‘K-Food’ กิเลสที่ผ่านได้ยากยิ่ง
ช่วงวันสัปดาห์ที่ผ่านมา “เชกา” ได้เดินทางสู่ชนบทที่ยากจนและห่างไกลแห่งหนึ่งในอินเดีย ทว่าเป็นแหล่งกำเนิดของ
โดย...ดร.เพียงออ เลาหะวิไลย [email protected]
ช่วงวันสัปดาห์ที่ผ่านมา “เชกา” ได้เดินทางสู่ชนบทที่ยากจนและห่างไกลแห่งหนึ่งในอินเดีย ทว่าเป็นแหล่งกำเนิดของ “วิชชา” ที่เขย่าโลกนี้ให้สะเทือนเลื่อนลั่นมาแล้ว...ความแห้งแล้งและเปลวแดดตัดกับผิวดำคล้ำของผู้คนที่ยากไร้และบ้านเรือนต่ำเตี้ยติดดินที่สร้างเพียงแค่พออยู่อาศัยร่วมกันทั้งมนุษย์และสัตว์เลี้ยง ทำให้เข้าใจได้ว่า เพราะเหตุใด “มหาบุรุษหนึ่ง” จึงต้องบังเกิดขึ้นในเขตแดนแห่งนี้...
เดชะบุญเหลือเกินที่เชกาได้รับโอกาสจากหลวงพ่อพระอาจารย์อารยะวังโส แห่งวัดป่าพุทธพจน์หริภุญไชย ให้ร่วมเดินทางไปบูชาธรรม เนื่องในวันมาฆบูชาโลก ครั้งที่ 7 ณ เวฬุวันมหาวิหาร ในกรุงราชคฤห์ แห่งแคว้นมคธในสมัยพุทธกาล...เวฬุวันมหาวิหารเป็นพระอารามแห่งแรกในพระพุทธศาสนา ซึ่งพระเจ้าพิมพิสารได้สร้างถวาย และเป็นสถานที่ที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงโอวาทปาติโมกข์แก่พระอรหันตสาวก 1,250 รูป ที่พระองค์ทรงบวชให้ และมาประชุมกันโดยมิได้นัดหมาย อันเป็นเหตุการณ์สำคัญของวันมาฆบูชา...
ด้วยเหตุนี้ บุญจึงเกิดขึ้นมาหลายชั้นจากการปฏิบัติดีหลายหน ชั้นแรกได้รับโอกาสให้ได้ไปช่วยงาน พี่ๆ กรรมการจัดงาน จัดเตรียมภัตตาหารถวายแด่พระสงฆ์ในโอกาสสำคัญ ณ พระคันธกุฎีบนยอดเขาคิชฌกูฏ ชั้นที่สองได้ร่วมทำมหาทานครั้งยิ่งใหญ่แด่พระสงฆ์นานาชาติและชาวพุทธในอินเดีย ชั้นที่สามซึ่งสำคัญยิ่ง คือ ได้ร่วมเป็นพยานในการประกาศเขตอุโบสถ ณ ลานพระโอวาทปาติโมกข์ ใจกลางเวฬุวันมหาวิหารอีกครั้ง หลังจากเวลาล่วงมาแล้วถึง 2,600 ปี...อนึ่ง ลานพระโอวาทปาติโมกข์นี้ได้ถูกทิ้งร้างมากว่าพันปี ในที่สุดรัฐบาลอินเดียได้ถวายการอนุญาตให้หลวงพ่อพระอาจารย์อารยะวังโสทำการบูรณะได้ ทั้งๆ ที่ไม่เคยมีองค์กรใดได้รับอนุญาตมาก่อนเนื่องจากสถานที่นี้เป็นโบราณสถาน-สมบัติแห่งชาติของอินเดีย...หลวงพ่อจึงได้ทำการบูรณะด้วยแรงกายของท่านและคณะสงฆ์จากวัดป่าพุทธพจน์หริภุญไชย พร้อมทั้งปัจจัยของคณะศรัทธาจนสำเร็จอย่างงดงาม
บุญชั้นต่อมา ได้พบความจริงว่า ทำดีย่อมได้ดีจริง และบุญสมัยนี้ติดจรวดบังเกิดเร็ว ส่งผลเร็วพอๆ กับบาปกรรมทีเดียว คือ หลังจากสร้างบุญมาหลายวันแล้ว บุญได้รักษาตนเองให้พ้นภัยโดยมีฝูงสุนัขอินเดียที่จู่ๆ เกิดเข้าใจคำสั่งภาษาไทยของ “เชกา” ยามหน้าสิ่วหน้าขวานขึ้นมาได้ วิ่งมาปกป้องเป็นบอดี้การ์ดให้หญิงไทยในเวลาตีสอง สั่งให้เดินเป็นเพื่อนมันก็เดิน สั่งให้วิ่งไปดูคนที่ไม่น่าไว้ใจที่ซุ่มรออยู่ข้างหน้ามันก็วิ่งไปไล่เขา แปลกมาก...และต่อมาได้มีคณะที่เชกาเคยช่วยเหลือไว้เมื่อวันก่อน ผ่านมาอย่างไม่น่าเชื่อ จึงรับกลับที่พักได้อย่างปลอดภัย
บุญสุดท้าย ได้ค้นพบว่า กิเลสที่ตนเองต้านทานไว้ไม่อยู่นั้น “เรื่องอาหารการกินเป็นเรื่องที่ร้ายที่สุด”...ห้าวันที่ผ่านมา ได้แต่เฝ้าคิดคำนึงถึงอาหารอันโอชะ ที่หามิได้เลยในอินเดีย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง อาหารเกาหลี K-Food ที่คิดถึงมาก ลอยออกมาเป็นจานๆ เริ่มต้นตั้งแต่ จัมปง...แกจัง...บิบิมบับ...แฮมุลทัง...ซัมปับ...นามุล ทั้งหลาย และอื่นๆ อีกมากมาย...ในการนี้ จึงจำเป็นต้องสาธยายกันต่อไป...
