เนชั่นแนลทรัสต์แห่งอังกฤษ (จบ)

ผู้มีบทบาทสำคัญเกี่ยวกับเนชั่นแนลทรัสต์ยังมีอีกมาก จะขอกล่าวถึงเพียงสองท่าน คือ จอห์น รัสกิน กับ จอห์น เบลเลย์ จอห์น รัสกิน เป็นผู้นำคนสำคัญไม่เพียงในอังกฤษเท่านั้น แต่มีชื่อเสียงระดับโลก โดยมีอิทธิพลต่อนักคิด นักเขียน และบุคคลสำคัญอื่นๆ จำนวนมาก ตอลสตอย นักประพันธ์เอกของโลก ผู้ประพันธ์ สงคราม และสันติภาพ และงานวรรณกรรมยิ่งใหญ่อีกจำนวนมาก กล่าวถึง จอห์น รัสกิน ว่าเป็น “หนึ่งในบุคคลที่สำคัญที่สุดไม่เฉพาะสำหรับอังกฤษ และคนรุ่นเราเท่านั้น แต่เป็นบุคคลสำคัญของทุกประเทศ และของทุกยุคทุกสมัย”

ตอลสตอย อ้างอิงงานเขียนของรัสกินจำนวนมาก รวมทั้งถ่ายทอดงานจำนวนไม่น้อยเป็นภาษารัสเซียด้วยมหาตมะ คานธี เขียนไว้ในอัตชีวประวัติของท่าน คือ “ข้าพเจ้าทดลองความจริง” ว่าหนังสือ “ตราบจนวาระสุดท้ายนี้” (Unto This Last) ของรัสกิน เป็นประดุจเวทมนตร์อันวิเศษ ที่ปลุกวิญญาณของท่าน และท่านได้แปลหนังสือนี้เป็นภาษาคุชราต ตั้งชื่อว่า “สรรโรทัย” หรือ “ความสุขของทุกชีวิต” คลีเมนต์ แอตลี ผู้นำอังกฤษหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ผู้สามารถชนะการเลือกตั้งเหนือ วินสตัน เชอร์ชิล วีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ของอังกฤษอย่างถล่มทลาย และมีส่วนสำคัญในการปฏิรูประบบสวัสดิการสังคมในอังกฤษ ระบุว่ารัสกินมีส่วนสำคัญในการช่วยให้อังกฤษเป็นรัฐสวัสดิการ โดยมีผู้นำพรรคแรงงานยุคนั้นหลายคนระบุว่าคุณูปการของรัสกินสูงยิ่งกว่าคาร์ล มากซ์ หรือคัมภีร์ไบเบิล

งานเขียนของรัสกินได้แปลเป็นภาษาต่างๆ มากมาย มีสถาบันการศึกษา อาคารสถานที่ ถนน สถาบัน ศิลปะ สมาคมช่างฝีมือ สำนักงานไปรษณีย์ และอื่นๆ มากมายเกิดขึ้นจากแรงบันดาลใจและตั้งชื่อเป็นเกียรติแก่รัสกิน ที่วิทยาลัยรัสกินในมลรัฐฟลอริดา ของสหรัฐ มีอาคารหลังหนึ่ง มีภาพผนังที่มีชื่อเสียงของรัสกิน ชื่อ “หัวสมอง หัวใจ และสองมือ” (Head, Heart and Hands) ประดับไว้

จอห์น รัสกิน เกิดเมื่อวันที่ 8 ก.พ. 2352 พ่อเป็นนักธุรกิจนำเข้าไวน์และเหล้าเชอร์รี่ เขาเริ่มเรียนหนังสือที่บ้านโดยพ่อแม่สอนให้ จากนั้นเข้าโรงเรียนและมีโอกาสไปฟังการบรรยายของศาสตราจารย์ด้านวรรณกรรมในคิงส์คอลเลจมหาวิทยาลัยลอนดอน

การเรียนรู้ของรัสกิน ส่วนมากได้จากการติดตามพ่อไปเยี่ยมลูกค้าทั้งในอังกฤษ และหลายนครในยุโรป เช่น สตราสบวร์ก ในเยอรมนี มิลาน เจนัว ตูริน และเวนิสในอิตาลี พ่อพยายามอย่างมากในการผลักดันและโน้มน้าวให้เขาเป็นกวีโรแมนติก โดยให้อ่านบทกวีของไบรอน เชกสเปียร์ และวอลเตอร์สกอต มาตั้งแต่เด็ก พ่อพยายามให้เขาซาบซึ้งในบทกวีเหล่านั้น พาเขาไปเยี่ยมบ้านของสกอต แต่รัสกินกลับไม่ประทับใจเท่าใดนัก ผู้ที่มีอิทธิพลต่อรัสกินมากกว่า กลับเป็นแม่ผู้เคร่งในศาสนา ผู้สอนให้รัสกินอ่านพระคัมภีร์ไบเบิลฉบับของคิงส์เจมส์ ตั้งแต่ต้นจนจบ แล้วให้อ่านซ้ำ รวมทั้งให้ท่องบางบทบางตอนจนจำได้ขึ้นใจ ภาษา จินตนาการ และเรื่องราวในพระคัมภีร์นี้เองที่มีอิทธิพลต่องานเขียนของรัสกินสืบมายาวนาน

