่เรามีความรู้สึกเหมือนวันที่พ่อแท้ๆ ของเราได้จากไปเมื่อหลายปีก่อน เพื่อนเกาหลียังคงส่งข้อความแสดงความเสียใจมาอย่างต่อเนื่อง คนที่ติดต่อสม่ำเสมอก็เป็นธรรมดาที่เขาจะส่งมาปลอบใจเรา แต่ที่ประหลาดใจคือ มีคนที่หายไปนานแล้ว หรือเป็นเพียงคนรู้จักส่งข้อความมาให้ ทำให้เรารู้ได้ว่า ความสูญเสียในครั้งนี้ เกิดแผ่นดินสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วโลกอย่างแท้จริง...

น้ำตาประชาชนหลั่งลงมาเหมือนน้ำในมหาสมุทร ใครๆ ก็น้ำตาไหลทุกที เมื่อ ดู-อ่าน-ฟัง รูปภาพ คลิปการทรงงาน พระราชดำรัสที่ถูกระดมแชร์เข้ามาในโซเชียล แม้แต่พระราชดำรัสหลังรับพระราชทานปริญญาจากพระหัตถ์ตอนที่เราจบปริญญาตรี นานมากแต่เพื่อนก็ยังไปหามาให้อ่านล่อน้ำตากันจนได้...

ทว่า วันนี้ได้อ่านข่าว พระราชดำรัสของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ ที่ตรัสแก่นักเรียนนายร้อย ว่า “การมัวแต่ร้องไห้นั้นไม่มีประโยชน์”...ทำให้รู้สึกรักและศรัทธาในวิหารธรรมที่ท่านมีในพระองค์เหลือเกิน จำได้ว่ามีพระราชดำรัสของในหลวง ตอนหนึ่ง ท่านได้ห้ามมิให้พวกเราร้องไห้หากท่านเสด็จจากไป สมเด็จพระเทพฯ ท่านทรงเป็นลูกไม้หล่นใกล้ต้นจริงๆ ค่ะ...ในฐานะคนไทยคนหนึ่งจะไม่จงรักภักดีต่อราชวงศ์ได้อย่างไร

พระเจ้าจองโจ (อีซาน) เป็นที่รักของประชาชน โชซอน

ที่จริง บทความที่ “เชกา” เขียนทุกๆ สัปดาห์นั้น ในเมื่อจั่วหัวว่า “ส่องเกาหลี” อย่างไรเสีย เนื้อหาก็คงจะต้องมีการส่องเกาหลีกันบ้าง “แต่” ตั้งแต่สัปดาห์ที่ผ่านมา ไม่สามารถหาเรื่องอันใดมาเขียนให้เหมาะสมแก่สถานการณ์ได้... เชื่อว่านักเขียนทุกสื่อก็คงมีความรู้สึกคล้ายๆ กัน...หาไม่เจอค่ะ เรื่องเกาหลีที่มีความสำคัญเท่ากับเรื่องราวของพระองค์...ความคิดตีบตันมาก...

อย่างไรก็ตาม สัปดาห์ที่ผ่านมา เชกาได้พยายามโยงเรื่องสู่ พระราชพิธีศพของกษัตริย์โชซอนตอนที่ 1 ...ทว่า เมื่อคิดดูแล้ว เวลานี้ใครอยากจะฟังเรื่องราวพระราชพิธีศพของกษัตริย์โชซอนกันล่ะคะ...ใจเราจดจ่อกันอยู่ที่พระราชพิธีของในหลวงเรามากกว่า ดังนั้น จึงขอพักเรื่องโชซอนไว้ก่อนเมื่อเหมาะควรแก่กาลแล้ว ค่อยมาเล่าต่อค่ะ...

ยิ่งไปกว่านั้น โชซอนน่ะ เป็นอดีต เกาหลีไม่มีสถาบันกษัตริย์มาตั้ง 106 ปี ความรู้สึกจงรักภักดีต่อราชวงศ์จึงจางหายไปนานแล้ว ในบริษัทเกาหลีที่เชกาสังกัดอยู่ มีคนสกุล “อี” ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์โชซอนทำงานอยู่ด้วย ก็รับรู้ว่าเป็น “วางจ๊ก &o0773;&o1313;”  หรือเชื้อพระวงศ์  เขามีชีวิตธรรมดาๆ ไม่มีบทบาทอะไร... แต่สถาบันกษัตริย์ของเรา คือ ปัจจุบัน เป็นชีวิตจิตใจ คนไทยมีความรู้สึกจงรักภักดีอย่างเต็มเปี่ยม ดังนั้น ในแง่ความรู้สึกก็คงเอามาเทียบกันไม่ได้...

ท้ายสุด...ปัจจุบัน “เชกา” ได้ไปช่วยดูแล “โครงการจัดตั้งมหาวิทยาลัยแพร่” ซึ่งตั้งมาแก้ไขปัญหาความยากจนในพื้นที่ มีการดำเนินงานตามแนวพระราชดำริ เป็นเกษตรอินทรีย์วิถีพอเพียง และสอนลูกหลานเกษตรกรให้ค้าขายเองเป็น จะได้ไม่เป็นเบี้ยล่างพ่อค้าคนกลาง...วันนั้น ทีมอาจารย์นั่งร้องไห้แล้วให้คำมั่นสัญญากันว่า เราจะทำงานอย่างสุดความสามารถให้โครงการสำเร็จเพื่อตอบแทนพระคุณท่าน...นี่คือสิ่งที่พวกเราทุกคนควรทำค่ะ