ขันนอตกันใหม่

ผู้ว่าฯ สุขุมพันธุ์ บริพัตร เพิ่งบินไปรับรางวัลเมืองท่องเที่ยวที่ดีที่สุดในโลกจากนิตยสารทราเวล แอนด์ เลเชอร์ ที่สหรัฐ ซึ่งได้มีการสำรวจไปเมื่อประมาณเดือน มี.ค.ที่ผ่านมา

ก่อนนิตยสารดังกล่าวจะตัดสินให้กรุงเทพมหานครเป็นเมืองน่าเที่ยว ได้เกิดการชุมนุมทางการเมืองต่อเนื่อง กระทั่งเกิดการเผาบ้านเผาเมือง กองกำลังทหารใช้อาวุธเข้าสลายการชุมนุม มีการบาดเจ็บล้มตายจำนวนมาก

หลังการสลายการชุมนุม อุณหภูมิความขัดแย้งเริ่มลดดีกรีลงตามลำดับ ล่าสุด เมื่อเย็นวันที่ 25 ก.ค. ก็ได้เกิดเหตุคนร้ายโยนระเบิดเอ็ม 67 ใส่ประชาชนบริเวณหน้าห้างบิ๊กซี ราชดำริ ตรงข้ามห้างเซ็นทรัลเวิลด์ขึ้นอีกครั้ง

ห้างดังย่านธุรกิจใจกลางกรุงที่เพิ่งถูกเผาทำลาย ทิ้งซากปรักหักพังไว้ประจานสายตาคนไปทั่วโลก

ความเชื่อมั่นของนักท่องเที่ยวต่างชาติที่พอจะเริ่มไว้วางใจต่อสถานการณ์ในเมืองไทยจึงพลันมลายหายวับไปอีกครั้ง

ไม่ว่าจะเป็นฝีมือของบุคคลกลุ่มไหน ฝ่ายไหน แต่เป็นเหตุการณ์บ่อนทำลายชาติที่สมควรได้รับการประณามอย่างมิอาจปฏิเสธ

คำถามก็คือ ในเมื่อกรุงเทพฯ ยังเป็นหนึ่งในพื้นที่ภายใต้ประกาศ พ.ร.ก.การบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน เจ้าหน้าที่ตำรวจจะต้องทุ่มเทติดตาม รวบรวมพยานหลักฐานเพื่อไล่ล่าตัวคนร้ายมาลงโทษให้ได้โดยเร็ว

การคง พ.ร.ก.ฉุกเฉิน อยู่ในหลายพื้นที่ หมายความถึงการคงความเข้มข้นในการรักษาความปลอดภัยของเจ้าหน้าที่ ไม่ใช่พอสถานการณ์เริ่มวางใจ เจ้าหน้าที่ก็หย่อนยานตาม

เห็นได้ชัดว่าการสนธิกำลังระหว่างทหารตำรวจเพื่อตั้งจุดตรวจในสถานที่สำคัญๆ ตามที่ศูนย์อำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน (ศอฉ.) ได้ประกาศไว้ก่อนนี้ก็ไม่ได้มีความต่อเนื่อง

รัฐบาลควรฉวยโอกาสจากเหตุลอบวางระเบิดระลอกใหม่ ขันนอตเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องตามที่ พ.ร.ก.ฉุกเฉิน ได้ให้อำนาจไว้ ไม่เช่นนั้นก็ไร้ประโยชน์ที่ ศอฉ.จะคงกฎหมายพิเศษฉบับนี้ไว้อีก

จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ศอฉ.ที่ยังคงสถานะและอำนาจตามกฎหมาย ปฏิเสธความรับผิดชอบไม่ได้ว่าองค์กรเฉพาะกิจแห่งนี้ก็หย่อนยานในการใช้อำนาจให้บรรลุเป้าหมาย

จึงไม่น่าแปลกใจที่มีการเรียกร้องให้ยกเลิก พ.ร.ก.ฉบับดังกล่าว เพราะเสมือนคงไว้เพื่อเป็นเครื่องมือทางการเมืองมากกว่าการใช้รักษาความไม่สงบ

เราเห็นด้วยอย่างยิ่งหากรัฐบาลและ ศอฉ.จะยกระดับการรักษาความปลอดภัยตามสถานที่สาธารณะ ป้ายรถเมล์ ห้างสรรพสินค้า รถไฟฟ้าใต้ดิน และสถานีขนส่งต่างๆ

เพราะเป็นการช่วยให้บ้านเมืองเราอยู่อย่างมีความหวัง และคลี่คลายเข้าสู่ภาวะปกติโดยเร็ว