รัสกิน เริ่มงานเขียนตั้งแต่เยาว์วัย เพียงอายุได้ 10 ขวบ บทกวีชิ้นแรกของเขาได้ตีพิมพ์ในนิตยสารฉบับหนึ่ง เมื่ออายุเพียง 15 ปี บทความสั้นๆ 3 ชิ้นของเขาได้ตีพิมพ์ในนิตยสารทางธรรมชาติวิทยา พออายุได้ 24 ปี หนังสือ “ภาพเขียนสมัยใหม่” เล่ม 1 ก็ตีพิมพ์ออกมา เป็นหนังสือวิพากษ์วิจารณ์ ภาพเขียนของศิลปินร่วมสมัยอย่างลุ่มลึกและอาจหาญ แต่เพราะยัง
“เด็กนัก” สำนักพิมพ์จึงใส่ชื่อผู้เขียนว่า “บัณฑิตจากออกซฟอร์ด”

มีปฏิกิริยาจากผู้มีชื่อเสียงมากมาย รัสกินยังออกเดินทางไปศึกษาภาพเขียนอย่างกว้างขวาง เช่น ในพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ ที่ปารีส ศึกษาศิลปะยุคกลาง ทั้งที่ฝรั่งเศส สวิตเซอร์แลนด์ และอิตาลี รวมทั้งศึกษาจากธรณีวิทยาของภูเขาแอลป์ เป็นต้น เพียง 3 ปีต่อมา เขาก็ตีพิมพ์หนังสือ “ภาพเขียนสมัยใหม่” เล่ม 2 ออกมา และเล่ม 3-4 ก็ทยอยออกมาในช่วง 10 ปีต่อมา เวลานั้นรัสกินมีชื่อเสียงอย่างกว้างขวางแล้ว งานเขียนของเขาขยายวงออกไปเป็นเรื่องการเมือง สังคม และอื่นๆ ที่สำคัญ รัสกินได้สร้างงานศิลปะโดยเฉพาะภาพเขียนสีน้ำที่มีชื่อเสียงจำนวนมาก

รัสกิน มิใช่นักเขียนและศิลปินผู้สร้างงานศิลปะเท่านั้น แต่ยังเป็นนักพูด และเป็นผู้บรรยายในสถาบันการศึกษาต่างๆ  รวมทั้งได้รับแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์พิเศษทางด้านวิจิตรศิลปที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด เมื่ออายุได้ 50 ปี ปีต่อมาในโอกาสครบรอบวันเกิดปีที่ 51 เขาเปิดการบรรยายซึ่งมีผู้เข้าฟังล้นหลามด้วยประโยคที่มีชื่อเสียงต่อมา ว่า “ศิลปะของชาติใดๆ คือภาพสะท้อนของความดีงามแห่งสังคมและการเมืองของประเทศนั้นๆ”

รัสกิน อายุยืนยาวเกือบ 81 ปี

ในญี่ปุ่น ริวโซะ มิกิโมโตะ ราชาไข่มุก มิกิโมโตะ ศรัทธาในรัสกินอย่างสูง เขาก่อตั้งสมาคมรัสกินแห่งโตเกียว บุตรของเขาสร้างห้องสมุดเพื่อสะสมงานของรัสกิน มิกิโมโตะสนับสนุนให้แปลงานของรัสกินเป็นภาษาญี่ปุ่น และสร้างงานศิลปะเป็นที่ระลึกแก่รัสกินโดยอาณาจักรไข่มุกของเขา รวมทั้งรูปกุหลาบรัสกินในอัญมณีที่เขาผลิตจำหน่าย

ความคิดเรื่องการอนุรักษ์พื้นที่สาธารณะและอาคารสถานที่ที่มีความงามและความน่าสนใจทางประวัติศาสตร์ของรัสกิน มีส่วนสำคัญทำให้เกิดการก่อตั้งเนชั่นแนลทรัสต์ขึ้น

นอกจากออกตาเวีย ฮิลล์ โรเบิร์ต ฮันเตอร์ ฮาร์ดวิค รอว์นสเลย์ และ จอห์น รัสกิน ซึ่งมีส่วนสำคัญในการให้กำเนิดเนชั่นแนลทรัสต์แล้ว ผู้ที่มีส่วนสำคัญในการทำให้เนชั่นแนลทรัสต์เติบโตมากในเวลาต่อมา คือ จอห์น เบลเลย์

จอห์น เบลเลย์ เกิดเมื่อวันที่ 10 ม.ค. 2407 เขาจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ในปี 2429 และได้เป็นเนติบัณฑิต ในสำนักอินเนอร์เทมเปิล เมื่อปี 2435 แต่ไม่เคยเป็นทนายความ เขาพยายามเข้าสู่การเมืองโดยลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคอนุรักษนิยม 2 ครั้ง แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

จอห์น เบลเลย์ สนใจงานด้านวรรณกรรม เขาเป็นกรรมการในสมาคมด้านวรรณกรรม เป็นบรรณาธิการของนิตยสารทางวรรณกรรม และเป็นผู้บรรยายเรื่องวรรณกรรมในมหาวิทยาลัยหลายแห่ง งานที่โดดเด่นของเขาคือการเป็นประธานกรรมการบริหารของเนชั่นแนลทรัสต์ ตั้งแต่ปี 2466 จนถึงแก่กรรม เมื่อวันที่ 29 มิ.ย. 2474

หนังสือพิมพ์เดอะไทม์ ได้เขียนในคำไว้อาลัยให้แก่จอห์น เบลเลย์ ว่า “สถานะอันเข้มแข็งมั่นคงของเนชั่นแนลทรัสต์ในเวลานี้ ส่วนใหญ่เกิดจากเขาผู้นี้ โดยอาจไม่สามารถรู้ได้ว่ามีพื้นที่ในชนบทที่งดงามและมีความน่าสนใจทางประวัติศาสตร์มากมายเพียงใดที่เนชั่้นแนลทรัสต์ได้รับมอบเป็นของขวัญนั้น มาจากการชักชวน เชิญชวน ทั้งโดยตรง โดยอ้อม ของเขาผู้นี้”