หมาป่ากับลูกแกะ

โดย...ส.คลองเตย

คนมีกำลังอำนาจ ขาดความเที่ยงธรรม ชอบใช้กำลังกดขี่ข่มเหงรังแกผู้อื่นที่แข็งแรงน้อยกว่า โดยใช้สารพัดเหตุผลเพื่อให้การกระทำของตัวเองดูดี มีเหตุผลที่กระทำได้ ในนิทานอีสป ที่พ่อแม่สั่งสอนกันมา

เพื่อเตือนใจอย่าได้ไปคบค้าสมาคม หรือถกแถลงเพื่อหาคำตอบที่ชอบธรรมด้วยเหตุผลที่แท้จริงเลย เสียเวลาและอาจมีอันตรายต่อตนเองด้วย

นิทานอาจจะเก่า แต่พระสงฆ์ไทยจำนวนมากกว่าร้อยละ 80 เชื่อว่า สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช และคณะสงฆ์ในประเทศไทย ถูกกระทำในลักษณะนั้นอยู่

ย้ำว่า พระส่วนใหญ่ท่านคิดเช่นนั้น หากไม่เชื่อลองเดินไปทำบุญที่วัดใดๆ ในประเทศนี้ดูแล้วลองคุยกับพระที่มีพรรษาเกิน 5 พรรษา จะได้คำตอบเหมือนกัน แม้แต่วัดบวรนิเวศ ยกเว้นวัดอ้อน้อย ซึ่งไม่รู้พระรูปไหนเป็นเจ้าอาวาสปกครองสงฆ์วัดนี้อยู่

เหตุที่พระสงฆ์ไทยส่วนใหญ่ปักใจเช่นนี้ เพราะมีเหตุที่เกิดต่อสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ซ้ำๆ เพื่อนำไปสู่เหตุแห่งการหยุดกระบวนการตามกฎหมายเพื่อแต่งตั้งสมเด็จพระสังฆราชองค์ใหม่

ประเภทหยิบเรื่องนั้นเรื่องโน้นมาโยนเป็นความผิดของท่านไปเรื่อยเปื่อย จนพระผู้ใหญ่ที่บวชเรียนมาตั้งแต่อายุ 14-15 ปี จนปัจจุบันอายุแก่พอๆ กับพ่อของนายกรัฐมนตรี ถูกจาบจ้วงกล่าวหาว่าทำผิดเรื่องนั้นเรื่องนี้ไปมาจนดูคล้ายกับมีคนเขียนบทเพื่อล้มล้างรัฐบาลเก่าเข้าไปทุกที ที่สำคัญตัวเอกของเรื่อง เหมือนที่ก่อนหน้าจะมีคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ออกมายึดอำนาจไม่มีผิด แม้ตัวเอกที่เปิดหน้าเดินเรื่องจะลดลงไปเยอะก็ตามที

...คณะสงฆ์ไทยส่วนใหญ่ รวมทั้งลูกศิษย์ลูกหาส่วนใหญ่ ก็เชื่อว่ามีการเขียนบทเพื่อขัดขวางไม่ให้สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ ได้เป็นสมเด็จพระสังฆราช ทั้งๆ ที่มหาเถรสมาคม (มส.) เห็นชอบ และเสนอชื่อไปแล้ว ดูสถานการณ์เหมือนกับการเขียนบทให้เกิดเหตุการณ์ไม่เรียบร้อยทางการเมือง เพื่อให้ คสช.ใช้เป็นเหตุในการยึดอำนาจ เมื่อปี 2557

ความเชื่อก็ชัดอยู่แล้ว การที่จะหาเหตุผลมาทำให้ความเชื่อเปลี่ยนไปคงยาก เหมือนใครจะมาพูดให้นายกรัฐมนตรีคนปัจจุบันเชื่อว่ารัฐบาลทักษิณ หรือรัฐบาลยิ่งลักษณ์ทำงานดีกว่ารัฐบาล พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ก็คงลำบากที่จะเปลี่ยนความเชื่อนั้นได้ ซ้ำร้ายอาจทำให้โมโหโกรธาจนชี้หน้าด่ากันให้สาธารณชนขำอีกก็ได้

