วันกรุวาฬแตก

โดย...ปริญญา ผดุงถิ่น

ผมทำกิจกรรม Whale Watching หนแรกในชีวิต ต้องย้อนกลับไปในปี...ปี... แหะๆ จำไม่ได้ แต่นานเกิน 10 ปี แน่ๆ เป็นการออกเรือตังเกลำน้อย ที่หาดบ่อนอก จ.ประจวบคีรีขันธ์ ท่ามกลางสถานการณ์ตึงเครียด ระหว่างกลุ่มนักธุรกิจที่จะสร้างโรงไฟฟ้าถ่านหินตรงนั้น กับฝ่ายต่อต้านที่เป็นชาวบ้านต้องบอกว่าประทับใจมาก เพราะนั่งเรือไปแป๊บเดียว ก็เจอวาฬบรูด้าแม่ลูก อ้าปากเสยกินปลาเล็กให้ชมเป็นขวัญตานานหลายชั่วโมง จุดที่พบก็ใกล้ฝั่ง จนมีแผ่นดินเป็นฉากหลังให้วาฬเลยทีเดียว

ซึ่งวาฬบรูด้าคู่นี้ กลายเป็นหนึ่งในตัวละครสำคัญในการเอาชนะกัน ว่าด้วยสิ่งแวดล้อมทางทะเลของบ่อนอก ขณะเดียวกัน ก็จุดประกายกิจกรรม Whale Watching ของเมืองไทยมีคนสนใจแห่ไปกางเต็นท์นอนชายหาด เพื่อออกเรือไปดูวาฬกันอย่างคึกคักพอสมควรแต่ Whale Watching ที่บ่อนอก ก็ค่อยๆ เงียบเหงาลงไป เนื่องจากวาฬไม่ได้อยู่ติดที่ตรงนั้น อีกทั้งการเดินทางไปจากกรุงเทพฯ ก็ถือว่าไกลพอสมควร

ผมมาดูวาฬอีกที วันที่ 19 ก.ย. 2553 เริ่มจากเหล่าดูนกที่อยากถ่ายรูปนกทะเล นัดกันมาแชร์ค่าเรือที่บางตะบูน จ.เพชรบุรี ผลนะหรือ นกทั้งหลายกลายเป็นตัวประกอบ เมื่อเราเจอพระเอกตัวจริง วาฬบรูด้าตัวโน้นตัวนี้มากมาย นับได้ประมาณ 10 ตัว โดยมีไฮไลต์เป็นวาฬแม่ลูก (ตามภาพประกอบ) เช่นเดียวกับสมัยบ่อนอก

ผมเรียกของผมเล่นๆ ว่า “วันกรุวาฬแตก” บรรยากาศออกไปทาง “กรี๊ด เปรี้ยง ซ่า” มันฝุดๆ ผมเองอาจมันกว่าคนอื่น เมื่อนำภาพช็อตนี้แหละ ส่งประกวดภาพถ่าย “สัตว์มีค่า ป่ามีคุณ” เป็นหนแรกในชีวิต ก็ได้รางวัลชมเชยมาเชยชมอย่างงงๆ ตั้งตัวไม่ทัน อิอิ

จากวันนั้นเป็นต้นมา กิจกรรมดูวาฬอ่าวไทยก็เป็นที่นิยมขึ้นเรื่อยๆ อย่างล่าสุดที่ผมไปมา เป็นทัวร์ดูวาฬของกลุ่ม Wild Encounter Thailand ซึ่งเขาทำได้ดี ต้องขอชมเลย แต่มีอะไรดีมั่ง บรรยายตรงนี้คงไม่พอ ไปลองกัน
เองเหอะ

เอาที่ผมชอบมากๆ คือการออกเรือที่มหาชัย มันทำให้บางตะบูนกลายเป็นไกล และบ่อนอกไกลฉิบเลย แหะๆ