นกแสกไมโครมูน

โดย...ปริญญา ผดุงถิ่น

คืนวันที่ 22 เม.ย. 2559 ตามปฏิทินไทยระบุว่าเป็นคืนแรม 1 ค่ำ เดือน 5 แต่ในทางดาราศาสตร์ มันเป็นคืนพระจันทร์เต็มดวง แถมมีความพิเศษ เป็นจันทร์เต็มดวงที่มีขนาดเล็กที่สุดในรอบปี เรียกว่า “ไมโครมูน”

ผมเองมีนัดกับหัวใจในค่ำคืนพิเศษนี้ พอเวลา 6 โมงเย็นตรงเผง ก็มาจอดรถ ณ ที่หมาย ตรงหน้าโบสถ์ของวัดปราโมทย์ อ.วัดเพลง จ.ราชบุรี งัดข้าวเย็นมากิน รอความมืดหว่านมาอย่างเอร็ดอร่อย ท่ามกลางบรรยากาศยามโพล้เพล้อันวังเวง (หลายคนคงกินไม่ลง หรือกินลงก็ฝืดคอ 555)

ต้องบอกว่าผมนับปฏิทินรอคืนนี้เลย คืนพระจันทร์เต็มดวงที่ตรงกับวันหยุดงานของผมพอดี เพราะผมมีสูตรการถ่ายภาพใหม่ๆ ที่อยากทดลองกับนกแสก (Barn Owl) แห่งวัดปราโมทย์

แม้ “ไมโครมูน” จะมีขนาดเล็กกว่าจันทร์เพ็ญปกติ แต่มันก็เข้าข่าย Size doesn’t matter พอลอยสูงสู่ท้องฟ้าอันใสกระจ่าง จันทร์เพ็ญดวงน้อยก็สาดแสงเยือกเย็นงดงาม ยามนั้นเอง นกแสกตัวหนึ่งมาเกาะเด่นบนหลังคาโบสถ์ ผมลงมือถ่ายรูปมันด้วยวิธีการที่ไม่เคยทำมาก่อน นั่นคือ ใช้เพียงแสงจันทร์ล้วนๆ ไม่พึ่งไฟฉายไฟแฟลชกันละ

ผลงานออกมาน่าตื่นเต้น แต่หมายเหตุไว้ก่อนนะว่า ระบบการพิมพ์อาจทำให้แสงสีผิดเพี้ยนไปจากต้นฉบับที่ผมปรับมา ยังไงถ้าเห็นท่าไม่ดี อาจไปดูที่ผมโพสต์ไว้ในเฟซบุ๊ก Parinya Padungtin เปรียบเทียบได้

นึกถึงช่วงหลายปีที่ผ่านมา เวลาถ่ายรูปนกแสก ผมจะยิงแฟลชพร้อมกันหลายดวง แต่ละดวงยิงแรงเต็มกำลัง เพียงเพื่อต้องการให้ ISO เหลือแค่ 100 เดียว จังหวะจะกดชัตเตอร์ก็มักทำเสียงหนูร้องจี๊ดๆๆ ด้วย เพื่อเรียกความสนใจให้นกแสกมองกล้อง ครั้นตอนทำภาพก็จะครอปเน้นไปที่ตัวนกอย่างบ้าพลัง

เวลาผ่านไป มุมมองเปลี่ยนไป ขอแค่แสงจันทร์นวลในการถ่ายทำ ไม่แคร์ว่า ISO จะสูง พร้อมปล่อยให้นกมองโน่นนี่ตามธรรมชาติ ไม่ต้องมาจ้องกล้องด้วยเสียงหนูปลอม องค์ประกอบภาพก็จัดแบบกว้างๆ เพื่อเก็บบรรยากาศ

นกแสกในแสงไมโครมูน ทำเอาผมอยากชู “มือขวา” เป็นไอ้บ้าอยู่ข้างโบสถ์คนเดียว (เพราะมีคำว่า “ไมโคร” อ่ะ แหะๆ)