โอวาทสมเด็จฯ กับความอยู่รอดของคณะสงฆ์ไทย (ต่อ)

โดย...ส.คลองเตย

สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ (ช่วง) ผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช ประธานกรรมการมหาเถรสมาคม ให้โอวาทพระเถรานุเถระที่ได้รับแต่งตั้งและเลื่อนสมณศักดิ์ใหม่ ซึ่งไปถวายสักการะที่หอประชุมมหมงคลเจดีย์ วัดปากน้ำ เมื่อวันที่ 6 ธ.ค. 2558 มีหลักการและสาระที่ควรพิจารณาและศึกษาเป็นอย่างยิ่ง ความจากนี้ ต่อจากตอนที่แล้ว

การรักษาศีลให้เป็นปกติก็เช่นเดียวกันที่เจ้าพระคุณสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ ผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราชขับเคลื่อนผลักดัน จน คสช.และรัฐบาลรับเป็นนโยบายของชาติ คือ โครงการหมู่บ้านรักษาศีล 5 ก็มีปรากฏการณ์ที่คณะสงฆ์จำนวนไม่น้อยไม่เห็นด้วยและไม่ยอมขับเคลื่อนรณรงค์ ดังจะเห็นได้จากกิจกรรมต่างๆ ของแต่ละจังหวัดที่แตกต่างกันอยู่มาก คณะสงฆ์ธรรมยุตกับมหานิกายเองก็เป็นที่เล่าลือ

ในสังคมคนเดินดินว่า ไม่สู้จะสอดคล้องต้องกันนักในเรื่องหมู่บ้านรักษาศีล 5 หรือเรื่องการบริหารคณะสงฆ์อื่นๆ เข้าตำราเรื่องของมหานิกาย เรื่องของธรรมยุต เจ้าพระคุณสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์คงรับรู้ได้ดี จึงประทานโอวาทให้คิดเห็นให้สอดคล้องและสร้างปลูกความรักสามัคคีขึ้นมาในหมู่คณะสงฆ์

ส่วนสตรีและสตางค์ ยิ่งเห็นจนเป็นปกติว่าเป็นมหันตภัยที่บั่นทอนคณะสงฆ์อยู่เกือบตลอดเวลาหากสื่อสารมวลชนอยากหยิบยกมาเสนอก็สามารถทำได้ตลอดเวลา (เพราะมีมาก) ข่าวซุบซิบก็มาก

ข่าวเปิดเผยก็มากเกี่ยวกับสตรีและสตางค์ ซึ่งแน่นอนว่าสตรีที่สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ได้พูดถึงนั้นจะเป็นสตรีเพศอย่างเดียว แต่วงการทราบดีว่าพระรักร่วมเพศในปัจจุบันก็มาก เปิดเผยตามสื่อสารมวลชนก็มาก ชาวบ้านแอบซุบซิบก็เยอะ

ถ้าพิจารณาจากทั้งหลายทั้งปวงแล้วจะพบได้ว่าสภาพปัญหาที่มีอยู่นี้มากมายหลายชั้นหลายระดับที่ก่อให้เกิดความเสื่อมของคณะสงฆ์จนเจ้าพระคุณสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ผู้ทำหน้าที่สมเด็จพระสังฆราชต้องนำมาประทานเป็นพระโอวาทให้ช่วยกันรักษาช่วยกันสร้างขึ้นใหม่  การแก้ไขปัญหาแห่งความเสื่อมโทรมของการเป็นสังคมที่ดี ทุกฝ่ายรักษาศีลให้เป็นปกติ มีความรักสามัคคีและไม่ให้เรื่องเงินและตัณหาจิตใจในเรื่องเพศมาทำให้ทำผิด ที่ปรากฏในพระโอวาทของสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ นั้นจึงยากที่จะทิ้งให้เป็นธุระของพระเถรานุเถระที่เข้ารับพระราชทานเลื่อน-แต่งตั้งสมณศักดิ์ ที่จะช่วยแก้ไขได้โดยลำพังต้องเป็นหน้าที่ที่ผู้นำสงฆ์ไทยจะต้องผลักดันให้ทุกฝ่ายต้องนำการขับเคลื่อน เริ่มตั้งแต่การบริหารคณะสงฆ์เองต้องเข้มงวดในการพิจารณาอย่างเที่ยงธรรมเพื่อให้เกิดการวางมาตรการที่ถูกต้องเป็นธรรม นิกายต้องไม่เป็นประเด็นที่ทำให้สงฆ์ไทยต่างคนต่างอยู่หรือชิงการเป็นผู้นำ ประการที่สองความเข้มงวดเรื่องการบวช การฝึกอบรมพระเณร ต้องเน้นหนัก เข้มงวด ตั้งแต่คัดเลือกให้บวชและการบังคับให้ศึกษาเล่าเรียน ประการที่สาม การขับเคลื่อนการอบรมสั่งสอนด้านศีลธรรมในโรงเรียนประถมศึกษาทุกชั้นเรียน ทุกโรงเรียนควรที่รัฐบาลจะต้องกำหนดเป็นนโยบายที่ชัดเจนเพื่อนำเด็กไทยให้กลับมาเป็นเด็กที่มีศีลาจริยวัตรที่ดีตรงกับค่านิยมไทย ประการที่สี่ การขับเคลื่อนการตรวจตราพฤติกรรมสงฆ์ที่เข้มงวดทั้งในส่วนของผู้ปกครองสงฆ์ ตรวจพระในปกครองและการตรวจสอบพฤติกรรมของผู้ปกครองสงฆ์เองว่าย่อหย่อนบกพร่องหรือไม่ ก็มีความจำเป็นเพื่อแก้ไขปัญหาผู้ปกครองสงฆ์ขาดความเที่ยงธรรม และที่สำคัญที่คณะสงฆ์ต้องเปิดช่องทางรับฟังฝ่ายบ้านเมืองในพื้นที่ให้มีโอกาสช่วยแจ้งข้อมูลข่าวสารคณะสงฆ์ในทุกพื้นที่เพิ่มเติม ...เพราะลำพังจะอาศัยพระโอวาทที่ประทานให้อย่างเดียวของสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ คงไม่พอเพียงเสียแล้วในยุควิกฤตแห่งศรัทธาเช่นนี้