จะไป SAGA 6

หลังอาหารค่ำผมลงมานั่งดื่มเหล้าบ๊วยกับคุณ Den A. Okochi ที่ห้องนั่งเล่นของ Yoyokaku คุณโอโคะจิเล่าให้ฟังว่า เรียวกังแห่งนี้มีชาวต่างชาติมาพักเยอะ สาเหตุเพราะสมัยหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 มีการจัดตั้งฐานทัพอเมริกันในประเทศญี่ปุ่นหลายแห่ง และมีนายทหารระดับสูงมาพักที่โยโยคาคุกันเยอะเพราะคุณโอโคะจิพูดภาษาอังกฤษได้คล่อง ในขณะที่อื่นๆ นั้นพูดไม่ได้และไม่มีนโยบายรับคนต่างชาติเข้าพัก จึงกลายเป็นโอกาสของโยโยคาคุ จากที่เริ่มต้นรู้จักกันในหมู่นายทหาร ก็ขยายออกไปในหมู่นักธุรกิจชาวต่างชาติและนักท่องเที่ยว จนทำให้โยโยคาคุเป็นหนึ่งในเรียวกังยอดนิยมของชาวต่างชาติ แต่ถึงแม้จะมีคนต่างชาติมาพักมากแค่ไหน ทางโยโยคาคุก็ยังยึดมั่นในการรักษาคุณภาพตามแบบฉบับของเรียวกังขนานแท้ไว้ได้อย่างเหนียวแน่น ไม่ว่าจะเป็นสถานที่ อาหารและบรรยากาศโดยรวม มีเพียงห้องนั่งเล่นเท่านั้นที่ปรับให้มีบรรยากาศผสมประสานระหว่างฝรั่งกับญี่ปุ่น มีแมกกาซีนทั้งภาษาอังกฤษและญี่ปุ่นให้อ่าน มีเพลงสากลให้ฟัง มีเครื่องดื่มทั้งสาเกหรือวิสกี้ให้บริการครบถ้วน

ผมคุยแลกเปลี่ยนข้อมูลและความคิดเกี่ยวกับวงการท่องเที่ยวไทยและญี่ปุ่นกันจนดึก ได้ข้อมูลเชิงลึกเรื่องอาหารก็มาก โดยเฉพาะการเสิร์ฟชาบุชาบุในเรียวกัง คุณโอโคะจิบอกอย่างภาคภูมิใจว่าที่นี่เป็นแห่งแรกที่ให้บริการ เพราะปกติจะเสิร์ฟชุด Kaiseki แต่นักท่องเที่ยวต่างชาติโดยเฉพาะฝรั่งมักจะมาพักค้างมากกว่าหนึ่งคืน เจอไคเซกิบ่อยๆ ก็อาจจะเบื่อ เลยหาเมนูอื่นๆ ให้ ปรากฏว่าชาบุชาบุเป็นที่ถูกอกถูกใจ เลยเพิ่มเมนูนี้สำหรับลูกค้าที่พักมากกว่าหนึ่งคืนให้เป็นทางเลือก จนเรียวกังอื่นๆ เห็นดีเห็นงามทำตามโยโยคาคุกันหมด อีกทั้งความรู้เรื่องร้านซูชิที่ไปกินมาเมื่อกลางวันว่าทำไมถึงเสิร์ฟน้อยคำ ทำไมไม่มีปลาทูน่า ทำไมไม่เสิร์ฟซุป คุณโอโคะจิไขความลับให้ฟังหมดเลย

ผมรู้เลยว่าคุณโอโคะจิเป็นตำนานที่มีชีวิต มีวิธีการสร้างความสัมพันธ์ได้ดีเยี่ยม ชวนคุยโน่นนี่นั่นและมีเรื่องเล่าไม่รู้จบ แถมไปหยิบสมุดลายเซ็นที่แขกมาพักและเขียนสิ่งละอันพันละน้อยเอาไว้มาให้ผมดูนับสิบเล่ม ผมพลิกดูตั้งหลายเล่มถึงจะเจอข้อความภาษาไทยโดยผู้เข้าพักเมื่อหลายปีก่อน แสดงว่าที่นี่ยังไม่เป็นที่รู้จักของนักท่องเที่ยวชาวไทยมากนัก

หลังคุยเสร็จผมก็แวะไปแช่น้ำร้อนอีกรอบก่อนเข้านอน ย้ำว่าคือน้ำร้อนนะครับไม่ใช่น้ำแร่ คุณโอโคะจิแกบอกเองเลยว่า แถบนี้ไม่ใช่แหล่งน้ำแร่ชั้นดีเลยไม่ขุดเจาะ และบอกกับลูกค้าทุกคนตรงๆ ไม่ปิดบังดูจริงใจดีครับ ห้องอาบน้ำร้อนของที่นี่ขนาดไม่ใหญ่แต่ก็โปร่งโล่งสบาย ยิ่งลงมาตอนดึกๆ มีผมคนเดียวแช่ได้อย่างไม่ต้องเกรงใจใคร แช่น้ำร้อนไป 2 รอบและได้เหล้าบ๊วยไปอีก 2 แก้ว คืนนั้นหลับสนิทจนเช้า ตื่นลงมาเดินเล่นในสวนแล้วกินข้าวเช้า มะเขือเทศสีแดงสดลูกโตมองเห็นเด่นแต่ไกล ผมซัดก่อนเลย รสชาติทั้งหวานทั้งสดอร่อยชื่นใจ เต้าหู้ก็สดอร่อยเหมือนกัน ไข่ออนเซนแหวะออกมาไข่แดงสีส้มสดรสเข้มข้นถูกใจ ทานคู่กับข้าวเดือยต้มและปลาย่างร้อนๆ เป็นมื้อเช้าที่เรียบง่ายแต่อัดแน่นด้วยของดีมีคุณภาพและความอร่อยครบถ้วน กินเสร็จแว่บไปแช่น้ำร้อนอีกรอบก่อนเก็บของเตรียมเช็กเอาต์

ระหว่างที่รอเจ้าหน้าที่จังหวัดซากะมาสมทบ คุณโอโคะจิยังพาชมแกลเลอรี่งานปั้นถ้วยชามของศิลปินชื่อดัง คุณ Takashi Nakazato รวมทั้งของคุณ Taki และคุณ Hanako บุตรและบุตรีของคุณทาคาชิก็มีจัดแสดงอยู่ด้วย ผมขับรถออกจาก Yoyokaku ตอนสายๆ โดยมีคุณโอโคะจิและเจ้าหน้าที่อีกหลายท่านมาโบกมืออำลา ผมบอกกับตัวเองว่า จะต้องกลับมาพักที่นี่อีกแน่นอน