ทำไม คสช. รบอย่างไรก็ไม่ชนะ?

1 ปี หลังการปฏิวัติรัฐประหารผ่านไป ยังไม่มีอะไรที่รัฐบาลทำแล้วได้ใจประชาชนคนยากคนจนในชนบทที่เป็นคนส่วนใหญ่ของประเทศซึ่งเป็นฐานใหญ่ของพรรคการเมือง

นโยบายรัฐบาลที่นำมาใช้เป็นนโยบายที่คนระดับบนยอดพีระมิดและนักธุรกิจขนาดใหญ่สายป่านยาวเป็นกลุ่มที่ได้ประโยชน์ แต่คนระดับกลางและล่างโดยเฉพาะธุรกิจอุตสาหกรรมขนาดเล็กและขนาดกลางรวมทั้งคนยากจนในเมืองและชนบทแทบไม่ได้รับประโยชน์อะไรจากนโยบายและการบริหารบ้านเมืองที่ผ่านมา

แม้ว่ารัฐบาลจะพยายามตั้งใจทำงาน เร่งรัดและกดดันให้ข้าราชการและหน่วยงานของรัฐ ทำงานให้รวดเร็วและมีประสิทธิภาพมากขึ้น ใช้ทั้งพระเดชพระคุณ ลงโทษ โยกย้าย ข้าราชการที่ไม่สุจริตและไร้ประสิทธิภาพ ขึ้นเงินเดือนและเพิ่มค่าตอบแทนให้ข้าราชการ พนักงานราชการและลูกจ้างของรัฐ กระตุ้นให้มีการใช้จ่ายงบประมาณให้รวดเร็วขึ้น เพื่อให้การบริหาราชการมีประสิทธิภาพและนโยบายเกิดประสิทธิผลเป็นรูปธรรม จนประชาชนสามารถจับต้องได้ถึงประโยชน์ที่เกิดขึ้นจากนโยบายของรัฐบาล และเห็นว่าปัญหาได้รับการแก้ไขอย่างจริงจัง

แต่จนถึงวันนี้ก็ยังไม่มีผลงานที่เด่นชัด เพราะนโยบายของรัฐบาลเป็นการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า ไม่ได้แก้ปัญหาที่ต้นเหตุ จึงทำให้ปัญหาที่ค้างคาอยู่นอกจากจะยังไม่ได้รับการแก้ไขแล้วยังมีอาการน่าเป็นห่วงกว่าเดิม

ถามว่ารัฐบาลมีผลงานหรือไม่?

คำตอบคือ มี แต่ผลงานที่รัฐบาลออกมาแถลงต้องบอกว่า “ไม่ตอบโจทย์”

จึงมีคำถามที่กวนใจจนทำให้นายกรัฐมนตรีอารมณ์เสียและบ่นด้วยความน้อยใจตลอดเวลา รวมทั้งข่าวลือเรื่องการปรับทีม ครม.เศรษฐกิจที่ปรากฏออกมาอยู่เสมอ แสดงให้เห็นว่า นโยบายทั้งด้านเศรษฐกิจ สังคม และการเมือง ที่รัฐบาลได้ทำไปแล้วต้องมีปัญหาอย่างแน่นอน

รัฐบาลไม่ได้อ่อนเรื่องการประชาสัมพันธ์ผลงาน เพราะถ้าดูจากความถี่ในการแถลงข่าว สารคดีเชิงข่าว ข่าวการลงพื้นที่ของนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรี การแถลงผลงานของรัฐบาล รวมทั้งการจัดกิจกรรมที่รัฐบาลใช้งบประมาณไปจำนวนมาก ประชาชนและสื่อมวลชนต่างก็ได้รับข้อมูลข่าวสารที่รัฐบาลจัดให้อย่างเต็มที่ รู้ดีว่าโครงการใหญ่น้อย มาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจและการแก้ไขปัญหาทั้งหลายที่รัฐบาลและ คสช.ทำไปทั้งหมด

แต่ทำไมเศรษฐกิจยังไม่ดีขึ้นและแย่ลงกว่าเดิม กระแสที่เกิดขึ้นไม่ได้มาจากฝ่ายที่อยู่ตรงกันข้ามกับรัฐบาลซึ่งเป็นธรรมดาที่เขาไม่เห็นด้วยและค้านในสิ่งที่รัฐบาลทำทุกเรื่องเท่านั้น แต่ขณะนี้เกิดกระแสจากคนที่เคยสนับสนุนให้ทหารเข้ามาแก้ไขปัญหาและประชาชนทั่วไป ซึ่งเป็นผู้ที่ได้รับผลกระทบโดยตรง

