ชีวิตสวยๆ เดินทางด้วยรถไฟฟ้า

โดย...ปณิฏา สุวรรณปาล บรรณาธิการแมกกาซีน ภาพ : อีพีเอ

ได้ยินข่าวคราว รฟม.ทดสอบเดินรถไฟฟ้าสายสีม่วง ช่วงบางใหญ่-บางซื่อ เสมือนจริงเต็มระบบ ที่จะวิ่งระยะทางประมาณ 23 กิโลเมตร รวม 16 สถานี เริ่มต้นจากสถานีคลองบางไผ่ อ.บางใหญ่ จ.นนทบุรี สิ้นสุดที่สถานีเตาปูน ก่อนเปิดให้ประชาชนทดลองใช้ระหว่างเดือน มิ.ย.-ก.ค. โดยจะให้บริการจริง 6 ส.ค.นี้ หลายๆ คนก็เริ่มคิดฝันหวานถึงรถไฟฟ้าสายต่างๆ ที่ภายใน 15 ปีข้างหน้านี้ น่าจะตัดผ่านมาที่ใกล้ๆ บ้านของตัวเองบ้าง

ทุกวันนี้ทั้งรถไฟฟ้าบนดินและใต้ดิน เปิดให้บริการแล้วเพียง 4 สาย จำนวน 60 สถานี ประกอบด้วย สายสีเขียวเข้ม หมอชิต-แบริ่ง สายสีเขียวอ่อน สนามกีฬาแห่งชาติ-ถนนตากสิน รถไฟฟ้า (ใต้ดิน) สายสีน้ำเงิน บางซื่อ-หัวลำโพง นอกจากนี้ยังมีสายท่าอากาศยาน แอร์พอร์ตเรลลิงค์ วิ่งจากสถานีพญาไทไปสุวรรณภูมิ

สำหรับรถไฟฟ้าสายสีม่วง มีการเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าใต้ดิน (สายสีน้ำเงิน) ที่สถานีเตาปูนและสถานีวังบูรพา (ซึ่งยังไม่เปิดให้บริการ) คิดว่าเมื่อเปิดให้ทดลองและใช้งานจริง น่าจะเกิดความวุ่นวายแถวสถานีบางซื่อกับสถานีเตาปูนที่ห่างกันราว 1 กิโลเมตร อยู่พอสมควร ได้แต่รอความหวังว่ารถไฟฟ้าใต้ดินสายสีน้ำเงินที่เชื่อมโยงทั้งระบบวิ่งเป็นวงกลม อีกทั้งมีติ่งขยายออกไปถึงพุทธมณฑลสาย 4 จะเปิดให้บริการในเร็ววัน

งานมโนต้องมา... ในอีก 15 ปีข้างหน้า (ถ้ายังเดินไหว) คงจะได้ใช้บริการรถไฟฟ้าสายสีแดงเข้ม (ธรรมศาสตร์-มหาชัย) สายสีแดงอ่อน (ศิริราช-หัวหมาก) สายท่าอากาศยาน แอร์พอร์ตเรลลิงค์ (ดอนเมือง-สุวรรณภูมิ) สายสีเขียวเข้ม (ลำลูกกา-สมุทรปราการ) สายสีเขียวอ่อน (ยศเส-บางหว้า) สายสีน้ำเงิน (บางซื่อ-พุทธมณฑลสาย 4) สายสีม่วง (บางใหญ่-ราษฎร์บูรณะ) สายสีส้ม (ตลิ่งชัน-มีนบุรี) สายสีชมพู (แคราย-มีนบุรี) สายสีเหลือง (ลาดพร้าว-สำโรง) สายสีเทา (วัชรพล-สะพานพระราม 9) สายสีฟ้า (ดินแดง-สาทร) และสายสีน้ำตาล (แคราย-บึงกุ่ม) -- แหม่... รีบเซฟภาพรถไฟฟ้าทั้งระบบเก็บไว้ในสมาร์ทโฟนทันที!

