ข้อบิดเบือนร่าง รธน. (ตอน 3)

ร่างรัฐธรรมนูญ มาตรา 240 และมาตรา 241 กำหนดเพียงให้คณะกรรมการตรวจเงินแผ่นดินและผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดิน คณะกรรมการการเลือกตั้ง และ ป.ป.ช. ร่วมกันดูแลเกี่ยวกับการใช้จ่ายเงินของรัฐหรืองบประมาณ

ทั้งนี้ หากเห็นพ้องร่วมกันว่าการดำเนินการเหล่านั้นก่อหรืออาจจะสร้างความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นแก่การเงินการคลังของรัฐ ก็สามารถแจ้งเตือนรัฐบาลเพื่อไม่ให้เกิดความเสียหายขึ้นเท่านั้น ทั้งนี้เพื่อป้องกันมิให้เกิดความเสียหายแก่ประเทศชาติซึ่งประชาชนผู้เสียภาษีอากรควรมารับผิดชอบ

นอกจากนี้ การที่กล่าวว่าร่างรัฐธรรมนูญนี้จะมีผลให้นโยบายช่วยเหลือประชาชนต่างๆ จะถูกทักท้วงหรือยับยั้ง จากการวินิจฉัยขององค์กรอิสระ จึงเป็นการบิดเบือนร่างรัฐธรรมนูญมิได้กำหนดเรื่องดังกล่าวไว้ และเป็นความพยายามที่จะทำให้ประชาชนเข้าใจผิด

(3) ความเข้าใจคลาดเคลื่อนหรือจงใจบิดเบือน : ระบุให้รัฐต้องปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยวินัยการเงินการคลังของรัฐ (ที่จะร่างขึ้นมาใหม่) อย่างเคร่งครัด

ผลลัพธ์

1.กฎหมายว่าด้วยการเงินการคลังของรัฐนี้ จะสร้างข้อจำกัดแก่การใช้จ่ายของรัฐอย่างมาก (โดยเฉพาะเงินกู้) เพราะกฎหมายที่จะถูกร่างใหม่นี้จะเข้มงวด ร่างโดยผู้ไม่เข้าใจระบบเศรษฐกิจและไม่เอื้อต่อการลงทุนและการพัฒนาประเทศ การกู้เงินมาลงทุนในโครงการขนาดใหญ่ จะทำไม่ได้

2.จะเป็นการจำกัดการกู้เงินของรัฐ โครงการใหญ่ที่ต้องอาศัยเงินกู้จะถูกจำกัด

3.เศรษฐกิจจะตกต่ำ ประเทศไทยจะล้าหลัง เพาะขาดการลงทุนภาครัฐขนาดใหญ่ ไม่สามารถใช้การลงทุนภาครัฐในการกระตุ้นเศรษฐกิจได้ อีกทั้งโครงการช่วยเหลือเกษตรกรขนาดใหญ่ เช่น จำนำข้าว ก็จะถูกจำกัด

ความเข้าใจผิดเกี่ยวกับกฎหมายว่าด้วยการเงินการคลังของรัฐ :

1.หลักการเกี่ยวกับการกำหนดให้รัฐต้องมีวินัยทางการเงินการคลังในการใช้จ่ายเงินของรัฐ โดยการตรากฎหมายเกี่ยวกับวินัยการเงินการคลังของรัฐ เป็นหลักการที่มีมาตั้งแต่รัฐธรรมนูญ 2550 มาตรา 167 วรรค 3 ซึ่งร่างรัฐธรรมนูญเบื้องต้นฉบับนี้ ก็รับเอาแนวคิดนี้บัญญัติไว้ในมาตรา 159

2.นับแต่รัฐธรรมนูญ 2550 มีผลใช้บังคับจนถูกยกเลิกในปี 2557 ไม่มีการตรากฎหมายว่าด้วยวินัยการเงินการคลังของรัฐแต่อย่างไรคงมีเพียงข้อเท็จจริงว่าคณะรัฐมนตรีของนายกฯ อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ได้อนุมัติร่าง พ.ร.บ.ว่าด้วยวินัยการเงินการคลังของรัฐ พ.ศ. ... ตามที่กระทรวงการคลังเสนอ เมื่อวันที่ 13 ต.ค. 2552 (http://www.nmt.or.th)