ความเชื่อของคณะสงฆ์และศิษย์ส่วนใหญ่ในเรื่องอุปสรรคแห่งการเสนอชื่อสมเด็จพระสังฆราชองค์ที่ 20 ว่าเหมือนนิทานอีสป เรื่องหมาป่ากับลูกแกะ เพราะมีเหตุนับเนื่องมาแต่กรณีวัดพระธรรมกาย กรณีพระลิขิตสมเด็จพระสังฆราชพระองค์เก่า จะให้เป็นความรับผิดชอบของสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ให้ได้ ทั้งๆ ที่เรื่องที่อ้างนั้นเกิดในสมัยสมเด็จพระสังฆราชพระองค์เก่าเป็นประธานกรรมการ มส. จนลามปามมาแจ้งความดำเนินคดีต่อกรรมการ มส.ชุดปัจจุบัน ด้วยข้อกล่าวหาว่าละเว้นการปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา 157 จนคิดไม่ออกว่าถ้าผิดจริง สมเด็จทุกรูป ทุกนิกายที่แข็งแรง และยังทำหน้าที่ปกครองคณะสงฆ์อยู่ในปัจจุบันจะเหลือกี่รูปกัน ที่ไม่โดนโทษตามมาตรา 157

พ้นจากเรื่องวัดพระธรรมกายที่พยายามโยงมาพันกับสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ให้ได้ มาถึงเรื่องมีพระ 1 รูป ที่เคลื่อนไหวทางการเมืองได้โดยคณะสงฆ์ผู้ปกครองไม่ดำเนินการห้ามปราม กับฆราวาสที่รับรู้ว่าการเคลื่อนไหวทางการเมืองมากับพระพุทธะอิสระออกมาคัดค้านการแต่งตั้งสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ สวนกับมติของ มส.ที่มีมติเอกฉันท์ให้เสนอชื่อสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ขึ้นดำรงตำแหน่ง หลังจากนั้นนายกรัฐมนตรีก็แถลงว่ายังไม่เสนอชื่อ เนื่องจากยังมีความแตกแยก แปลว่าคนในสังคมร้อยละร้อย ยังเห็นไม่เหมือนกัน จึงชะลอเรื่องไว้ก่อน

ในท้ายที่สุด เรื่องรถเบนซ์เก่าที่มีลูกศิษย์ซื้อถวาย จอดตั้งโชว์ในพิพิธภัณฑ์ยิ่งชัดว่าลูกแกะตัวนี้ทำน้ำขุ่นจริงแม้จะยืนอยู่ใต้น้ำ แม้ว่าจะรู้กันโดยทั่วว่ารถที่ซื้อมา ซื้อเพราะเชื่อว่ารถถูกกฎหมาย เพราะเจ้าหน้าที่ราชการที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะกรมการขนส่งทางบก จดทะเบียนให้อย่างถูกต้อง มีเอกสารราชการทั้งสมุดทะเบียน ทั้งป้ายทะเบียน ทั้งใบเสร็จค่าธรรมเนียมถูกต้อง ที่สำคัญเหตุผลที่ปรากฏตามสื่อหลัง DSI แถลงข่าวยิ่งน่าเศร้า ที่พยายามทำให้เกิดความเข้าใจว่าสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ทำผิด ทั้งเรื่องกฎหมายสรรพสามิต ศุลกากร และขนส่งทางบก

ที่ว่าน่าเศร้า คือ คนซื้อรถโดยสุจริตเหมือนจำเลยที่ถูกตัดสินว่าผิด เจ้าหน้าที่ของรัฐ รวมถึงคนขายหายไปจากความสนใจของเจ้าหน้าที่บ้านเมือง ตั้งแต่ระดับเล็กของ DSI จนถึงรัฐมนตรียุติธรรมไปหมดสิ้น เหมือนตระกูลมหาเศรษฐีผู้บริหารธนาคารใหญ่ของไทยไปซื้อที่ดินมีโฉนดแล้วบอกว่าคนซื้อเป็นโจร แทนที่จะเห็นใจว่าน่าสงสารที่ถูกคนชั่วต้มตุ๋นหลอกลวงให้เสียเงินเสียชื่อเสียง

รถเบนซ์เก่าในพิพิธภัณฑ์จึงกลายเป็นเบนซ์หรู ผู้ซื้อรถรายสุดท้ายจึงกลายเป็นผู้ลักลอบนำของหนีภาษี เป็นผู้จดทะเบียนโดยไม่ชอบ เป็นผู้เสียเงินให้คนขายรถ ซึ่งเป็นประเด็นที่ทำให้พระสงฆ์และคนไทยจำนวนมากเชื่อว่าสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ เป็นเสมือนแกะในนิทานอีสป แต่ท่านไม่ใช่แกะในนิทานอีสป เพราะท่านเป็นพระมหาเถระผู้ใหญ่ที่เป็นผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช มีศีล 227 ข้อ คุ้มครอง สาธุชนผู้มีปัญญาเท่านั้นตระหนักรู้ มิเช่นนั้นคงไม่สามารถดำรงตนเป็นรัตตัญญู เป็นเสาหลักคณะสงฆ์ได้ถึงทุกวันนี้