วาระแห่งไข่

ในสัปดาห์ที่ผ่านมา ความสนใจของนายกรัฐมนตรีซึ่งทุ่มให้กับปัญหาไข่ ทำให้เกิดความอัศจรรย์ขึ้นกับประเทศนี้ เพราะปรากฏว่ารัฐบาลและหน่วยงานระดับกระทรวง กรม ที่เกี่ยวข้องกับไก่และไข่ ไม่ว่าจะเป็นกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ กระทรวงพาณิชย์ พากันทุ่มเทจดจ่อกับปัญหาไข่ราคาแพง

แต่ละหน่วยงานต่างส่งตัวแทนมีการออกมาพูดจาปัญหาไข่ผ่านช่องทางสื่อสารของรัฐในทุกช่องทาง ไม่ว่าทางสถานีวิทยุ โทรทัศน์ รวมทั้งในการสัมภาษณ์

กล่าวสำหรับนายกรัฐมนตรี แสดงความเอาจริงเอาจังถึงขั้นตั้งนายกอร์ปศักดิ์ สภาวสุ เลขาธิการนายกรัฐมนตรี นั่งหัวโต๊ะร่วมกับกระทรวงที่เกี่ยวข้องเพื่อแก้ปัญหาไข่

เสมือนดังว่ารัฐบาลได้ยกระดับปัญหาไข่ราคาขึ้นเป็นวาระแห่งชาติ เป็นปัญหาเร่งด่วนสำคัญที่สุดของรัฐบาลที่ต้องจัดการให้สำเร็จ

เมื่อรัฐบาลสามารถดึงความสนใจของประชาชนคนทั้งประเทศให้เทมาอยู่กับปัญหาไข่ไก่ราคาแพง จนสังคมลืมไปว่าปัญหาใหญ่อันเป็นปัญหาหลักของประเทศ ยังมีอีกเหลือคณานับที่รอการแก้ไขจัดการและต้องการความช่วยเหลือจากรัฐบาล อาทิ ภัยแล้ง เป็นต้น

ภัยแล้งอย่างหนักในปีนี้ ส่งผลให้ประชาชนส่วนใหญ่ซึ่งประกอบอาชีพเกษตรกรรมยังไม่สามารถเพาะปลูกได้ ประชาชนเดือดร้อนกว่า 4.3 ล้านคน มีพื้นที่การเกษตรเสียหายรวมกว่า 2.19 ล้านไร่

การแก้ปัญหาภัยแล้งของรัฐบาล นอกจากคำเตือน คำประกาศห้ามปลูกข้าว ห้ามปลูกพืชผลทางการเกษตรที่ต้องการน้ำในปริมาณสูง

ภาระการแก้ปัญหาภัยแล้ง ถูกผลักให้ไปตกหนักกับสำนักฝนหลวง แจ้งปฏิบัติการทำฝนหลวงเพียงหน่วยงานเดียว โดยที่รัฐบาลไม่มีการวางแผนรับมืออย่างเป็นรูปธรรมทั้งในการวางแผนการเก็บรักษาการบริหารจัดการน้ำ ทั้งในวันนี้และที่สำคัญอย่างยิ่งคือในอนาคต เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาภัยแล้งซ้ำซากขึ้นมาอีก รวมทั้งปัญหาที่กำลังตามมานั้นคือ ปัญหาพืชผลทางการเกษตร และความเดือดร้อนของเกษตรกร

ไม่เพียงแต่ปัญหาภัยแล้งเท่านั้น ยังมีปัญหานักลงทุนอุตสาหกรรมย้ายฐานการผลิต เพราะมึนงงกับกติกาของไทยอย่างที่เกิดกับมาบตาพุด หรือปัญหาธุรกิจการท่องเที่ยวที่เดือดร้อนอย่างหนัก ด้วยผลกระทบจากความขัดแย้งภายใน และผลกระทบปัญหาเศรษฐกิจในยุโรป อเมริกา

ไข่แพงแม้เป็นปัญหา แต่หากรัฐบาลไม่สามารถจัดการกับปัญหาหลัก ดังที่กล่าวมาบางส่วน ต่อให้รัฐบาลสามารถทำให้ไข่มีราคาถูกได้ก็ตาม แต่เชื่อหรือไม่ว่า ประชาชนจะไม่มีเงินเพียงพอจะซื้อไข่ ต่อให้ราคาถูกก็ตาม