กติกาที่ไร้ความหวัง

คณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ (กรธ.) จะทำตามใบสั่งของคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) โดยยินยอมแก้ไขเนื้อหาร่างรัฐธรรมนูญหรือไม่ก็ตาม แต่ทุกข้อเสนอจากคณะรัฐประหาร ตอกย้ำถึงความล้มเหลวในระยะเปลี่ยนผ่านในวาระเข้าสู่ 84 ปี การปกครองระบอบประชาธิปไตยโดยแท้

ข้อเสนอให้สมาชิกวุฒิสภา (สว.) มาจากการแต่งตั้ง 250 คน โดยให้ผู้บัญชาการเหล่าทัพ ปลัดกระทรวงกลาโหม ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ เป็น สว.โดยตำแหน่งก็ดี

การให้อำนาจในการจัดระเบียบทางการเมืองในช่วงรอยต่อระยะ 5 ปี โดยให้ สว.มีบทบาทควบคุมการบริหารราชการแผ่นดิน หรือสามารถอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาลได้ก็ดี 

ข้อเสนอให้พรรคการเมืองที่ลงรับเลือกตั้งในคราวหน้า ไม่ต้องเสนอรายชื่อนายกรัฐมนตรี 3 คน โดยอ้างความสุ่มเสี่ยงและอันตรายในระยะเปลี่ยนผ่านก็ดี

ล้วนเป็นไปเพื่อการรักษาอำนาจของ คสช.ไว้ดังเดิม หรือกล่าวอีกอย่างก็คือ เป็นการสืบทอดอำนาจระยะเปลี่ยนผ่านไว้ในมือกองทัพต่อไป

การเปลี่ยนแปลงกติกาทางการเมืองที่ประชาชนคาดหวัง ความเปลี่ยนแปลงซึ่งจะนำไปสู่การยอมรับจากนานาประเทศไม่อาจเกิดขึ้นได้ หากดำเนินไปในลักษณะการจัดสรรอำนาจของกลุ่มชนชั้นนำครั้งใหม่ ยากยิ่งจะได้รับการยอมรับในวงกว้าง หากการส่งต่อประชาธิปไตยเพียงเพื่อการรักษาผลประโยชน์ของกลุ่มอำนาจของชนบางกลุ่ม

ตลอดระยะเวลาร่วม 2 ปีหลังการก่อรัฐประหาร ได้พิสูจน์การบริหารของรัฐบาล คสช.แล้วว่า โครงสร้างปัญหาหลักๆ ของประเทศยังไม่ขยับเขยื้อน ปัญหาเศรษฐกิจที่รุมเร้าจากปัจจัยภายนอก รวมถึงปัญหาปากท้องภายใน ซึ่งมีความเหลื่อมล้ำมากขึ้นเรื่อยๆ ยังไม่มีดัชนีวัดความสำเร็จ จะมีหลักประกันใดว่าแนวโน้มสถานการณ์หลังจากนี้ ผู้กำกับการทำหน้าที่ฝ่ายบริหารจะเป็นกลไกช่วยแก้ปัญหาให้ลุล่วง

มิพักต้องกล่าวถึงกระบวนการสรรหาผู้นำประเทศในยามวิกฤต ด้วยสถานการณ์ความเปลี่ยนแปลงทั่วโลก ทั้งในมิติเศรษฐกิจ สังคม และเทคโนโลยี มีความผันผวน และก้าวไปรวดเร็วมาก หากบทบัญญัติสูงสุดในการปกครองมุ่งเพียงการแบ่งสรรอำนาจ โดยปิดกั้นการมีส่วนร่วมของพลเมืองแทบทุกทาง จะเชื่อมั่นได้อย่างไรว่ากระบวนการได้มาซึ่งผู้นำที่พร้อมรับความท้าทายทั้งปวงจะเป็นที่พึงปรารถนา

ความสงบสุขเป็นความต้องการของทุกสังคม แต่ความไม่มั่นคงซึ่งอาจจะเกิดจากการปะทะกันของประชาชน มิอาจนำมากล่าวอ้างเพื่อใช้ความ
ไม่แน่นอนทางการเมืองไปเพื่อประโยชน์แก่คนส่วนน้อย

วาทกรรมการปฏิรูปที่ย้ำแล้วย้ำเล่ามาต่อเนื่อง นอกจากยังไม่เห็นรูปธรรมแล้ว การแต่งตั้งคณะบุคคลจากการสรรหาตามข้อเสนอ ก็แทบมองไม่เห็นแนวโน้มแสงสว่างปลายอุโมงค์ว่าจะส่องทางได้อย่างปาฏิหาริย์

กล่าวอย่างถึงที่สุด ไม่ว่า กรธ.จะบรรจุเนื้อหารัฐธรรมนูญตามข้อเสนอของ คสช.หรือไม่ก็ตาม การส่งไม้ต่อครั้งสำคัญนี้ ต้องมิใช่การยัดเยียดให้สังคมไทยต้องติดหล่มอยู่ภายใต้การปกครองโดยระบบข้าราชการต่อไป

แต่ต้องผลักดันเครื่องมือในการสร้างฉันทานุมัติความเป็นธรรมให้แก่ประชาชน โดยประชาชน และเพื่อประชาชน