โดยเฉพาะภาคธุรกิจอุตสาหกรรมขนาดกลางและขนาดเล็ก พ่อค้า ประชาชน เกษตรกร ชาวไร่ชาวนา ไม่ใช่ความรู้สึกหรือเป็นเรื่องที่คนคิดกันไปเองแต่ผลกระทบมันเกิดขึ้นจริง เช่น ธนาคารเริ่มเข้มงวดกับการปล่อยสินเชื่อให้ SME สรรพากรขอเก็บภาษีเพิ่ม รัฐบาลออกกฎหมายเพื่อจัดเก็บภาษีประเภทใหม่ คนไม่ใช้จ่ายเงินเพราะรายได้ลดลง ค้าขายไม่ได้ ขาดทุนต่อเนื่อง ไม่ใช้หนี้โดยเฉพาะอย่างยิ่งลูกค้ารายย่อยของสถาบันการเงิน เงินเดือนที่รัฐบาลเพิ่มให้กับข้าราชการ พนักงานและลูกจ้าง ก็ไม่ได้ช่วยอะไรมาก เพราะค่าครองชีพและราคาสินค้าที่เพิ่มสูงขึ้นในอัตราที่มากกว่า เป็นต้น

ประชาชนที่มีใจเป็นธรรมจะเห็นว่า นายกรัฐมนตรีตั้งใจจริง ทำงานหนักและเสียสละ พยายามที่จะแก้ไขปัญหาบ้านเมืองและขับเคลื่อนประเทศไทยให้เดินไปข้างหน้า แต่ไม่มีเวลาลงในรายละเอียดและติดตามผล เหมือนว่าจะรู้ปัญหาแต่ไม่มีคำตอบโจทย์ที่ถูกต้อง

นายกรัฐมนตรีคงต้องเปิดใจให้กว้างรับฟังข้อมูลให้ครบทุกด้านทุกฝ่าย ฝ่ายข่าวสายตรงของนายกรัฐมนตรีต้องให้ข่าวตามความเป็นจริง เพื่อให้นายกรัฐมนตรีได้นำข้อมูลมาทบทวนว่า 1 ปีที่ผ่านมานโยบายที่ได้เคยมอบหมายไป ทำได้ผลหรือไม่อย่างไร ผลที่ออกมาเป็นไปตามเป้าที่กำหนดหรือไม่ ใครได้รับประโยชน์จากนโยบายและโครงการที่รัฐบาลดำเนินการไปแล้วบ้าง

ทั้งนี้ เพราะการแถลงผลงานของรัฐบาลโดยกระทรวงและหน่วยงานต่างๆ นั้น เป็นการรวบรวมมาจากรายงานของหน่วยราชการที่มักจะสรุปว่า งานที่ได้รับมอบหมายไปนั้นสำเร็จเสร็จสิ้นตามเป้าหมาย เพื่อเอาใจเจ้านายหรือรัฐบาล เช่น จ่ายเงินไปแล้วเท่านั้น คนได้รับประโยชน์เท่านี้ ตัวเลขทางด้านเศรษฐกิจเพิ่มขึ้นเท่าไร แต่ตัวเลขเหล่านั้นมักเป็นเพียงภาพลวงตาถ้าไม่มีการตรวจสอบอย่างจริงจัง หากดีจริงประชาชนได้รับผลประโยชน์จริง นายกรัฐมนตรีคงไม่ต้องมานั่งตอบคำถามซ้ำซากอย่างที่เกิดขึ้น

เมื่อประเมินจากแนวทางการแก้ไขปัญหาของรัฐบาล 1 ปีที่ผ่านมาจนถึงการเลือกตั้งและการเคลื่อนไหวของฝ่ายตรงข้ามกับรัฐบาลที่จะเข้มข้นขึ้น การแก้ไขร่างรัฐธรรมนูญที่ยังไม่เป็นที่ยอมรับ เชื่อได้ว่าสถานการณ์บ้านเมืองคงไม่ดีขึ้นไปกว่านี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งความเชื่อมั่น ความไว้วางใจซึ่งกันและกันของทุกฝ่ายยังไม่เกิดขึ้น แม้กระทั่งฝ่ายเดียวกัน อาจเกิดการกดดันกันไปมาทั้งบนดินและใต้ดินจนเกิดความวุ่นวาย ถ้าควบคุมได้ก็ดี แต่ถ้าควบคุมไม่ได้ก็จะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

ถ้ามีการเลือกตั้งไม่ว่ารัฐธรรมนูญจะออกมาอย่างไร พรรคเพื่อไทยก็ยังจะได้เสียงมากกว่าครั้งที่แล้ว ประเทศไทยก็จะกลับเข้าสู่วงจรเดิมอีก ซึ่งก็จะจบด้วยการเสียเลือดเนื้อและชีวิตอีกครั้งหนึ่ง

ยกเว้นว่า คสช.และรัฐบาลทบทวนแล้วตั้งโจทย์ใหม่ที่สะท้อนถึงต้นเหตุของปัญหาทั้งปวง จัดทำนโยบายใหม่ แล้วจัดลำดับความสำคัญของงานและนโยบายเร่งด่วนใหม่ รวมทั้งจัดทัพใหม่ให้ได้คนที่มีความรู้ เข้าใจและเข้าถึงปัญหา มาทำงาน เพราะเวลาที่เหลือน้อยรัฐบาลต้องจัดการกับปัญหาให้ตรงเป้าและรวดเร็ว

มาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจต้องเห็นผลทันที กระจายไปอย่างทั่วถึงและยั่งยืน โครงการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานเพื่อสร้างรายได้ แก้ไขปัญหาความยากจนและขจัดความเหลื่อมล้ำ ทำให้เกิดความมั่นคง มั่งคั่ง และยั่งยืนอย่างที่นายกรัฐมนตรีต้องการเห็นต้องทำให้กระจายอย่างทั่วถึงและทันที แต่ต้องโปร่งใสและตรวจสอบได้

นโยบายและโครงการที่รัฐบาลได้ทำมาทั้งหมดเป็นความต้องการของรัฐบาลที่คิดว่าดีสำหรับประเทศชาติและประชาชน แต่รัฐบาลไม่เคยไปถามว่าประชาชนอยากได้หรือไม่เพราะเหตุใด เช่น โครงการรถไฟ โครงการสร้างถนนเลียบแม่น้ำเจ้าพระยา โครงการที่รัฐบาลจัดสรรงบประมาณให้ ธ.ก.ส.ไปจ่ายชดเชยให้เกษตรกรไปแล้วมากมายหลายรอบจึงไม่เกิดประโยชน์อะไร เงินที่ใส่ลงไปก็ไม่ได้ไปกระตุ้นเศรษฐกิจ เพราะไม่เกิดการหมุนเวียนในระบบเศรษฐกิจ ไม่ได้เพิ่มผลผลิตหรือสร้างรายได้แต่อย่างใด 

ขอให้รัฐบาลไปถามประชาชนบ้างว่าเขาต้องการอะไร ที่จะทำให้ชีวิตเขาดีขึ้นหลุดพ้นจากหนี้สินและความยากจน ทำอย่างไรให้เขามีรายได้ที่พอเพียง มีอยู่ มีกิน มีใช้ในการดำรงชีวิต มีเงินเหลือเพื่อเก็บออม ดูแลลูกหลานให้ได้รับการศึกษาที่ดี ดูแลครอบครัวและตัวเองเมื่อแก่ชรา

ถ้าไม่อยากให้ประชาชนมาชุมนุมทางการเมือง ต้องทำให้เขามีความสุขจริง ไม่ต้องออกกฎหมายห้ามการชุมนุม แม้ว่าจะมีคนไปชักชวนโดยเอาอามิสสินจ้างพร้อมรางวัลไปให้เขาออกมาร่วมชุมนุม เขาก็ไม่ออกมาเดินขบวนชุมนุมทางการเมืองกับฝ่ายใดทั้งสิ้น ตัวอย่างเช่นหมู่บ้านในเขต อ.อุบลรัตน์ จ.ขอนแก่น มีชลประทานระบบท่อมีน้ำใช้ทั้งปีสามารถทำการเกษตรได้ทุกฤดูกาล ทำให้ชาวบ้านลงทุนเท่าเดิม แต่มีผลผลิตเพิ่มเท่าตัวทำให้ต้นทุนลดลงกว่าครึ่ง

ราคาพืชผลตกต่ำก็ไม่เดือดร้อนเพราะต้นทุนที่ต่ำลงทำให้ยังพอมีกำไรและอยู่ได้ ชาวบ้านบอกว่าไม่รู้จะไปชุมนุมทางการเมืองทำไมเพราะต้องทำมาหากิน ส่วนหมู่บ้านที่ไม่มีน้ำไม่มีระบบชลประทานว่างงานไม่มีอะไรทำ มีคนมาจ้างได้เงินก็ดีกว่าไม่มีอะไรทำ ไม่มีรายได้ ก็พากันไปชุมนุม เขาบอกว่าถ้ามีชลประทานระบบท่อเอาน้ำมาให้หมู่บ้านเขาก็ไม่ไปชุมนุมเหมือนกัน

เอาเงินที่จะไปทำรางรถไฟที่รัฐบาลจะต้องเอาเงินภาษีอากรของประชาชนไปใช้หนี้การก่อสร้างและต้องอุดหนุนการขาดทุนทุกปี เพื่อลดต้นทุนการขนส่งให้ภาคธุรกิจอุตสาหกรรมที่ร่ำรวยอยู่แล้ว ไปทำระบบชลประทานเอาน้ำที่จะเพิ่มผลผลิตสร้างงานสร้างอาชีพสร้างรายได้แก้ไขความยากจน และขจัดความเหลื่อมล้ำไปให้ชาวบ้านก่อนไม่ดีกว่าหรือ เศรษฐกิจก็จะดี ภาษีก็เก็บได้มากขึ้น

รัฐบาลต้องทำให้ประชาชนเห็นว่า รัฐบาลไหนก็ได้หากตั้งใจทำงาน คิดถึงประโยชน์ประชาชน มีธรรมาภิบาล ซื่อสัตย์ สุจริต จะสามารถแก้ไขปัญหาได้อย่างยั่งยืน ประโยชน์สุขที่แท้จริงจะเกิดขึ้นกับประเทศชาติและประชาชนอย่างทั่วถึงทุกหมู่เหล่า

หาก คสช.จะรบให้ชนะ ต้องชนะความยากจนแล้วจะชนะใจประชาชน