นอมินีแก้ที่นโยบาย

ยึกๆ ยักๆ อีกครั้งกับนโยบายแก้ปัญหาการถือหุ้นแทนต่างด้าว หรือนอมินี ของกลุ่มทุนข้ามชาติ เพราะเป็นที่ทราบกันดีว่าบริษัทในประเทศไทย ผู้ถือหุ้นตัวจริงเสียงจริงส่วนใหญ่ถึงกว่า 90% ของบริษัททั้งหมดจะเป็นผู้ถือหุ้นต่างชาติ โดยเฉพาะหลังวิกฤตเศรษฐกิจเมื่อปี 2540 หรือวิกฤตต้มยำกุ้ง บริษัทไทยโดนทุนต่างชาติเข้ามากวาดไปเกือบหมด ดังนั้นในการแก้ปัญหานอมินีจึงอยู่ในสภาพน้ำท่วมปากมาโดยตลอด

รวมทั้งล่าสุดการแก้ปัญหากลุ่มทุนธุรกิจเกี่ยวเนื่องกับท่องเที่ยวต่างชาติที่เข้ามาลงทุนผ่านนอมินี โกยรายได้เกี่ยวเนื่องกับธุรกิจต่างๆ กลับประเทศไป โดยอุตสาหกรรมท่องเที่ยวที่รัฐบาลพูดอย่างภูมิใจมากว่าเป็นอุตสาหกรรมที่สร้างรายได้ให้กับท้องถิ่น และกระจายประโยชน์สู่ผู้ประกอบการรายกลางรายเล็กจำนวนมาก ภาพดังกล่าวไม่เป็นตามที่รัฐบาลหวัง จึงมีการเรียกร้องกันให้เข้ามาแก้ปัญหานอมินีในอุตสาหกรรมเกี่ยวเนื่องกับการท่องเที่ยวอย่างจริงจัง

เป็นที่ทราบกันว่า ผู้ประกอบการท่องเที่ยว โดยเฉพาะที่ภาคใต้ที่ผ่านมา ต่างประสบปัญหากลุ่มทุนต่างชาติ ซึ่งล่าสุดเป็นกลุ่มทุนจีน เมื่อมีจำนวนนักท่องเที่ยวจากประเทศจีนมาเที่ยวไทยมากจนแซงนักท่องเที่ยวมาเลเซียขึ้นเป็นจีนมาเที่ยวไทยมากเป็นอันดับหนึ่ง

สิ่งที่ตามมาคือกลุ่มทุนจีน เข้ามาลงทุนในธุรกิจที่เกี่ยวเนื่อง ตั้งแต่บริษัทรถทัวร์นำเที่ยว ธุรกิจร้านอาหาร ธุรกิจร้านขายสินค้าที่ระลึก ธุรกิจสถานบันเทิง หรือแหล่งท่องเที่ยวบางแห่ง เพื่อรองรับกลุ่มนักท่องเที่ยวที่มาเป็นกรุ๊ปทัวร์จีนให้เข้าใช้บริการนำกำไรกลับไปจีน แทบไม่เหลือให้กลุ่มทุนท้องถิ่น สร้างความเดือดร้อนตามที่ทราบกันว่า เมื่อนักท่องเที่ยวบางคนที่ไปซื้อสินค้าของที่ระลึก นอกจากร้านที่บริษัททัวร์กำหนดจะโดนห้ามขึ้นรถทัวร์ต้องทิ้งสินค้านั้น

ผลดังกล่าวทำให้กรมพัฒนาธุรกิจการค้า กระทรวงพาณิชย์ เตรียมจะลงไปตรวจสอบการถือหุ้นแทนคนต่างด้าว หรือนอมินี ใน 10 กลุ่มธุรกิจ คือ 1.ธุรกิจจำหน่ายอาหารและเครื่องดื่ม 2.ท่องเที่ยว 3.นายหน้าอสังหาริมทรัพย์ 4.ธุรกิจค้าอสังหาริมทรัพย์ 5.ธุรกิจให้เช่ารถยนต์ 6.ธุรกิจสปา 7.ร้านค้าปลีกผลิตภัณฑ์งานฝีมือ ของที่ระลึก 8.ธุรกิจค้าปลีกทางอินเทอร์เน็ต 9.ขายตรง และ 10.บริการสนับสนุนการศึกษา

ท่ามกลางการเรียกร้องของเอกชน อยากให้รัฐบาลไม่เพียงดูแค่สัดส่วนการถือหุ้นต่างชาติห้ามเกินครึ่งหนึ่ง หรือ 50% แต่อยากให้รัฐบาลเข้าไปดูถึงพฤติกรรมในการดำเนินธุรกิจ เช่น ผู้บริหารสูงสุดที่มีอำนาจตัดสินใจจริงๆ เป็นต่างด้าวหรือไม่ อำนาจในการออกเสียงส่วนใหญ่อยู่ที่ทุนต่างชาติหรือไทย ไปถึงเส้นทางการเงินว่าเงินเข้าออกมีการส่งกำไรไปต่างประเทศมากกว่าสัดส่วนที่ถือหุ้นหรือไม่ หากรัฐบาลต้องการจะแก้ปัญหานอมินี เอาเปรียบธุรกิจท้องถิ่นจริงๆ

จากปัญหาที่เกิดขึ้นทั้งหมดทุกอย่างจึงขึ้นอยู่กับนโยบายรัฐบาลว่าจะเอาจริงเอาจังในการแก้ปัญหานอมินีมากแค่ไหน เพราะหากรัฐบาลยังคงให้น้ำหนัก ดึงเงินลงทุนจากต่างประเทศ มาช่วยพัฒนาชาติ ยังคงต้องการเทคโนโลยี นโยบายแก้ปัญหานอมินี ก็คงต้องปิดตาข้างหนึ่งแก้กันต่อไป ปัญหาทั้งหมดจึงขึ้นกับนโยบายของผู้มีอำนาจในแต่ละยุคนั่นเอง