เทพรัตนแห่งแผ่นดิน (28)
จากเด็กบ้านนอกอาศัยอยู่ในพื้นที่ชนบทห่างไกลประสบแต่ความทุกข์ยาก แต่ด้วยพระเมตตาในสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ
โดย...วิมลพรรณ ปีตธวัชชัย
จากเด็กบ้านนอกอาศัยอยู่ในพื้นที่ชนบทห่างไกลประสบแต่ความทุกข์ยาก แต่ด้วยพระเมตตาในสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ ทำให้ สิบตำรวจโท มนัส ลิสะนิ นักเรียนในพระราชานุเคราะห์ฯ อายุ 28 ปี ตำแหน่งผู้บังคับหมู่ กองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 13 ปฏิบัติหน้าที่ครูโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนบ้านทิไล่ผ้า อ.สังขละบุรี จ.กาญจนบุรี คุรุทายาทรุ่น 6 มีชีวิตที่ดีขึ้น จึงได้ถ่ายทอดความจริงและความรู้สึก ไว้ว่า
“...แม่ผมเสียชีวิตด้วยโรคบาดทะยักตั้งแต่ผมอายุได้ 2 ขวบ มีเพียงรูปบานใหญ่เหลือให้ผมได้รู้ว่านี่คือแม่ พ่อแต่งงานใหม่ตั้งแต่แม่เสียชีวิตแล้ว ยังไม่เคยได้พบหน้ากัน ผมได้รับความรักความเมตตาจากตาและยายแท้ๆ เป็นผู้เลี้ยงดูผมมาตั้งแต่เกิดจึงรู้สึกว่าผมมีครบเหมือนกับคนอื่น คือมีพ่อ แม่ พี่ เหมือนคนอื่นๆ ผมเรียกตาว่าพ่อ เรียกยายว่าแม่ เรียกน้าชายว่าพี่
“เมื่ออายุ 8 ขวบ ก็มีเหตุให้ต้องย้ายจากสุพรรณบุรี มาทำไร่ข้าวโพดที่ ต.บ้องตี้ อ.ไทรโยค จ.กาญจนบุรี เพราะไม่มีที่ดินทำกิน ผมจึงย้ายมาเรียน ป.4 ที่โรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนบ้านทุ่งมะเซอย่อ ผมเริ่มเรียนรู้และรู้จักโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนมากยิ่งขึ้น
“ผมและเพื่อน 8 คน จะเดินทางออกจากบ้านไปโรงเรียนด้วยกัน ระยะทางใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง 30 นาที ผมและเพื่อนใช้เวลานี้เดินทางไปกลับเช้า-เย็น เฉลี่ย 3 ชั่วโมง/วัน การเดินทางก็จะเดินเท้าในป่า ลุยน้ำห้วย ในช่วงฤดูฝนจะติดร่มหรือพลาสติกผืนใหญ่ไว้กันฝนไปด้วย ถ้าช่วงฝนตกหนัก น้ำในห้วยเยอะจะข้ามห้วยไม่ได้ก็ถือว่าได้โอกาสขาดเรียน ส่วนฤดูหนาวก็จะเดินลุยน้ำซึ่งน้ำไหลตลอดทั้งปี ฤดูหนาวน้ำจะเย็นมากๆ
“พอขึ้น ป.6 โรงเรียนสร้างบ้านพัก ‘นักเรียนบ้านไกล’ ให้สำหรับนักเรียนที่บ้านอยู่ไกลโรงเรียนมานอนค้างที่โรงเรียน คือ เช้าวันจันทร์มาโรงเรียนพักค้างที่โรงเรียน พอถึงเย็นวันศุกร์ก็เดินกลับบ้าน คุณครูบอกว่าจะช่วยให้ลดการขาดเรียนของนักเรียนได้ โดยเฉพาะในช่วงฤดูฝนซึ่งเป็นอุปสรรคในการเดินทาง การนอนพักค้างที่โรงเรียนจะมีกิจกรรมให้ผมและเพื่อนได้ทำ คือ ตื่นนอนตอนเช้านักเรียนหญิงจะเข้าครัวหุงข้าว ทำกับข้าว ล้างจาน ส่วนนักเรียนชายจะลงทำงานแปลงเกษตรปลูกผักไว้กิน เมื่อถึงเวลานักเรียนหญิงก็เข้าครัว นักเรียนชายลงแปลงเกษตร หลังรับประทานอาหารเย็นเสร็จ คุณครู ตชด.ก็จะให้อ่านหนังสือ ทำการบ้าน เป็นแบบนี้ทุกๆ วัน นักเรียนบ้านไกลจึงมีระเบียบวินัย รู้จักเวลาส่วนรวม เวลาส่วนตัว สิ่งนี้เองที่ติดตัวผมมาถึงทุกวันนี้
“โรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนเหมาะสมกับคนยากจนอย่างผมที่สุด เพราะไม่เพียงแต่หนังสือตำราเรียนหรืออุปกรณ์การเรียนที่ได้รับโดยไม่ต้องจ่ายสักบาทเดียว ซึ่งเมื่อตอนที่ผมเรียนอยู่สุพรรณบุรีจะต้องซื้อทุกอย่าง ทั้งนี้รวมไปถึงอาหารการกิน สุขภาพด้วย อาหารมื้อเที่ยงจะมีให้นักเรียนทั้งโรงเรียน นักเรียนไม่ต้องห่อข้าวกับข้าวมารับประทาน โรงเรียนจัดให้มีสารอาหารครบทั้งห้าหมู่ ใส่เกลือไอโอดีน แถมมีน้ำนมถั่วเหลืองดื่มในช่วงบ่ายๆ ก่อนลงแปลงเกษตร ปลูกผัก รดน้ำผัก ให้อาหารปลา หมู ไก่ ภาพความประทับใจที่คุณครู ตชด.หว่านแหจับปลา จัดการไก่ที่เลี้ยงไว้ให้กลายเป็นอาหารอันโอชะให้นักเรียนรับประทานอย่างเอร็ดอร่อยอิ่มหมีพีมันอย่างถ้วนหน้า คุณครู ตชด.จะเคร่งครัดเรื่องการแปรงฟันหลังอาหารทุกมื้อเพื่อให้สุขภาพปากและฟันของนักเรียนดี พร้อมทั้งตรวจคอพอกของนักเรียนเป็นประจำ ทำให้ผมรู้สึกได้ว่าการเรียนที่โรงเรียน ตชด.นอกจากจะได้รับความรู้ในห้องเรียน ตำราเรียน แล้วยังได้รับการดูแลเอาใจใส่เรื่องของปากท้อง สุขภาพจากคุณครูมากๆ รู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูกจริงๆ ครับ
“กิจกรรมสหกรณ์นักเรียน เน้นในเรื่องการรวมกลุ่มเพื่อผลประโยชน์ของสมาชิกในกลุ่ม คุณครู ตชด.ได้สอนวิธีการขายสินค้า การทำบัญชี ซึ่งการทำบัญชีนั้นนอกจากจะได้ฝึกฝนการคิดเลขแล้วยังได้ฝึกความรอบคอบ ความละเอียดเพื่อให้เกิดความผิดพลาดน้อยที่สุดอีกด้วย”
