ถลกชีวิต ‘เหลือม’

โดย...ปริญญา ผดุงถิ่น

งูเหลือมที่ผมพบกลางป่าปางสีดา นอกจากช่วยให้ได้ภาพงูเหลือมมาดูเล่นเป็นหนแรก (และฝากผู้อ่าน “สิงสาราสัตว์” ด้วย) มันยังมีส่วนช่วยให้ผมไม่ต้องเสียเงินฟรี
เอ๊ะ ยังไง?

เพราะเมื่อกลับมากรุงเทพฯ แล้วงุ่นง่านอยากรู้จักข้อมูลส่วนตัว ชีวิต การงาน การเงิน ความรัก อะไรต่างๆ นานาของงูเหลือม ผมก็พลันนึกได้ว่าหลายปีมาแล้ว ได้สั่งหนังสือเล่มหนึ่งจาก amazon.com โดยตอนที่หนังสือส่งมาถึง ก็แค่พลิกดูลวกๆ หนเดียว แล้วเก็บในตู้หนังสือจนลืมไปเลย

ได้เวลาหยิบมาใช้งานเสียที เป็นหนังสือเล่มโต สวยงาม ชื่อว่า Boas and Pythons of the World เขียนโดย Mark O’Shea ซึ่งพี่มาร์ก เซียนงู คนนี้ ผมเคยเห็นแกโลดเล่นในช่องสารคดีสัตว์พวก Animal Planet มานานแล้ว

พลิกไปดูเรื่องราวของ Reticulated Python ชื่ออังกฤษเท่ๆ ของงูเหลือม พี่มาร์กแกบ่นๆ ว่า มีรูปแพร่ออกมาในโลกมากมาย ที่อ้างว่าเป็นงูเหลือมกินคน แต่ดูแล้วมั่วซั่วหาความน่าเชื่อถือไม่ได้

ยกเว้นก็รูปเดียว ที่แกสรุปว่าเป็นของจริง งูเหลือมกำลังรัดและกลืนร่างคน ว่าแล้วพี่มาร์กก็ตีพิมพ์รูปสยองๆ นี้ให้คนอ่านคลื่นไส้เล่น

ข้อมูลในหนังสือเล่มนี้ระบุว่า งูเหลือมเป็นงูที่ทำสถิติตัวยาวที่สุดในโลกที่ประมาณ 10 เมตร ยาวกว่าพี่ใหญ่อนาคอนด้า แต่น้ำหนักตัวของงูเหลือมมักจะเบากว่างูอนาคอนด้าแบบครึ่งต่อครึ่ง เพราะไซส์ออกแนว “ยาวแต่ผอม”

อนึ่ง ผมงี้ดูหลายรอบเลยละ “อนาคอนด้า เลื้อยสยองโลก” หนังรางวัล “ราสเบอรี่อวอร์ด” ที่โกยเงินมหาศาล แบบว่าเปิดมาเจอทีไรก็ต้องดูทุกที เหมือนต้องมนต์สะกดของหนังเกรดบี แหะๆ

ถิ่นกระจายพันธุ์ของงูเหลือม เริ่มจากรัฐอัสสัม จีนตอนใต้ กระจายมาครอบคลุมเหล่าประเทศ AEC มันปรับตัวอยู่ได้ในทุกภูมิประเทศ แม้แต่เคยเจอว่ายน้ำกลางทะเล อาหารการกินก็เป็นสัตว์ต่างๆ ขึ้นอยู่กับขนาดของตัวงูเองเป็นหลัก เคยมีภาพถ่ายหลักฐานจากช่วงทศวรรษ 1930 ขณะงูเหลือมรัดเสือโคร่ง รวมทั้งรายงานการรัดและกลืนกินเสือดาวทั้งตัว (สมแล้วที่ถือคติ “รัดใครรัดจริง”)

บันทึกความเก่งกาจของงูเหลือม ย้อนไปตอนเกิดเหตุภูเขาไฟใหญ่ระเบิดครั้งใหญ่ บนเกาะกรากราตัว ของอินโดนีเซีย เมื่อปี 1883 ซึ่งทุกชีวิตบนเกาะถูกลาวาทำลายล้างจนหมดสิ้น

แต่แล้วเพียง 22 ปีให้หลัง งูเหลือมก็ปรากฏตัวอีกหนบนเกาะแห่งนี้ นับเป็นงูตัวแรกที่เข้ามาบุกเบิกพื้นที่มหาภัยพิบัติให้เป็นถิ่นอาศัยอีกครั้ง