จากความไม่มีแท้ๆ

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่า หลายต่อหลายสิ่งบนโลกใบนี้ ถูกสร้างสรรค์ขึ้นมา ด้วยเพราะสาเหตุของความขาดแคลนเป็นเหตุแท้ๆ จนมีคำกล่าวที่เขียนไว้ว่า

“เมื่อเกิดความไม่มี วินาทีนั้นเอง ที่ความคิดสร้างสรรค์จะโลดแล่น”

ตัวอย่างแรกนั้น เกิดขึ้นใกล้ๆ ในประเทศเพื่อนบ้านเรานี่เอง เมื่อเพื่อนคนหนึ่งจากอินโดนีเซีย เดินทางไปเยี่ยมบ้านเพื่อนที่มาเลเซีย แล้วพบว่า การหาบริการแท็กซี่ดีๆ ในมาเลเซียนั้น มันช่างยากเย็นแสนเข็ญยิ่งนัก อีกทั้งค่าบริการก็ไม่ค่อยเป็นธรรม แถมยังมีปัญหาเรื่องความปลอดภัย เรียกว่าไม่สะดวกด้วยประการทั้งปวง

เหตุของความอัตคัดแท็กซี่ในครานั้น มันเป็นจุดเริ่มต้นให้เพื่อนนักศึกษาฮาร์วาร์ด อันประกอบไปด้วย Anthony Tan และคุณ Hooi Ling พกเอาความรู้สึกอึดอัดคับข้องจิตใจ กลับมาสร้างเป็นแรงบันดาลใจ เพื่อคิดวิธีการแก้ไขปัญหานี้ แล้วนำไอเดียแผนธุรกิจไปเข้าแข่งขันที่ Harvard Business School จนได้รับรางวัลที่ 2

และเพราะเป็นไอเดียที่ตอบโจทย์แบบสุดๆ มันจึงถูกระดมทุน เพื่อสร้างและใช้งานจริง จนเป็นหนึ่งในสตาร์ทอัพที่เกิดในเอเชีย กลายเป็นแอพพลิเคชั่น GrabTaxi (ซึ่งที่กัวลาลัมเปอร์นั้นรู้จักกันดีในชื่อ My
Teksi) ขึ้นมาบนพื้นโลก และสามารถเปิดตัวเข้าสู่ 6 ตลาดทั่วเอเชียได้ภายในระยะเวลาไม่ถึง 3 ปี

โดยเจ้าแอพพลิเคชั่น Grab taxi นี้ ใช้งานง่ายสุดๆ ผ่านอุปกรณ์สมาร์ทโฟน เมื่อคุณดาวน์โหลดแอพพลิเคชั่นมาแล้ว ก็เพียงแค่เปิด และพิมพ์ระบุปลายทางที่ต้องการเดินทางไป แล้วกดปุ่มเรียกรถ บรรดารถแท็กซี่ซึ่งอยู่ในพื้นที่ใกล้เคียงจะสามารถรับทราบความต้องการของคุณ และเขาจะสามารถเลือกกดตอบรับคำร้องขอ

ถ้าแท็กซี่คันไหนกดรับคำขอ ข้อมูลของคนขับ ทั้งชื่อ-นามสกุล ทะเบียนรถ และหมายเลขโทรศัพท์ ก็จะปรากฏขึ้น ซึ่งเขาจะโทรมายืนยันจุดรับส่ง แถมคุณสามารถโชว์ข้อมูลผ่านโซเชียลเน็ตเวิร์กต่างๆ ให้ครอบครัวและเพื่อนๆ ได้รับรู้ว่ากำลังเดินทางไปกับแท็กซี่คันไหน นับเป็นการสร้างความปลอดภัยให้กับผู้ใช้แบบสุดๆ

จากปัญหาของความง่อยในการหารถแท็กซี่ นำไปสู่แอพ GrabTaxi ที่มีผู้ใช้งานราว 4 ล้านคนทั่วเอเชีย และมีมูลค่าบริษัทแตะระดับหมื่นล้านไปแล้ว

อีกเรื่องราวคล้ายๆ กัน จุดเริ่มต้นมันเกิดขึ้น ณ เกาะบาหลี

เป็นเรื่องของชายหนุ่ม ผู้หลงใหลในกีฬากลางแจ้งแบบเอาต์ดอร์ เอ็กซ์ตรีม นามว่า นิก วูดแมน เขาชอบปีนเขา ชอบเล่นสกี เซิร์ฟบอร์ด และเป็นคนที่หลงใหลในการถ่ายภาพอย่างเป็นที่สุด

