พลิกสิ่งที่ไม่มี เป็นสิ่งที่มี(3)
การจะพลิกสิ่งที่ไม่มี ให้เป็นสิ่งที่มีได้ “จำเป็นต้องมีจินตนาการเพื่อเอาชนะทรัพยากรที่มีจำกัด”
โดย...ดร. เพียงออ วิไลย [email protected]
การจะพลิกสิ่งที่ไม่มี ให้เป็นสิ่งที่มีได้ “จำเป็นต้องมีจินตนาการเพื่อเอาชนะทรัพยากรที่มีจำกัด” จินตนาการอันไร้ขอบเขตสามารถสร้างสรรค์ให้เกิด สินทรัพย์อันมีค่าได้อย่างคาดไม่ถึง สินทรัพย์ที่ว่า มีทั้งที่จับต้องได้ (Tangible) เช่น ตัวสินค้า เงิน อาคาร ที่เราเห็นๆ อยู่ และที่จับต้องไม่ได้ (Intangible) เช่น ความรู้ ประสบการณ์ เทคโนโลยี...
เชกา ได้เล่าเรื่องผลิตภัณฑ์ Made in Korea มาหลายตอน แม้เกาหลีไม่มีทรัพยากรเป็นของตัวเองแต่ทำให้กลายเป็นสินค้าส่งออกที่ประสบความสำเร็จมาแล้ว คราวนี้ถึงเวลาของสินค้าจับต้องไม่ได้บ้าง ที่ผ่านมา เกาหลีส่งออกสินค้าทางวัฒนธรรมมากมาย ทำให้คนทั่วโลกติดละคร คลั่งนักร้อง และดารา...นั่นยังนับว่าไม่แปลก...แต่เรื่องที่เกินความคาดหมาย...คือ “ความอาจหาญในการก้าวข้ามเขตแดนแห่งบู๊ลิ้ม”! ...
ในช่วงปี ค.ศ. 2007-2008 มีนวนิยายจีนกำลังภายในเรื่องหนึ่งที่โด่งดังมากในเกาหลี ชื่อว่า “บู๊ลิ้ม สี่ฤดู” (&*7924;&*7548;&*9324;&*4228;&*4032;) โดยนักเขียนเกาหลี ชื่อ “ฮันซังอุน”... อันเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในกลุ่มผู้อ่านนวนิยายจีนกำลังภายในจำนวนมากในเกาหลีให้หันมาอ่านผลงานของนักเขียนเกาหลี และต่อมาเป็นสินค้าส่งออกอีกชนิด...ในไทย สำนักพิมพ์โพสต์บุ๊กส์ได้ซื้อลิขสิทธิ์มาแปลแล้ว...
เดิมที เชกา เชื่อว่า นวนิยายจีนกำลังภายในก็ควรต้องเขียนโดยนักเขียนจีน... “บู๊ลิ้มเป็นคำศักดิ์สิทธิ์ของโกวเล้ง ใช่ว่าใครจะเสกขึ้นมาเป็นตัวอักษรได้ง่ายๆ” นักอ่านย่อมรู้กันดีว่า แม้ตามองกระดาษแต่หาเห็นกระดาษไม่ สิ่งที่เห็นกลับเป็นหน้าตาและท่วงท่าทำนองของจอมยุทธ์เหล่านั้นที่โลดโผนพลิ้วไหวในจินตนาการ ก็เพราะโกวเล้ง (และ ว. ณ เมืองลุง, น.นพรัตน์)... เมื่อมีโอกาสอ่านต้นฉบับ “บู๊ลิ้ม สี่ฤดู” จึงไม่คาดหวังมาก... ทว่า คิดผิดถนัด !!
บู๊ลิ้มในยุทธภพ ที่ “ฮันซังอุน” สร้าง มีคุณภาพของจิตนาการที่มองเห็นรายละเอียดของชีวิตจอมยุทธ์ที่เป็นมนุษย์จริงๆ ได้ชัดเจน มีความเป็นมาของตัวละครที่ทำให้ผู้อ่านเข้าใจพฤติกรรมอันเลวทรามของตัวละครได้ หรืออาจจะถึงขั้นเห็นใจ...ในขณะเดียวกัน สำนวนโวหารล้ำเลิศ สามารถยกอุปมาอุปไมยง่ายๆ อธิบายคำสอนใจให้เห็นชัดแจ้ง (ด้วยกลิ่นตุๆ) เช่น “เนื้อของสุกรเป็นประโยชน์แก่มนุษย์ แต่สิ่งที่ข้ามอบให้โลกได้มีเพียงแต่อุจจาระเท่านั้น - - เกิดเป็นมนุษย์ย่อมต้องกระทำสิ่งที่มีคุณค่าได้มากกว่าถ่ายอุจจาระเป็นปุ๋ย”...ประเด็นนี้ น่าสนใจค่ะ จะมีผู้ใดในยุทธภพกันเล่า ที่สนใจว่าอุจจาระตนควรจะมีประโยชน์ นอกจากเบ่งมันออกทิ้งไป ...
นอกจากจะโลดโผนเลือดสาดแล้ว บู๊ลิ้ม สี่ฤดู ยังให้กำลังใจแก่ผู้อ่านมิให้ยอมจำนนต่อปัญหาและอุปสรรคง่ายๆ เหมือนแมวกับหนูที่ยังต้องพยายามล่าหรือรอดกันอย่างสุดชีวิต ความตลกขบขันแทรกเข้าได้อย่างร้ายกาจ และ แสดงปรัชญาศาสนาพุทธในจังหวะที่เหมาะสม ด้วยเหตุนี้ ฮันซังอุน จึงสามารถนำพาชาวยุทธภพในจินตนาการของเขา แทรกตัวเข้าสู่ยุทธภพในแผ่นดินตงง้วนได้สำเร็จ...
พลิกกันอีกครั้งด้วยจินตนาการค่ะ บัดนี้ “บู๊ลิ้ม มิใช่ดินแดนยุทธภพในฝันที่ถูกจับจองโดยนักเขียนจีนอีกต่อไป!”
