ฤดูระบัด

โดย...ปริญญา ผดุงถิ่น

สำนวน “โคแก่กินหญ้าอ่อน” อาจมีส่วนถูกต้อง แต่ที่ถูกต้องที่สุด สัตว์ป่ากินพืชทั้งหลาย ไม่ว่าแก่ หนุ่ม สาว เด็ก ล้วนแต่ชอบกินหญ้าอ่อนกันทั้งสิ้น มีศัพท์แสงเรียกหญ้าอ่อนเป็นการเฉพาะว่า “หญ้าระบัด”

อย่างที่อุทยานฯ เขาใหญ่เวลานี้ เป็นช่วงเวลาแห่งความสดชื่นของเหล่าหญ้าระบัด ฝูงเก้งกวางออกมาเล็มกินกันอย่างมีความสุข รวมไปถึงบรรดาว่าที่บัณฑิต ก็เห็นตะลุยทุ่งหญ้าระบัดเตียนๆ แฮปปี้ไม่แพ้กัน

ก่อนจะมาเป็น “ทุ่งหญ้าระบัด” ทุ่งเหล่านี้เต็มไปด้วยดงหญ้าคาสูงๆ แน่นขนัด สัตว์กินพืชหมดปัญญาจะใช้เป็นอาหารได้ ทางอุทยานฯ จึงเข้าจัดการด้วยวิธีการที่เรียกว่า “ชิงเผา” โดยไม่รอให้คนมือบอนที่ไหนมาจุดเผา เป็นการจงใจเผาทุ่งภายใต้การควบคุม

ประโยชน์ของการชิงเผา เป็นการกำจัดเชื้อเพลิงของไฟป่าแต่เนิ่นๆ เพราะขืนปล่อยทุ่งแห้งรกๆ ทิ้งไว้ตามยถากรรม บุหรี่มวนเดียวก็อาจก่อให้เกิด “ทุ่งเพลิงสะบัด”

พอเผาแล้ว ทุ่งโล่งอันกลายเป็นสีดำด้วยขี้เถ้า จะค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีเขียวอ่อนจากยอดหญ้าที่แทงขึ้นมา ได้ทั้งทัศนียภาพที่น่าดู เหมาะกับการเซลฟี่ รวมถึงให้ว่าที่บัณฑิตลงไปโดดดึ๋งๆๆๆ (มันเกี่ยวอย่างไรกับสถาบันการศึกษาของตัว ผมก็ยังไม่เข้าใจจนบัดนี้และคงตลอดไป แหะๆ)

ได้เห็นเก้งกวางอุทยานฯ เขาใหญ่ กินหญ้าอ่อนตามทุ่งเวลานี้แล้ว จู่ๆ ก็นึกขึ้นมาได้ ทางกรมอุทยานฯ หรืออุทยานฯ เขาใหญ่ น่าจะจัดการแข่งขัน “ประกวดถ่ายภาพกวาง-เก้งเขาใหญ่” ส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศน์ เริ่มแข่งเที่ยงวันเสาร์ ไปจบเที่ยงวันอาทิตย์ รวมเวลากลางคืนด้วยก็ 24 ชั่วโมงเต็ม แล้วตัดสินหาผู้ชนะกันตอนบ่ายวันอาทิตย์เลย จัดช่วงมีทุ่งหญ้าระบัดนี่แหละ เวิร์กสุด

มโนนึกภาพดูแล้ว หากมีการจัดแข่งแบบนี้จริงๆ ก็น่าสนุก ผู้เข้าแข่งขันไม่ต้องทุ่มเทความพยายามมากนัก ก็ต้องได้เจอเก้งกวางบนเขาใหญ่แน่ๆ แต่โจทย์สำคัญคือ ถ่ายอย่างไรให้สัตว์เบสิก 2 ชนิดนี้ออกมาประทับใจคนดู ตรงนี้แหละ เหมือนง่าย แต่ไม่ง่าย ท้าทายกำลังสวยเลยเชียว