น้ำมันปลาอันสุนทร

โดย...ปริญญา ผดุงถิ่น

ช่วงฝนชุกจนต้องหยุดพักเข้าป่า ผมไม่ต้องให้เวลาผ่านไปอย่างสูญเปล่า ลงมือผลิต “อาวุธลับ” สำหรับไล่ล่าภาพถ่ายสัตว์ผู้ล่าขนาดเล็กในฤดูหนาวที่จะมาถึง สิ่งนั้นบรรจุอยู่ในถังตามรูป ตั้งทิ้งๆ ลืมๆ ไว้นาน จนต้นหญ้าชักขึ้นรก

มันคือกระบวนการกลั่นน้ำมันปลาด้วยแสงแดด ฝรั่งเรียกว่า Sun Rendered Fish Oil น้ำมันปลานี้ รับรองของแท้แน่นอน แต่กินเข้าไปก็คงตายแน่นอน แทนที่จะสมองดี

คนแนะนำให้ผมทำน้ำมันปลา เป็นนักวิชาการผู้เชี่ยวชาญสัตว์ผู้ล่าขนาดเล็ก มีผลงานภาพถ่ายจากกล้องดักถ่าย ได้ตัวดีๆ มามากมาย แม้แต่เกรดลึกลับหายากสุดๆ

อาจารย์ฟันธง บอกว่าดีที่สุดสำหรับป่าเมืองไทยอันรกทึบ ต้องใช้ “กลิ่น” ในการดึงดูดสัตว์มาเข้ากล้อง และที่สุดของกลิ่นล่อ ก็ต้องน้ำมันปลา!

ท่านแนะนำผมมาเท่านี้ โดยไม่มีตัวอย่างน้ำมันปลาให้ผมลองดมว่ามันหอม หืน หรือเหม็นอย่างไร ถึงโดนใจสัตว์นักล่าตัวน้อยๆ ทั้งหลายนัก รวมถึงวิธีการทำก็ไม่ได้บอกอะไรมาก แนะนำแค่ว่าไปหาดูเอาในยูทูบ

ผมเลยสืบค้นในยูทูบ และกูเกิลให้วุ่นไปหมด พอรู้วิธีการก็ลองหมักน้ำมันปลาถังแรก ใช้เนื้อปลาสวายหนักหลายกิโลฯ เป็นวัตถุดิบ เพราะเห็นว่ามีไขมันย่อง ราคาก็ไม่แพงมาก ใส่เนื้อปลาในถัง ปิดฝาให้สนิท ซีลด้วยเทปเหนียว

สำคัญมากๆ ต้องเจาะรูระบายแก๊สให้ออกมาตามสายยาง ไปจุ่มลงในขวดน้ำมันพืช ด้วยวิธีการนี้ ฝาถังจะไม่โดนแก๊สระเบิดกระเด็นกระดอนให้เหม็นไปทั้งย่าน และแมลงวันก็ไม่สามารถมุดสายยางเข้าไปวางไข่ในถังได้

จัดการทิ้งไว้ตรงมุมบ้านปล่อยให้แสงแดดส่องวันแล้ววันเล่า ความร้อนระอุในถังจะย่อยสลายเนื้อปลา และกลั่นน้ำมันปลาออกมา

ช่วงสัปดาห์แรกๆ มีกลิ่นปลาเน่าโชยเล็ดลอดออกมาจนได้ ยังดีที่กลิ่นไม่แรงจัดจนถึงขนาดโดนเพื่อนบ้านร้องเรียน มีโรงงานปลาร้ามาแอบตั้ง พอนานไป กลิ่นก็ค่อยๆ จาง เหลือแต่กลิ่นหอมเย็นสบายใจ ว่าไปโน่น แหะๆ

ฝรั่งเมืองหนาวใช้เวลาในการกลั่นน้ำมันปลานานหลายเดือน เพราะอากาศเย็นกว่า แสงแดดอ่อนกว่าบ้านเรา ผมเองก็ไม่รู้ต้องนานแค่ไหนถึงจะได้ที่ แต่ยังขอรอต่อไป ปานประหนึ่งการรอคอยอันหอมหวาน เป็นปฏิบัติการอันสุนทรเสียนี่กระไร (อารมณ์เดียวกับคนหมักปลาร้ามั้ง 555)

อีกสิ่งที่ยังสงสัย เมื่อเปิดออกมา ผมจะได้น้ำมันปลาตามตำรา หรือจะเซอร์ไพรส์ได้เนื้อปลาเน่าเละเต็มถังกันแน่ จินตนาการไม่ถูกจริงๆ พลันคิดถึงกล่องช็อกโกแลตของตาฟอร์เรสต์ กัมป์ ที่สะท้อนความลึกลับของชีวิต

“ชีวิตก็เหมือนถังหมักน้ำมันปลา คุณไม่มีวันรู้คุณจะได้อะไร”