posttoday
ฉันเห็นคนตายที่ราชประสงค์

ฉันเห็นคนตายที่ราชประสงค์

06 สิงหาคม 2553

ที่จริงข้อความนี้เป็นความจริงที่ไม่ควรมีใครปฏิเสธ หากมีคนตายที่ราชประสงค์จริงๆ และหากมีคนบางคนหรือหลายคนที่ได้เห็นคนตายที่ราชประสงค์ด้วยตาของเขาเอง ข้อความนี้ก็ย่อมจริงสำหรับเขามากกว่าคนที่ไม่ได้เห็นด้วยตาของตัวเอง ขณะเดียวกันถ้าการรายงานข่าวของสื่อมวลชนเป็นจริง เพราะผู้ที่ทำหน้าที่สื่อได้เห็นด้วยตาของเขา ข้อความนี้ก็ย่อมจะต้องเป็นความจริงที่ไม่มีใครปฏิเสธได้ ดังนั้นถ้าเป็นไปตามเงื่อนไขที่กล่าวมานี้ ก็ไม่เห็นว่าข้อความนี้จะเสียหายแต่อย่างไร? เพราะข้อความดังกล่าวนี้ไม่ได้เจาะจงกล่าวหาใครเป็นพิเศษ ไม่มีใครหรือฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเสียหายเพราะถูกกล่าวหาว่าเป็นฆาตกร ไม่ว่าจะเป็นฆาตกรด้วยการไตร่ตรองตั้งใจหรือเหตุสุดวิสัยก็ตาม

รัฐบาลและเจ้าหน้าที่บ้านเมืองก็ไม่ควรที่จะมีปัญหากับการที่ใครหรือคนกลุ่มใดถือป้ายข้อความดังกล่าวในที่สาธารณะ นอกจากรัฐบาลจะร้อนตัวเข้าใจไปเองว่า ข้อความในป้ายมีนัยกล่าวหาว่ารัฐบาลทำให้คนตายที่ราชประสงค์ แต่ถ้ารัฐบาลไม่ร้อนตัว ก็น่าจะปล่อยให้เขาเหล่านั้นประกาศข้อความดังกล่าวต่อไปได้ รวมทั้งการตะโกนด้วยถ้อยคำดังกล่าว ถ้าเสียงไม่ดังเกินไป ขอเพียงให้พอๆ กับเสียงจากลำโพงรถโฆษณาภาพยนตร์หรือสินค้าบริการก็น่าจะได้ เพราะตำรวจไม่จับรถกระจายเสียงพวกนี้

การประกาศข้อความดังกล่าวเป็นเรื่องดี เพราะเตือนให้สังคมรู้ว่ามีคนตายที่ราชประสงค์ แต่ยังจับผู้ร้ายไม่ได้ รัฐบาลควรจะเร่งมือส่งนักสืบมือดีสืบจับผู้ต้องสงสัยมาให้จงได้ มิฉะนั้นรัฐบาลอาจจะต้องตกเป็นผู้ต้องหาไปเสียเอง แต่ยิ่งมาห้ามมาจับไม่ให้ประกาศข้อความนี้ในที่สาธารณะเสียเลย รัฐบาลก็กลายเป็นผู้ต้องหาเสียเองตั้งแต่ต้น

ขณะเดียวกันนอกจากมีคนเห็นคนตายที่ราชประสงค์แล้ว สื่อมวลชนยังรายงานว่า มีคนตายที่สี่แยกคอกวัว หลักสี่ และที่อื่นๆ ในช่วงเหตุการณ์คราวนั้นด้วย เพียงแต่ยังไม่มีหรือไม่ยักมีใครออกมาถือป้ายหรือประกาศข้อความในทำนองเดียวกันนั้นว่า “ฉันเห็นคนตายที่คอกวัว” ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นเพราะไม่มีใครสักคนหนึ่งเลยที่เห็นคนตายแถวนั้น หรือว่าเห็นแต่ไม่ออกมาถือป้ายหรือตะโกนบอกแก่สาธารณะ เพราะเข้าใจว่าสาธารณะคงรับทราบแล้วว่า “มีคนตายที่คอกวัว”

