ประกบไอดอล

โดย...ปริญญา ผดุงถิ่น

วันศุกร์ที่ 29 ก.ค.ที่ผ่านมา ประเทศไทยเช่นเดียวกับประเทศอื่นๆ ในโลกรวม 13 ประเทศ ต่างจัดงาน Global Tiger Day หรือวันเสือโคร่งโลก โดยพร้อมเพรียงกัน ล้วนแต่เป็นประเทศที่มีเสือโคร่งสายพันธุ์ต่างๆ อาศัยอยู่ (แม้แต่ประเทศที่เสือหมดไปแล้วก็ยังเอาด้วย 555) โดยของไทยจัดขึ้นที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง จ.อุทัยธานี ซึ่งมีฐานะเป็น “เมืองหลวงเสือไทย”

งานนี้ไม่พลาดไปแจมด้วย เพราะ 29 ก.ค.ปีนี้ พอดีมาตรงกับวันศุกร์ที่เป็นวันหยุดงานตามปกติของผม เหตุผลอื่นๆ ก็เช่น ผมเป็นแฟนคลับของเสือโคร่ง เป็นสัตว์ในดวงใจหมายเลข 1 (สมมติว่ามีงานวันสิงโตโลก ผมคงร้องยี้ อิอิ) และผมก็ยังเป็นแฟนคลับห้วยขาแข้ง แทบจะเป็นบ้านหลังที่สองไปแล้ว เพราะไปบ่อยกว่าป่าอื่นๆ

แต่สิ่งที่เป็นแรงกระตุ้นชั้นดี มีความหมายเป็นส่วนตัวกับผมไม่ใช่น้อย คือการที่สถานีวิจัยสัตว์ป่าเขานางรำ ซึ่งเป็นสำนักผู้เชี่ยวชาญด้านเสือโคร่ง ได้ติดต่อขอรูปเสือจากผม มาทำเป็นโปสเตอร์ในงาน เอาไปประกบกับภาพเสือของโปรระดับโลกนาม Steve Winter แห่ง National Geographic โดยทั้งของผมและสตีฟ ต่างเป็นเสือตัวเมียที่ชื่อ บุปผา แต่คนละช่วงเวลา

บุปผาของสตีฟ (ขวา) ถ่ายเมื่อปี 2553 แยกเขี้ยวยาวๆ ครบ 4 เขี้ยว หน้าตาดุดันเอาเรื่อง ส่วนบุปผาของผม (ซ้าย) ถ่ายได้ปีนี้เอง ช่วงเวลา 6 ปี แห่งการใช้เขี้ยวหาเลี้ยงชีวิต บุปผาเหลือแต่เขี้ยวบนขวาแค่เขี้ยวเดียวซะแล้ว

ตอนที่อธิบดีกรมอุทยานฯ เดินชมงานมาถึงบูธของสถานีวิจัยสัตว์ป่าเขานางรำ ดร.ศักดิ์สิทธิ์ ซิ้มเจริญ นักวิจัยเสือ มือวางอันดับ 1 ของไทย ก็ไม่พลาดที่จะนำเสนอประเด็น “เสือฟันหลอ” ให้อธิบดีฟัง

ย้อนมาที่ Steve Winter หลายปีมาแล้ว นับแต่ผมได้เห็นผลงานครั้งแรกของเขา  ภาพชุดเสือดาวหิมะ ถ่ายด้วย Camera Trap จากเทือกเขาสูงทางตอนเหนือของอินเดีย ภาพชีวิตสัตว์ลึกลับอันงดงามชวนเคลิ้มฝัน กลายเป็น Inspiration ที่แรงกล้า สตีฟเองก็กลายเป็น Idol ในเรื่อง Camera Trap ทันที

การได้เห็นภาพผลงานตัวเองประกบกับของไอดอล ทำเอาผมแยกเขี้ยวตามไปด้วยอีกตัว เอ๊ย คน