ดูบอลนะเธอ

คงหาคนพลาดการชมการถ่ายทอดสดการแข่งฟุตบอลโลกคู่ชิงระหว่างสเปนกับฮอลแลนด์ได้น้อยเต็มที

สเปนเล่นฟุตบอลได้สวยงามมาก ต่อบอลเพลินตา สมแล้วกับการเป็นผู้ชนะ ต่างกับฮอลแลนด์ เล่นผิดฟอร์มไปมาก จากทีมที่มีลีลาพลิ้วไหว กลายเป็นทีมที่เล่นดุเดือด เข้าบอลแรงราวกับทีมจอมโหด

คนได้ชมคงเห็นไม่ต่างจากผม โดยเฉพาะภาพ เดอ ยอง กองหลังฮอลแลนด์ กระโดดถีบยอดอก ซาบี อลองโซ มิดฟิลด์ทีมชาติสเปน เป็นการกระโดดถีบดื้อๆ เล่นเอาร่วงลงไปคาเท้า...

ถึงจะโหด ถึงเกมจะแรง แต่งานนี้ ต้องชมกรรมการ คุณฮาเวิร์ด เว็บบ์ เชิ้ตดำชาวอังกฤษ ทำหน้าที่กรรมการคอยคุมเกม ควบคุมกติกาได้ดีมาก

บางครั้งใช้ นิติศาสตร์ บางครั้งใช้ รัฐศาสตร์...(ฮา)

ถ้าใช้นิติศาสตร์ล้วนๆ การกระโดดถีบยอดอกดื้อๆ แบบนั้นต้องโดนใบแดงไล่ออกสถานเดียว บังเอิญเหตุการณ์เกิดขึ้นในช่วงต้นเกม หากแจกใบแดง อรรถรสในการแข่งขันนัดชิงขณะเลิศก็จบลง รูปแบบการเล่นจะเปลี่ยนไป สเปนยำใหญ่ฮอลแลนด์ เละแหง็มๆ

คุณฮาเวิร์ดจึงตัดสินใจลดโทษครึ่งราคา

พูดจาภาษาบ้านเรา แกใช้ดุลพินิจค่อนข้างสูง ดูเจตนา ดูพฤติกรรมแห่งความรุนแรง ดูผลกระทบที่จะเกิดขึ้นกับสังคม เอ้ย! ผลกระทบที่จะเกิดกับเกม พยายามไม่ทำให้เกมขาดความสมดุล โดยยึดถือความสุขของผู้ชมเป็นอันดับแรก ก่อนเลือกวิธีการลงโทษ

แต่ถ้านักเตะคนไหนปฏิเสธคำตัดสิน แสดงท่าทีต่อต้าน ไม่เคารพคำตัดสินของแก แกไม่ลังเลที่จะลงโทษเบื้องต้นด้วยการแจกใบเหลืองทันที

ทำให้เกมการแข่งขันนัดนี้ไหลลื่น ดูสนุก และทำให้ผู้เล่นไม่กล้าออกนอกลู่นอกทาง บานปลายกลายเป็นเกมแห่งความรุนแรง

ไม่มีงานเลี้ยงใดไม่เลิกรา กีฬาฟาดแข้งเช่นกัน

เมื่อแข่งขันจบ...เราก็ได้เห็นภาพที่บางท่านอาจสะเทือนใจ แต่บางท่านเกิดความประทับใจ ซึ่งก็แล้วแต่ท่านอยู่ในอารมณ์ใด หรือสนับสนุนทีมไหน

นักบอลพากันร้องไห้ทั้ง 2 ทีม...

นักเตะสเปน หลั่งน้ำตาแห่งความดีใจ

นักเตะฮอลแลนด์ หลั่งน้ำตาแห่งความเสียใจ

ไม่ว่าจะดีใจหรือเสียใจ เมื่อจบเกมก็คือจบ สิ่งที่เหลือคือความมุ่งมั่นสำหรับการแข่งขันที่จะเกิดขึ้นอีกครั้งใน 4 ปีข้างหน้า

(ระยะเวลาเท่ากับวาระเลือกตั้ง สส.บ้านเรา...อิ อิ)

ทีมชนะแม้ภาคภูมิใจ ก็ต้องไปพัฒนาตัวเองให้หนักขึ้น หากต้องการรักษาความภาคภูมิใจให้ดำรงอยู่ต่อไป ส่วนทีมที่พ่ายแพ้ รวมทั้งทีมอื่นๆ ที่ตกรอบไม่ได้ไปบอลโลก หากต้องการประสบความสำเร็จก็ต้องพัฒนาทีมให้แข็งแกร่งเพื่อเดินไปสู่ความสำเร็จ...ไทยเราก็ด้วย หากคิดจะเท่

เฮ้อ...อีกนั่นแหละ ฝันไกลไปลำบาก บ้านเรามัวแต่บ้ากีฬาสี เดี๋ยวเหลือง เดี๋ยวแดง เดี๋ยวน้ำเงิน กฎกติกามีไว้ทำลาย ยึดโน่น เผานี่ กรรมการมีก็เหมือนไม่มี ฯลฯ

ชนะเลือกตั้งเข้ามา ตั้งรัฐบาล จนกลายเป็นฝ่ายค้าน มันก็ล้วนยืนอยู่บนกติกา บทบัญญัติของกฎหมาย

นี่พ่อเล่น พอเตะชนะก็ตีปีก พอเตะแพ้ดันทะลึ่งบีบบังคับให้ยุบสภาโดยไม่เลือกวิธีการ...ตูจะเตะใหม่

ถ้าเตะไม่ชนะ มันต้องเตะกันจนเอ็งชนะรึงัย!

สังคมขาดซึ่งกฎกติกามันอยู่ไม่ได้หรอกครับ

อ้าว! ฟุตบอลกลายเป็นอะไรและ...ฮ่า ฮ่า ฮ่า