ต้องทำอีกเยอะ

ถูกต้องแล้ว ที่รัฐบาลเดินหน้านโยบายปรับอัตราเงินเดือนแรกบรรจุของภาคราชการให้ใกล้เคียงกับเอกชนภายใน 5 ปี และนำระบบเงินเดือนบรรจุที่ยืดหยุ่น มาใช้ภายในปีงบประมาณ  2554

ไม่เช่นนั้นภาครัฐบาลมีแต่จะอ่อนแอ คนดีๆ คนเก่งๆ หนีไปอยู่ภาคเอกชนหมด

เมื่อประมาณ 25 ปีที่แล้ว ข่าวด้านเศรษฐกิจที่มีการรายงานกันอย่างสม่ำเสมอคือภาวะสมองไหล คนดีๆ ภาคราชการไหลไปสู่ภาคเอกชนจากภาวะเศรษฐกิจเฟื่องฟู แต่ปัจจุบันคงไม่มีภาวะสมองไหลเหลืออยู่ แต่อาจเป็นสภาพสมองกลวงแทนที่เสียมากกว่า

แต่การปรับเงินเดือนเพียงอย่างเดียว คงไม่ทำให้ประสิทธิภาพของระบบราชการดีขึ้นหรือทำให้คนดีๆ เข้าสู่ระบบราชการมากขึ้น โดยจำเป็นต้องทำสิ่งต่างๆ เพิ่มเติมอีกมากมาย

อาทิ รัฐบาลต้องลดขนาดระบบข้าราชการลงมา จากปัจจุบันใหญ่โต อุ้ยอ้าย คนล้นงาน ข้าราชการว่างงานแอบแฝงมากมาย

รัฐบาลต้องแก้ไขปัญหา เอาคนออก และนำเงินที่ได้จากการลดขนาดข้าราชการ ไปจ่ายให้กับข้าราชการที่หลงเหลืออยู่ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพให้มากขึ้น

ระบบข้าราชการ ต้องสร้างสิ่งที่เรียกว่า เข้ายากแต่ออกง่าย จากเดิมที่ เข้าง่ายแต่ออกยาก

ระบบข้าราชการเต็มไปด้วยเส้นสาย อุปถัมภ์ จึงเป็นระบบที่เข้าง่าย แต่การจะเอาข้าราชการออก ยากเต็มทน

ทั้งหมดจึงต้องทำกลับทิศ ให้ข้าราชการมีเงินเดือน สวัสดิการที่ดี แต่ต้องเข้ายาก และเอาออกต้องง่ายกว่าเดิม ทว่าต้องมีระบบที่ป้องกันการกลั่นแกล้งเช่นกัน

สุดท้าย ระบบราชการจะมีประสิทธิภาพหรือไม่ ปัจจัยสำคัญอยู่ที่การเมือง

การเมืองในระยะเวลา 10 ปีที่ผ่านมา มีส่วนทำลายข้าราชการอย่างเบ็ดเสร็จ ไม่ว่าจะเป็นนักการเมืองจากการเลือกตั้ง หรือระบบที่เกิดขึ้นจากการปฏิวัติ

ความหวังจะให้ข้าราชการมีประสิทธิภาพ จำเป็นต้องจัดระยะระหว่างการเมือง กับข้าราชการประจำ ไม่เช่นนั้น ไม่ว่าจะให้เงินเดือนขนาดไหน มีสวัสดิการมากเพียงใด ระบบข้าราชการก็ยังคงไม่ฟื้นเหมือนเดิมมองไปในระบบข้าราชการทุกวันนี้ จึงอย่าได้แปลกใจที่เห็นข้าราชการมากมายพัฒนากล้ามเนื้อมากกว่าสมอง แข็งแรงราวกับนักวิ่งโอลิมปิก ประเภทวิ่งหมื่นไมล์ ไม่ก็นักกระโดดค้ำถ่อ ลิ้นกระดาษทราย น้ำลายเชลแล็ก เลียขาวิ่งเต้นนักการเมืองหวังความก้าวหน้าเต็มไปหมด

เงิน... จึงยังไม่ใช่คำตอบสุดท้ายอย่างแท้จริง