
พลิกสิ่งที่ไม่มี เป็นสิ่งที่มี
รถของเราขับออกนอกกรุงโซลไปไกลโขแล้ว สองข้างทางเริ่มเป็นที่ว่างเปล่า มีแปลงข้าวโพดและผักกะหล่ำ
โดย...ดร.เพียงออ เลาหะวิไลย [email protected]
รถของเราขับออกนอกกรุงโซลไปไกลโขแล้ว สองข้างทางเริ่มเป็นที่ว่างเปล่า มีแปลงข้าวโพดและผักกะหล่ำที่คาดว่าชาวบ้านแถวนั้นปลูกกันเล่นๆ อยู่ประปราย แต่ยังไม่เห็นวี่แววของอาคารเป้าหมายของเรา...คิมแอยอง คู่หูสาวที่ร่วมผจญภัยกันมาหลายรอบจึงยกโทรศัพท์ขึ้นมาสอบถามรองผู้จัดการบริษัทที่ปลายทางอีกครั้ง ในที่สุดเราก็ได้เห็นซอยเล็กๆ พื้นถนนขรุขระ สุดซอยนั้น คือ โกดังสินค้าของบริษัทที่เราดั้นด้นใช้เวลาเดินทางกว่า 2 ชั่วโมง เพื่อมาซื้อ “กาแฟ มินต์ ลาเต้”...
...หลายเดือนก่อนหน้านั้น สหายธรรมผู้มีความดีน่าอนุโมทนาในการปฏิบัติตัวท่านหนึ่ง ได้ส่งรูปกล่องบรรจุเจ้ากาแฟนี้มาให้และบอกว่า หากไปเกาหลีรบกวนฝากซื้อมาให้ด้วย เธอได้ซื้อกาแฟนี้มาจากซูเปอร์มาร์เก็ตแถวสนามบิน รสชาติและกลิ่นหอมดีทีเดียว...“เชกา” จึงรีบตอบรับด้วยความยินดี เพื่อตอบแทนน้ำใจอันประเสริฐที่เธอเคยมอบให้หลายๆ ครั้ง...จากเหตุการณ์นี้ จึงพาไปพบตัวอย่างจริงของกลยุทธ์ทางธุรกิจที่เกาหลีชำนาญ ในการ “พลิกสิ่งที่ไม่มี ให้กลายเป็นสิ่งที่มีได้”...
อันดับแรก... “กาแฟเกาหลี!!!”...อืม...เมื่อแรกได้ยินว่า มีคนติดใจกาแฟสำเร็จรูปเกาหลีนั้น ทำให้รู้สึกเริ่มสงสัย...อนึ่ง คนเกาหลีบริโภคกาแฟเป็นอันดับต้นๆ ของเอเชีย แม้ร้านสตาร์บัคส์ในกรุงโซลก็ยังมีสาขามากกว่าในนิวยอร์กเสียอีก ...แต่กาแฟไม่เคยปลูกได้ในเกาหลี เพราะสภาพอากาศไม่เอื้ออำนวย...วัตถุดิบเมล็ดกาแฟนั้นล้วนนำเข้าทั้งสิ้น บางส่วนอาจเป็นกาแฟไทยก็ได้ เพราะเกาหลีก็นำเข้าเมล็ดกาแฟจากเราด้วย...
ดังนั้น เมื่อไปถึงโกดังจึงได้ถือโอกาสสร้างมิตรภาพกับรองผู้จัดการสาว จนถูกคอกันดีแล้วก็ไต่ถามได้ความว่า... “บริษัทนี้ไม่ได้มีโรงงานของตนเอง แต่ได้ซื้อกาแฟสำเร็จรูปมาจากต่างประเทศแล้วนำมาจ้างโรงงานในประเทศทำกระบวนการเติมน้ำมันหอมระเหยกลิ่นต่างๆ เข้าไปตามสูตรของบริษัท” (ได้ชิมหลายชนิด กลิ่นรสใช้ได้ทีเดียว) กลายเป็นกาแฟอโรมากลิ่นสมุนไพร Made in Korea... สินค้าไม่ได้ขายทั่วไป แต่เน้นแหล่งท่องเที่ยว หรือซูเปอร์มาร์เก็ตพิเศษที่บริษัททัวร์ทั้งหลายจะพานักท่องเที่ยวต่างชาติไปใช้จ่ายเงินวอนเป็นที่สุดท้ายก่อนเข้าสนามบิน...
บิงโก !!! ...เชกากับคิมแอยอง หันมามองหน้ากัน...นี่คือ คำตอบว่าทำไมเราไปหาในห้างสรรพสินค้า ซูเปอร์มาร์เก็ตมาตั้งหลายที่แล้วยังไม่เจอ คนเกาหลีเองก็ไม่รู้จักกาแฟยี่ห้อนี้... เพราะเขาไม่ได้วางตัวสินค้าที่ตลาดคนเกาหลี กว่าเราจะตามหาเจอได้ ต้องค้นในอินเทอร์เน็ต จนไปเจอหน้าเพจเล็กๆ ที่มีรูปกาแฟนี้โชว์อยู่ ได้เบอร์โทรศัพท์มาแล้ว ต้องโทรต่อๆ ไปอีก 2-3 ที่จึงพบต้นตอ...
คุยไปสักพัก รองผู้จัดการก็หยิบสินค้าประเภทกลิ่นหอม Aroma & Herbs อื่นๆ ที่เป็นสินค้าหลักให้ดูอีก… หนึ่งในนั้นคุ้นตามาก เป็นธูปหอมสมุนไพรธรรมชาติ บรรจุแพ็กเกจสวยงาม เธอบอกว่า “นี่ก็สั่งมาจากเมืองไทย” เธอเอาไปเติมนั่นนี่ ใส่แพ็กเกจจิ้งใหม่ ติด Made in Korea ก็ขายได้แล้ว...ดีใจกับเจ้าธูปจังเลยค่ะ ...(ต่อฉบับหน้า)







