เสือนเรศวร

โดย...ปริญญา ผดุงถิ่น

ช่วงเวลา 2 เดือน ที่ผมออกล่าภาพถ่ายสมเสร็จให้กับทางเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวรด้านตะวันตก จ.กาญจนบุรี เวลาเดียวกันผมก็มองหาสัตว์เป้าหมายรองจากสมเสร็จไปพลางด้วย แม้ทางเขตจะไม่เอ่ยปากบอก แต่ผมเดาอย่างมั่นใจว่าถึงอย่างไรก็ต้องเป็นเสือโคร่ง

ไม่ทันรู้เนื้อรู้ตัว เสือโคร่งแห่งทุ่งใหญ่นเรศวรก็มาเข้ากล้องผมแบบงงๆ ตั้งแต่ยังไม่เริ่มเอาจริง เป็นเซอร์ไพรส์ที่น่าตื่นเต้นมาก

จริงๆ แล้ว Camera Trap ตรงจุดนั้น ผมเซตไว้เพื่อดักถ่ายพวกสัตว์ผู้ล่าขนาดเล็ก เป็นทำเลอันร่มรื่นริมลำห้วย มีทางด่านสัตว์เล็กลัดเลาะขนานแนวลำห้วย ตัดกับทางคนเดิน โดยมีสะพานลำไม้ไผ่ทอดข้ามห้วยเส้นนี้อยู่ใกล้ๆ เลย

ตอนมากู้กล้อง ภาพสัตว์ชนิดแรกที่ได้คือ ชะมดแผงหางปล้อง ตามด้วยชนิดที่สอง ผมแทบไม่เชื่อสายตา เสือโคร่ง!

จากทิศทางที่เดินมาก้มหน้าดมๆ พื้น เผยให้เห็นพฤติกรรมน่าทึ่ง เสือโคร่งตัวนี้เดินไต่สะพานลำไม้ไผ่ข้ามห้วยมา แบบไม่ยอมให้ตีนเปียกน้ำ (ต้องเรียกว่า “เสือสำอาง” 555)

ที่น่าตื่นเต้นอีกกระทอก จากจุดตั้งกล้องนี้ ผมเดินด้วยฝีตีนปกติ กลับถึงหน่วยฯ ด้วยเวลา 4 นาทีเท่านั้น แปลว่าเสือดอดมาป้วนเปี้ยนใกล้ที่พักคนเหลือเกิน

อย่างไรก็ดี Camera Trap อีกจุดที่ผมเซตไว้สำหรับเสือโคร่งโดยเฉพาะ แม้ไม่มีอะไรหวือหวาเรื่องทำเลหรือพฤติกรรม แต่ผลงานที่ออกมา แค่เห็นภาพจากหลังกล้องตอนเข้าไปกู้ ก็อยากหวีดร้องออกมา 3 คำ “กรี๊ด! เปรี้ยง! ซ่า!” แหะๆ

“Steve Winter มากๆ เลย” เพื่อนคนหนึ่งซี้ดซ้าดวิจารณ์ภาพ ชื่อฝรั่งนั้น คือช่างภาพของ National Geographic ซึ่งเป็นเจ้าพ่อ Camera Trap โลก ผมก็ตอบกลับไปว่า“ไม่ต้องบอกหรอก เพราะรู้สึกแบบนั้นอยู่แล้ว”เอาเข้าไป อิอิ

ในความรู้สึกส่วนตัวของผมเอง เสือโคร่งทุ่งใหญ่นเรศวร ได้คะแนนพิเศษเหนือกว่าเสือโคร่งห้วยขาแข้ง ตรงที่มันเป็นเสือที่บริสุทธิ์ผุดผ่อง ไม่เคยต้องมือชาย (และหญิง) เหล่านักวิจัยเสือจากสำนักเขานางรำมาก่อน ไม่ว่าจะเสือตัวไหนๆ ลองถ่ายรูปได้เมื่อไร ก็ไม่ต้องมาลุ้นเลยว่าตรงแถวลำคอของเสือ จะมีปลอกคอสัญญาณดาวเทียมหรือไม่

ปล. ผมสนับสนุนการวิจัยเสือโคร่งเต็มร้อยนะครับ แค่เขียนเล่นขำๆ ไม่ได้ต่อต้าน ขืนไม่อธิบายชัดๆ ไว้ก่อน เกิดมีดราม่าขึ้นมา ผมคงมีสภาพไม่ผิด “เสือลำบาก”