เครือข่ายโยงใยรถไฟฟ้าทั้งระบบของบ้านเรา เก๋ไก๋สวยงามไม่น้อยหน้าประเทศที่พัฒนาแล้ว คงจะดี หากผู้โดยสารและพนักงานเอง ก็ต่างร่วมกันพัฒนาตามการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้นของนี้ด้วย... กรุงเทพฯ จะน่าอยู่ขึ้นอีกเยอะเลย

หลายคนคงเคยประสบพบเจอกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย บริเวณทางเข้ารถไฟฟ้าใต้ดิน บางคนปฏิบัติงานไปคุยกับเพื่อนไป หลายคนทำไปวันๆ ใช้ไฟฉายส่องใส่กระเป๋าที่ขอตรวจ แต่สายตามองไปทางอื่น การส่องไฟเป็นท่วงท่าอัตโนมัติ เหมือนหุ่นยนต์ที่วางโปรแกรมเอาไว้ก็ไม่ปาน โดยเฉพาะช่วงเวลารีบเร่งยิ่งตรวจแบบขอไปที เคราะห์ดีที่การก่อการร้ายในเมืองหลวงของบ้านเราอยู่ในระดับต่ำ หรือจะเป็นเพราะเหตุนี้นี่เอง จึงไม่ค่อยจะกระชับพื้นที่กันเสียเลย

ดิฉันเคยประสบเหตุด้วยตัวเอง กับการหละหลวมของเจ้าหน้าที่รถไฟฟ้าใต้ดิน โดยมีชายลักษณะเหมือนแขกขาว ประมาณพวกแอฟริกาเหนือ ตุรกี ไม่ก็ยุโรปตะวันออก สวมเสื้อยืดสีขาว กางเกงยีนส์ มีแจ็กเกตหนังพาดอยู่บนบ่า เดินลากกระเป๋าเดินทางเข้าไปในรถไฟฟ้าหน้าตาเฉย โดยไม่ผ่านช่องสแกนหรือตรวจตราใดๆ แม้ว่าผู้ใช้บริการจะไม่มากเท่าไรในสถานีนั้น แต่ รปภ.กลับไม่เห็น พอเข้ามาในสถานี ดิฉันจึงแจ้งเจ้าหน้าที่ที่ให้บริการขายตั๋ว (มีอยู่คนเดียว) ซึ่งก็ไม่เกิดการดำเนินการใดๆ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นก็ตัวใครตัวมันล่ะ โชคดีที่รอดมาได้

ด้านผู้โดยสารก็มีมากมายเยอะเรื่อง ที่ควรจะพัฒนาไปพร้อมการครบสมบูรณ์ของรถไฟฟ้า ไม่เพียงมารยาทง่ายๆ ประเภทเดินชิดใน ไม่ยืนเกะกะบริเวณประตู อย่ายืนพิงเสา ลุกให้ที่นั่งแก่เด็ก สตรีมีครรภ์ และคนชรา ขณะที่มารยาทขั้นกว่า อย่างนั่งให้สุภาพเรียบร้อย อย่ายกเท้าขึ้นมาพาดเข่า หรือเหยียบบริเวณเบาะ อย่าคุยกันเสียงดัง หรือทำกิริยา/พูดจาไม่สุภาพ ทุกสิ่งเหล่านี้ล้วนสร้างความรำคาญให้ผู้โดยสารข้างเคียงเป็นอย่างสูง

เคยประสบเหตุอีกแล้วกับการเดินทางด้วยรถไฟฟ้าเวลาดึก กลุ่มวัยทำงานต้นๆ ดื่มกินกันมาจนเมามาย หญิงนางหนึ่งในกลุ่มถึงขั้นเมาจนอาเจียนใส่ถุงพลาสติก (ซึ่งส่งกลิ่นรบกวนผู้โดยสารอื่น) หนำซ้ำยังพูดจาตัดพ้อชีวิตเสียงดังลั่นตู้โดยสารตลอดการเดินทาง เรียกได้ว่า ซวยกันไปตามๆ กัน ดิฉันจะลุกหนีก็เกรงเธอจะคิดมากกระโดดรถไฟฟ้าฆ่าตัวตายไปเสียเปล่าๆ

ผู้โดยสารประเภทที่จะต้องรีบเดินรีบไปบนบันไดเลื่อนนั่นก็อีก บันไดก็เลื่อนอยู่แล้ว ยังจะเดินทำไมให้เป็นอันตรายต่อตัวเองและผู้อื่น ภายในบันไดเลื่อนของสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินก็ทำสติ๊กเกอร์ติดไว้ให้แล้ว ว่าอย่าเดินบนบันไดเลื่อน หากรีบมากต้องการเดินควรเลือกใช้บันไดธรรมดาจะดีกว่า

ช่วยกันคนละนิด เพื่อกรุงเทพฯ ที่น่าอยู่ขึ้นอีกเยอะเลย...