แต่ถ้าเหตุผลที่ไม่ออกมาถือป้าย เป็นเพราะเข้าใจว่าสาธารณะรับรู้แล้วว่ามีคนตายที่คอกวัว ก็น่าสงสัยเหมือนกันว่า คนที่ออกมาถือป้าย “ฉันเห็นคนตายที่ราชประสงค์” ออกมาประกาศข้อความดังกล่าวนี้ทำไมในที่สาธารณะ? เพราะสาธารณะก็รับรู้อยู่แล้วว่ามีคนตายที่ราชประสงค์พอๆ กับที่รับรู้ว่ามีคนตายที่คอกวัว วัดปทุมฯ และที่อื่นๆ! ดังนั้นเหตุผลของผู้ที่ออกมาถือป้าย “ฉันเห็นคนตายที่ราชประสงค์” จึงไม่น่าเป็นเพราะต้องการให้สาธารณะรับรู้ว่ามีคนตายที่ราชประสงค์เท่านั้น แต่น่าจะเป็นเพราะต้องการโยงไปถึงสาเหตุและคนที่ต้องรับผิดชอบการตายที่ราชประสงค์เป็นสำคัญ

ถ้าจะถามว่า เรารู้หรือยังว่าสาเหตุและคนที่ต้องรับผิดชอบการตายที่คอกวัวคืออะไร และคือใคร? ถ้ายังไม่รู้และอยากรู้ ก็น่าที่จะมีการถือป้าย “ฉันเห็นคนตายที่คอกวัว” เพื่อสร้างกระแสให้รัฐบาลต้องสืบหาสาเหตุและหาตัวผู้รับผิดชอบการตายของคนที่คอกวัวเช่นเดียวกันกับที่เกิดขึ้นที่ราชประสงค์

และถ้าไม่ลำเอียงหรืออคติจนเกินไป การสูญเสียชีวิตไม่ว่าที่ราชประสงค์หรือที่คอกวัว วัดปทุมฯ หรือที่ไหนๆ ในช่วงเหตุการณ์ครั้งนั้น ก็เป็นการสูญเสียที่ร้ายแรงยิ่งสำหรับเพื่อนฝูง ญาติสนิท พี่น้อง ครอบครัว และก็เป็นเรื่องที่น่าเสียใจและเป็นการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ที่สังคมเราไม่สามารถดำเนินกิจกรรมประชาธิปไตยได้โดยไม่ต้องเสียเลือดเนื้อและชีวิต ทั้งๆ ที่ไม่ใช่ทุกครั้งไปที่มีการชุมนุมประท้วงใหญ่เกิดขึ้น จะต้องมีการสูญเสียทุกครั้ง

ใครคือผู้ที่ต้องรับผิดชอบกับการสูญเสียที่เกิดขึ้น?

เมื่อทุกฝ่ายที่สูญเสียต่างโศกเศร้าเสียใจ และต่างก็น่าจะมีจุดยืนเดียวกัน นั่นคือ ต้องการความยุติธรรม ต้องการทราบสาเหตุ และต้องการหาตัวผู้รับผิดชอบ ดังนั้นทุกฝ่ายที่สูญเสียก็น่าจะมาถือป้ายและประกาศร่วมกันในที่สาธารณะว่า “ฉันเห็นคนตายในเหตุการณ์เดือนเมษาพฤษภา 2553” และประกาศอยู่เช่นนี้ร่วมกัน จนกว่าจะได้ตัวผู้รับผิดชอบ หากไม่ได้ผู้รับผิดชอบ อย่างน้อยการประกาศอย่างนี้อยู่เรื่อยๆ ก็อาจจะช่วยไม่ให้เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นได้ง่ายๆ อีกในอนาคต

แน่นอนว่า คนที่เห็นคนตายที่ราชประสงค์อาจไม่ได้เห็นคนตายที่คอกวัว และคนที่เห็นคนตายที่คอกวัวก็อาจจะไม่เห็นคนตายที่ราชประสงค์ หรือที่วัดปทุมฯ ถ้าแต่ละฝ่ายยังลืมตาและใช้ลูกตาของตัวเองมองดู

แต่ถ้าทั้งสองฝ่ายดู โดยหลับตาดู เขาก็จะเห็น “คนตายทุกคนในทุกๆ ที่” ในเหตุการณ์ครั้งนั้น

ข่าวล่าสุด

ทรู-ดีแทค เปิดจอง iPhone Duo 16 ต.ค. ลดสูงสุด 28,800 บาท

ทรู-ดีแทค เปิดจอง iPhone Duo 16 ต.ค. ลดสูงสุด 28,800 บาท