รถไฟฟ้าสีม่วง

คนไทยทุกคนต่างส่งแรงเชียร์และเป็นกำลังใจให้รัฐบาลเดินหน้าลงทุนในโครงการสาธารณูปโภคให้สำเร็จมากที่สุด  โดยเฉพาะระบบขนส่งมวลชนเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการเดินทางด้วยค่าใช้จ่ายที่ต่ำลง ส่งผลให้ประชาชนมีเงินเหลือไว้จับจ่ายใช้สอยในสิ่งที่จำเป็นมากกว่า และภาคธุรกิจจะมีอำนาจในการแข่งขันกับนานาประเทศเพิ่มขึ้น

แต่การเร่งลงทุนตามนโยบายของรัฐบาลที่มีเป้าหมายเพื่อต้องการพัฒนาประเทศในระยะยาว และดึงดูดเม็ดเงินลงทุนจากต่างประเทศเข้ามามากขึ้น  จะต้องตั้งอยู่บนพื้นฐานที่เป็นไปได้และความคุ้มค่าทางเศรษฐกิจด้วย

หากทุ่มเม็ดเงินลงทุนมหาศาลเกิดโครงการขึ้นมาแล้ว แต่ประชาชนมาใช้บริการน้อยหรือการขนส่งต่ำกว่าที่คาดไว้ก็ไม่คุ้มค่า สร้างภาระต่องบประมาณและภาวะขาดทุนให้รัฐบาล ซึ่งจะเป็นผลเสียต่อประเทศในระยะยาวมากกว่า 

เห็นตัวอย่างจากกรณีการเปิดให้บริการรถไฟฟ้าสายสีม่วง ช่วงบางใหญ่-เตาปูน เมื่อวันที่ 6 ส.ค.ที่ผ่านมา ขณะที่ยังไม่มีความพร้อม แม้จะมีเสียงเรียกร้องให้มีการเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าใต้ดินสถานีบางซื่อ ระยะทาง 1 กิโลเมตร เพื่ออำนวยความสะดวกแก่ประชาชนเสียก่อน แต่รัฐบาลและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกลับไม่ฟัง และยังคงเดินหน้าเปิดให้บริการตามกำหนดเดิม

ผลที่เกิดขึ้นก็คือใช้เวลาเดินรถไม่ถึง 1 เดือน ประสบปัญหาขาดทุนมากกว่า 3 ล้านบาท/วัน  ก็นำมาสู่การปรับลดอัตราค่าโดยสาร ในส่วนผู้ที่ถือบัตรโดยสารเอ็มอาร์ที พลัส (MRT Plus) ลงถึง 50% ต่อสถานี จากปกติสถานีละ 2 บาท เหลือ 1 บาท โดยคงค่าบริการแรกเข้าไว้ที่ 14 บาท ทำให้ค่าโดยสารสูงสุดอยู่ที่  29 บาท จากเดิม 42 บาท/เที่ยว พร้อมกันนี้ยังได้ปรับลดค่าบริการจอดรถยนต์ 2 ชั่วโมง จากเดิม 10 บาท เหลือ 5 บาท และกรณีจอดรายเดือนจาก 1,000 บาท เป็น 500 บาทอีกด้วย โดยจะมีผลตั้งแต่วันที่ 1 ก.ย. 2559 เป็นต้นไป

ขณะนี้เกิดคำถามว่าการลดค่าโดยสารและค่าจอดรถในอัตราดังกล่าวแล้ว จะช่วยกระตุ้นให้ประชาชนมาใช้บริการเพิ่มขึ้นอีก 30% อย่างที่คาดหวังไว้หรือไม่ จากปัจจุบันใช้วันละ 2 หมื่นคน ขณะที่เป้าหมายเดิมตั้งไว้ 1 แสนคน รวมถึงการหารือระหว่างรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย (รฟม.) กับบริษัท ทางด่วนและรถไฟฟ้ากรุงเทพ หรือบีอีเอ็ม เมื่อวันที่ 24 ส.ค. 2559 เป็นการด่วนตัดสินใจหรือไม่ที่รีบปรับลดอัตราค่าโดยสารเพื่อดึงดูดให้ประชาชนมาใช้บริการมากขึ้น หากหยิบยกสถิติการเปิดให้บริการของรถไฟฟ้าบีทีเอส และรถไฟใต้ดินเอ็มอาร์ที ประสบปัญหาขาดทุนมาหลายปี  ผู้เดินรถอดทนและปรับปรุงการให้บริการที่ดีขึ้น

นอกจากนี้ รัฐบาลและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรนำตัวอย่างของรถไฟฟ้าสายสีม่วงที่เปิดให้บริการโดยที่ไม่พร้อมมาทบทวนการเร่งรีบอนุมัติการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานต่างๆ  อาทิ การสร้างรถไฟไทย-จีน  ระยะทาง 253 กม. แต่ขอทำช่วงแรก 3.5 กม.ก่อน ควรลงทุนหรือไม่ เพราะมีเสียงท้วงติงว่าเป็นระยะทางที่สั้นเกินไป หากยังคงเดินหน้าลงทุนต่อไปจะต้องหาทางออกและรับผิดชอบด้วยหากไม่ได้รับความสนใจจากประชาชน มิเช่นนั้นจะตกเป็นภาระของรัฐบาลในระยะยาว