ชอบสร้าง แต่ไม่ครอบครอง

บุญทักษ์ เกิดในครอบครัวพ่อค้าทำกิจการค้าขายเคมีภัณฑ์ เขามีพี่น้อง 2 คน เป็นชายล้วน และครอบครัวต้องการให้ลูกชายทั้งสองคนสืบทอดกิจการต่อ 2 พี่น้องจึงเลือกสอบเอนทรานซ์เข้าเรียนที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยบุญทักษ์เลือกเรียนสาขาวิศวโยธา พี่ชายเรียนทางวิศวเคมี

ขณะที่กำลังเรียนอยู่ บุญทักษ์พบว่าตัวเองไม่อยากเป็นเจ้าของร้านเคมีภัณฑ์ และคิดตลอดเวลาจะทำอย่างไรที่จะหนีจากธุรกิจครอบครัวได้ ดังนั้นเมื่อเห็นประกาศในหนังสือพิมพ์เชิญชวนให้ผู้สนใจสอบชิงทุนของธนาคารกสิกรไทย ในสาขาอินเตอร์เนชั่นแนล บิซิเนส ไฟแนนซ์ ขณะนั้นเขาเรียนอยู่ปีที่ 4 เทอมสุดท้ายแล้ว ก็แอบไปสมัครสอบและสอบโดยไม่ได้บอกที่บ้าน

บุญทักษ์ เล่าว่า ทุนธนาคารกสิกรไทยในอดีตไม่จำเป็นต้องมีประสบการณ์ทำงานธนาคารมาก่อนก็สมัครได้ เป็นทุนที่เปิดกว้าง เมื่อสอบได้แล้วจึงเดินไปบอกคุณพ่อว่า มีรุ่นพี่ชวนไปสมัครสอบทุนของธนาคารกสิกรไทยและสอบได้ จึงขออนุญาตไปเรียนต่อปริญญาโท

“โดยธรรมชาติของลูกทุกคนจะพยายามทำตามความต้องการของพ่อแม่ก่อน แต่สำหรับพ่อแม่ควรจะให้ลูกค้นหาสิ่งที่ตัวเองชอบก่อนแล้ว แล้วสนับสนุนให้เขาทำในสิ่งที่รักและชอบ เขาจะทำได้ดีและมีความสุข” บุญทักษ์ กล่าว

บุญทักษ์ บอกว่า เพราะเรียนจบวิศวฯ มาก่อน เมื่อเปลี่ยนสาขาที่เรียนหากไม่มีประสบการณ์ก็เรียนยากเหมือนกัน เรียนพฤติกรรมองค์กร เรียนในต่างประเทศกับเรียนในประเทศ เมื่อก่อนวิธีการสอนแตกต่างกันมาก เรียนในไทยเรียนเน้นหนักแต่เนื้อหาในหนังสือเรียน เรียนเพื่อสอบให้ได้ แต่เรียนต่างประเทศระบบการเรียนการสอนสนุกมาก เขาจะยกเคสขึ้นมาสอน เน้นเรียนแล้วจะนำไปใช้ประโยชน์อะไรได้บ้าง ทำให้เราเห็นโลกกว้าง

“มหาวิทยาลัยที่เรียนอยู่ใกล้กับตลาดหุ้นวอลสตรีทจะเดินผ่านทุกวัน ก็ได้เห็นอะไรที่แตกต่างไป ใช้เวลาเรียนปีกว่าก็จบกลับมาใช้ทุนธนาคารกสิกรไทยอยู่ 4 ปี ที่ไม่เรียนต่อปริญญาเอกเพราะเป็นคนไม่ชอบทำวิจัย เรียนปริญญาเอกต้องทำรีเสิร์ช ซึ่งผมไม่ชอบ ชอบทำงานมากกว่า ยิ่งทำก็ยิ่งสนุก” บุญทักษ์ กล่าว

งานแรกที่บุญทักษ์ได้รับหลังจากเรียนจบกลับมาคือได้บรรจุในฝ่ายต่างประเทศ ขณะนั้นธนาคารไทยเพิ่งจะเริ่มขยายงานออกไปต่างประเทศ ทำงานอยู่ฝ่ายนี้ 2 ปี ก็ถูกส่งไปประจำสาขาที่เมืองฮุสตัน 1 ปี จากนั้นก็ได้โปรโมทเลื่อนขึ้นเป็นผู้จัดการสาขาลอสแองเจลีส อยู่สาขาแอลเอ 6 ปี ก็ย้ายกลับมาเป็นผู้จัดการฝ่ายวานิชธนกิจ

“ผมเป็นคนโชคดีที่ได้เริ่มงานใหม่ตลอด ตอนที่ผมได้ขึ้นเป็นผู้จัดการสาขาแอลเอ อายุเพียง 30 ปี ถือว่าเป็นผู้จัดการสาขาที่มีอายุน้อยที่สุดในตอนนั้น ฝ่ายวานิชธนกิจก็เป็นฝ่ายใหม่ที่ตั้งขึ้นมา เป็นธุรกิจใหม่ที่เพิ่งจะเริ่มมีในไทย ต่อไปก็ดูแลลูกค้ารายใหญ่ ดูแลงานด้านสินเชื่อ ถือว่าได้ดูครบทุกอย่างแล้ว” บุญทักษ์ กล่าว

เขาปฏิเสธที่จะตอบคำถามว่า คิดนานหรือไม่ก่อนที่จะโบกมือลาธนาคารกสิกรไทย ที่ทำงานมาเกือบ 30 ปี ตั้งแต่เรียนจบโดยไม่เคยย้ายที่ทำงาน ตอบแต่เพียงว่า “โลกนี้มันง่ายๆ แต่มันซับซ้อนเพราะมนุษย์ ผมมีสิ่งที่อยากทำอีกเยอะมาก เช่น พัฒนาระบบการชำระเงินของประเทศ สิ่งที่คิดคืออยากจะทำให้ระบบธนาคารของไทยดีและตอบสนองความต้องการของลูกค้าและสังคมได้ หาโอกาสให้ลูกค้าเอสเอ็มอีเข้าถึงแหล่งเงินทุน”

บุญทักษ์ กล่าวทิ้งท้ายว่า ผมไม่ได้เป็นจีเนียส ไม่ได้เป็นคนดี ทั้งหมดที่ทำก็เพราะอยากทำ ชอบสร้างแต่ไม่ชอบครอบครอง ซึ่งจะทำให้มีความสุขยาวนาน ไม่ยึดติดอะไร

ในชีวิตหนึ่งเกิดมาได้สร้างอะไรที่มีคุณค่าต่อสังคมส่วนรวมก็มีความสุขแล้ว