จนกระทั่งวันหนึ่งในราวปี 2002 เมื่อเขาออกเดินทางไปท่องเที่ยวนาน 5 เดือน เพื่อไปตระเวนเล่นกระดานโต้คลื่นในอินโดนีเซียและออสเตรเลีย แน่นอนว่าในทุกสถานที่ที่เขาเดินทางไปนั้น นั่นมันเป็นสวรรค์สำหรับนักโต้คลื่น ภาพของท้องทะเลใสๆ คลื่นแรงๆ ลูกโตๆ แดดสวยๆ นับเป็นสุดยอดของความประทับใจที่นักโต้คลื่นทุกคนอยากมีภาพสวยๆ เอาไว้ถ่ายทอดความทรงจำอันงดงาม

แต่ตลอดการเดินทางในครั้งนั้น เขากลับต้องพบกับความหงุดหงิดมากกับกล้องที่เขาพกพาไปด้วย มันเป็นกล้องที่ห่วยและง่อยสุดๆ แม้จะกันน้ำได้แต่ก็ไม่สามารถที่จะยึดติดกับกระดานโต้คลื่น หรือยึดติดกับสิ่งใดๆ เพื่อช่วยถ่ายภาพการโต้คลื่นแบบสวยๆ ได้เลย

นิกเดินทางกลับบ้าน พร้อมกับภาพห่วยๆ แย่ๆ ในกล้อง เจ้าความอึดอัดคับข้องใจ มันผนวกเข้ากับความเสียดายภาพสวยๆ ที่เขาสู้อุตส่าห์เดินทางข้ามทวีปยาวนานกว่า 5 เดือน กลายเป็นแรงผลักของความคิดว่า

เขาอยากมีกล้องที่สามารถถ่ายภาพเคลื่อนไหว ขณะที่เล่นกีฬากลางแจ้งได้สวยๆ เรียกได้แบบเต็มปากว่า เป็นสุดยอดกล้องสำหรับชาวกีฬาเอ็กซ์ตรีมโดยเฉพาะ

มีเรื่องเล่ากันต่อๆ มาว่า...เขาเริ่มต้นหาทุนทำกล้องตัวแรกนี้ ด้วยการขายเข็มขัดที่ทำจากเปลือกหอยซึ่งเขากว้านซื้อมาจากตลาดที่เกาะบาหลี รวมทั้งขอยืมเงินจากแม่ เพื่อมาสร้างต้นแบบกล้องในฝันของเขา จนในที่สุดเจ้ากล้องสำหรับกีฬาเอ็กซ์ตรีมตัวแรกในโลกก็ถือกำเนิดขึ้นมาโดยกล่องตัวแรกนี้ มันมีคุณสมบัติแบบที่นิกต้องการสุดๆ นั่นคือ มีความคมชัดสูง พร้อมเลนส์มุมกว้าง 170 องศา กันน้ำ รวมทั้งอุปกรณ์เสริมที่สามารถยึดติดกับร่างกาย หมวกกันน็อก กระดานโต้คลื่น ซึ่งช่วยให้ถ่ายภาพโต้คลื่นสวยๆ ได้ อีกทั้งมีขายึดสารพัดรูปแบบ ที่นำไปติดกับมอเตอร์ไซค์ จักรยาน สเกตบอร์ด สารพัน โดยติดชื่อแบรนด์ว่า GoPro

ในยุคที่สื่อโซเชียลเน็ตเวิร์กเบ่งบาน ใครต่อใครก็อยากมีคลิปภาพกีฬาสวยๆ จากกระดานโต้คลื่น จากจักรยาน จากสเกตบอร์ด จากเครื่องร่อน ร่มชูชีพ เครื่องบินเล็ก และโดรน ซึ่งทำให้ GoPro สร้างยอดขายได้กว่า 3 ล้านตัว หรือราว 2 หมื่นล้านบาท จนเว็บยูทูบนั้นบันทึกไว้ว่า ในทุกๆ นาที จะต้องมีคลิปจาก GoPro อัพโหลดขึ้นไปบนเว็บไซต์

และมันทำให้นิกกลายเป็นเจ้าของธุรกิจที่มีรายได้เกือบ 4 หมื่นล้านบาทไปแล้ว ด้วยฝันสั้นๆ สำหรับนักคิดสร้างสรรค์ ผู้ไม่ยอมแพ้ต่อความอัตคัดขัดสน ด้วยแนวคิดที่ว่า...

“ถ้ามีเรื่องอะไร ที่มันทำให้เราอึดอัดใจมากนัก ก็จงลงมือสร้างมันขึ้นมาซะเลยดีกว่า...”