หยุดทำร้ายภูเก็ต

ภูเก็ตได้รับการเรียกขานให้เป็นไข่มุกแห่งอันดามัน มีเกาะบริวารมากถึง 32 เกาะ จึงเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีศักยภาพ เนื่องจากมีฐานทรัพยากรการท่องเที่ยวที่หลากหลาย ที่ตั้งทางภูมิศาสตร์สามารถ
เชื่อมโยงการท่องเที่ยวไปยังกลุ่มจังหวัดภาคใต้ฝั่งอันดามัน จึงกล่าวได้ว่าเกาะขนาดใหญ่ที่สุดของประเทศเป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยวของภูมิภาค และนานาชาติอย่างภาคภูมิ

ในแต่ละปีมีนักท่องเที่ยวเดินทางมาเยือนปีละกว่า 5 ล้านคน การพัฒนาเมืองภูเก็ตแทบทุกมิติจึงมุ่งตอบสนองและเชื่อมโยงกับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ซึ่งปฏิเสธไม่ได้ว่ามีส่วนอย่างสำคัญต่ออัตราการขยายตัวทางเศรษฐกิจของประเทศ โดยเฉพาะความหวังในการช่วยขับเคลื่อนเศรษฐกิจไทยในปี 2559

ทั้งนี้ มีการคาดการณ์ว่า ตลาดนักท่องเที่ยวต่างชาติเที่ยวไทยในปี 2559 เติบโตประมาณร้อยละ 5.0-8.0 แต่มีแนวโน้มชะลอตัวลง เนื่องจากปัจจัยเสี่ยงด้านเศรษฐกิจในแต่ละประเทศ ปัญหาการก่อการร้าย รวมถึงการแข่งขันของภาคการท่องเที่ยวระหว่างประเทศ ฯลฯ

อย่างไรก็ดี การนำโครงการขยายรันเวย์สนามบินนานาชาติภูเก็ตมาปัดฝุ่นใหม่โดยนายออมสิน ชีวะพฤกษ์ รมช.คมนาคม อ้างว่าในหลายประเทศก็มีการทำรันเวย์ลงไปในทะเลนั้น รัฐบาลจะต้องคิดให้รอบคอบ จะต้องถามความเห็นของชาวภูเก็ต และรับฟังข้อทักท้วงห่วงใยจากประชาชนภาคส่วนอื่นด้วย เพราะมรดกแห่งมหาสมุทรอินเดียบริเวณนี้เป็นของคนไทยทุกคน

แม้สนามบินนานาชาติแห่งนี้จะแออัด ไม่สามารถรองรับเครื่องบินขนาดใหญ่ แต่การถมทะเลระยะทาง 1 กิโลเมตร อาจจะไม่คุ้มค่าในระยะยาว เพราะจะมีผลต่อการเปลี่ยนแปลงทิศทางน้ำ กระทบต่อระบบนิเวศทางทะเล ฯลฯ

กระทรวงคมนาคมและกระทรวงการท่องเที่ยวฯ ต้องนำมาตรการส่งเสริมการท่องเที่ยวในอดีตมาเป็นบทเรียนว่า ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาแหล่งท่องเที่ยวที่ได้รับความสนใจของคนจำนวนมาก มักมีความเสื่อมโทรมและมีมลภาวะตามมาในหลายมิติ ไม่ว่าด้านสิ่งแวดล้อม การทำลายทรัพยากรธรรมชาติ ฯลฯ

เกาะพีพี จ.กระบี่ เกาะสมุย จ.สุราษฎร์ธานี เกาะช้าง จ.ตราด เป็นกรณีตัวอย่างที่สะท้อนได้ดีถึงการท่องเที่ยวที่ล้นเกิน ขาดการควบคุมอย่างสมดุล มีปัญหาผลกระทบสะสมหลายด้าน จนหลายพื้นที่เข้าขั้นวิกฤตมากขึ้นทุกวัน

ฉะนั้นการขยายรันเวย์สนามบินภูเก็ตเพื่อหวังเพิ่มแค่ปริมาณการขนนักท่องเที่ยว แลกการทำลายแนวปะการัง ผลกระทบต่อการกัดเซาะชายฝั่ง ซึ่งเป็นที่วางไข่ของเต่ามะเฟือง ฯลฯ อาจไม่คุ้มค่า รัฐบาลจึงต้องพิจารณาทบทวนและควรเลือกพื้นที่ให้มีความเหมาะสม มีความสะดวก และมีผลกระทบต่อสภาพแวดล้อมน้อยที่สุด

ขณะเดียวกันยังจะต้องทบทวนนโยบายการท่องเที่ยวในภาพรวมใหม่ให้เกิดความสมดุลและยั่งยืน โดยยึดหลักการว่ารายได้จากการท่องเที่ยวไม่ได้ขึ้นอยู่กับปริมาณเสมอไป แต่การรักษาอัตลักษณ์ที่โดดเด่น ความสมบูรณ์ของธรรมชาติดั้งเดิมและหนึ่งเดียว ย่อมเป็นสถานที่ควรค่าต้องไปสัมผัสสักครั้งในชีวิต ซึ่งภูเก็ตก็ยังคงมนต์เสน่ห์เหล่านั้นสำหรับดึงดูดนักท่องเที่ยวระดับคุณภาพจากทั่วทุกมุมโลกได้

ทรัพยากรล้ำค่าทั้งที่ภูเก็ตและอีกหลายเกาะในบ้านเรา ไม่มีในประเทศตะวันออกกลาง ฮ่องกง และมาเก๊า ดังที่รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม นำมากล่าวอ้างอย่างแน่นอน การควบคุมปริมาณ การรักษาทรัพยากรธรรมชาติให้คงอยู่ยาวนานต่างหาก ถึงจะเป็นแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวที่ตอบโจทย์ประเทศ

นโยบายที่มุ่งแต่ปริมาณ แม้จะได้เงินมาก แต่หากวันหน้าไม่เหลือคุณค่า นักท่องเที่ยวก็จะไม่หวนกลับมาอีก