ต้นทุนประเทศ

นับจากนี้ไปสังคมไทยจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องให้ความสนใจเนื้อหาสาระของการร่างรัฐธรรมนูญกันอย่างจริงจัง ใช่แค่เม็ดเงินงบประมาณกว่าพันล้านบาทที่เป็นค่าใช้จ่ายในการยกร่างรัฐธรรมนูญ แต่หากข้อห่วงใยเนื้อหาสาระของร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้จะนำพามาซึ่งความขัดแย้ง การลงมติไม่รับก็พอจะรับฟังได้ว่าเพื่อเป็นการสกัดความขัดแย้งซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อประเทศชาติในระยะยาว

แม้ร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้จะตกไป แต่ถึงที่สุดแล้วคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ก็ต้องตั้งคณะกรรมการยกร่างรัฐธรรมนูญขึ้นมาใหม่ และจากนี้ไปอีก 6 เดือนก็จะต้องส่งร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้ให้ประชาชนลงประชามติให้ความเห็นชอบว่าจะรับหรือไม่รับ นั่นคือให้ประชาชนในฐานะเจ้าของอำนาจอธิปไตยเป็นผู้ชี้ขาดตัดสิน

ดังนั้น นับจากนี้ไปการให้ความสนใจเนื้อหาสาระการยกร่างรัฐธรรมนูญจึงมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการกำหนดอนาคต แนวทางของการเมือง การปกครอง และการปฏิรูปสังคมไทยในทุกด้าน

ประวัติศาสตร์การเมืองการปกครองที่ผ่านการทำรัฐประหารมาร่วม 20 ครั้ง ล้มล้างและยกร่างรัฐธรรมนูญกันมากว่า 20 ฉบับ เป็นข้อพิสูจน์ในตัวเองแล้วว่า  เมื่อเกิดความขัดแย้งกันขึ้นมาในสังคมไทย กลไกทางสังคมนั้นไร้พลังอำนาจที่จะหาทางออก หาทางแก้ปัญหาได้อย่างมีประสิทธิภาพ จึงต้องมีอำนาจที่นอกเหนือกลไกทางการเมืองเข้ามาล้มกระดาน จัดระเบียบ ยกร่างกติกา วางแนวทางและโครงสร้างทางการเมืองกันขึ้นมาใหม่

ช่วง 10 ปีที่ผ่านมานี้ สังคมไทยผ่านประสบการณ์อันทรงคุณค่ายิ่ง เราได้เห็นแนวนโยบายทางการเมืองที่เอื้อประโยชน์ให้ประชาชนมากเกินไปจนก่อความเสียหายมหาศาล อัตราการขยายตัวทางเศรษฐกิจอยู่ในระดับสูง โครงการพัฒนาขนาดใหญ่เพื่อโครงสร้างพื้นฐานทางเศรษฐกิจเกิดขึ้นจำนวนมาก แต่ปัญหาฐานรากที่ว่าด้วยสิทธิในการดำรงชีวิตของผู้คนถูกละเลยและถึงขั้นล่วงละเมิด ทั้งจากอำนาจรัฐและอำนาจทุน

ถึงที่สุดแล้วไม่ว่าแนวทางการเมือง แนวทางเศรษฐกิจ ก็ได้สร้างผลกระทบอย่างหนักหน่วงต่อสังคม นั่นคือสังคมเกิดความแตกต่างที่นำไปสู่ความแตกแยกอย่างรุนแรง

สิ่งเหล่านี้คือต้นทุนของประเทศที่ต้องแบกรับในระยะยาว ความพยายามที่เรากำลังพยายามเร่งสร้างขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศในทุกด้านอาจไปไม่ได้ หากสังคมไทยยังคงอยู่ในวังวนที่ไม่สามารถจัดการให้ความแตกต่างอยู่ร่วมกันอย่างลงตัว ความแตกแยกซึ่งเป็นปัจจัยบั่นทอนการพัฒนาประเทศก็จะยังคงอยู่ต่อไป

เวลาอีก 6 เดือนจากนี้ไปการยกร่างรัฐธรรมนูญใหม่จึงถือเป็นจุดเริ่มต้นอีกครั้งหนึ่ง เพื่อให้สังคมไทยได้ติดตามและเข้าไปมีส่วนร่วมในการกำหนดกติกา โครงสร้างการจัดการความขัดแย้งอย่างเหมาะสม โดยไม่ต้องใช้วิถีทางนอกระบบและความรุนแรงอย่างที่เคยเกิดขึ้น