ปัญหาที่ต้องแก้

กรุงเทพมหานครมีการจัดการเมืองอย่างเป็นจริงเป็นจังครั้งแรกในสมัยล้นเกล้ารัชกาลที่ 5 ที่เริ่มมีการตัดถนนหลายสาย และมีการจัดให้มีสาธารณูปโภคทั้งไฟฟ้าและน้ำประปา แต่กาลเวลาผ่านมาถึงปี 2518 ประเทศไทยถึงจะมีกฎหมายผังเมืองบังคับใช้ และกรุงเทพฯ มีการวางผังเมืองผังแรกในปี 2533 ที่เรียกกันว่า ผังลิทช&O3246;ฟ&O3233;ลด&O3246; เพราะได้ว่าจ้าง บริษัท Litchfield Whiting Bowne & Associates จากสหรัฐอเมริกา มาเริ่มวางผังตั้งแต่ปี 2500 และผังเมืองรวมกรุงเทพฯ ที่มีการประกาศใช้ได้ตามกฎหมายเพิ่งเริ่มต้นปี 2535 นี่เอง

ที่ต้องเท้าความกันยาวยืดถึงสมัยรัชกาลที่ 5 ก็เพื่อจะสะท้อนให้เห็นว่า มหานครกรุงเทพ ของพวกเราถูกปล่อยปละละเลยในเรื่องของการวางแผน วางผังกันมาช้านานแค่ไหน และแม้ว่าจะมีผังเมืองมากำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินทุกแปลงทุกตารางนิ้วของกรุงเทพฯ แล้วก็ตาม แต่ไม่สามารถคุมให้ทุกพื้นที่เป็นไปตามวัตถุประสงค์ของผังเมืองได้หมด ปัญหาของกรุงเทพฯ จึงถูกสั่งสม ซับซ้อน ซ่อนเงื่อน จนยากที่จะเยียวยาแก้ไข จนถึงขั้นมีแนวคิดจะสร้างเมืองใหม่มาแบ่งเบาภาระของกรุงเทพฯ กันอยู่บ่อยครั้ง

ดังนั้น จงอย่าได้แปลกใจที่คนเมืองกรุงจะเผชิญกับน้ำรอระบายในทุกๆ ฤดูฝน และต้องใช้เวลาขับรถในเมืองกรุง มากกว่าใช้เวลาขับรถออกไปต่างจังหวัด วิถีคนเมืองในยุคสมัยปัจจุบันต้องทนทุกข์อยู่กับปัญหาซ้ำซากของเมืองอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และบ่อยครั้งเรามักโทษคนอื่นเมื่อเกิดปัญหา จนเมื่อถึงเวลาที่คนคนนั้นไม่อยู่ ก็ไม่รู้จะชี้นิ้วไปโทษใคร และเริ่มตระหนักได้ว่าปัญหาของเมืองทั้งหมด ไม่สามารถแก้ไขได้ด้วยคนเพียงคนเดียว และที่สำคัญ เราเองนั่นแหละที่เป็นส่วนหนึ่งทำให้เกิดปัญหาหมักหมมของเมือง

ถ้าไม่คิดเข้าข้างตัวเองจนเกินไปนัก เราจะพบว่า บ่อยครั้งที่เราก็จงใจทิ้งขยะลงบนพื้นถนนและสุดท้ายก็ไปอุดตันอยู่ในท่อระบายน้ำ หลายๆ คนปลูกสร้างบ้านเรือนที่อยู่อาศัยรุกล้ำแม่น้ำลำคลองโดยไม่คิดว่านั่นคือการกีดขวางทางระบายน้ำ หลายๆ คนสร้างหรือซื้อบ้านหรูในพื้นที่ที่กันไว้เป็นพื้นที่รองรับน้ำ หลายๆ คนอยากมีรถขับโดยไม่ได้คำนึงว่า มันกำลังจะไม่มีถนนให้รถวิ่ง และเป็นการเพิ่มปริมาณรถทำให้ปัญหารถติดนั้นแก้ไขไม่ได้ หลายคนพร้อมจะจอดรถข้างทางเพื่อซื้อของโดยไม่คำนึงว่ารถข้างหลังจะติดยาวเหยียด หลายคนอยากซื้อและอยู่ในคอนโดมิเนียมติดแอร์เย็นฉ่ำ โดยไม่คำนึงถึงอุณหภูมิภายนอกที่เพิ่มขึ้น

หากวันใดที่เราสามารถชี้นิ้วกลับมาโทษตัวเองได้และร่วมด้วยช่วยกันคนละไม้ละมือ เชื่อว่าปัญหาที่หมักหมมอยู่คงจะทุเลาเบาบ้างลงได้เยอะทีเดียว