พระผงอนาลโย

โดย...ประสาร ปัจฉิมลชน

ถ้าไม่ได้รับมรดกตกทอดมา และถ้าไม่มีทรัพย์เป็นอนันต์ ความฝันว่าอยากจะมีพระสมเด็จฯ ในครอบครอง ณ พ.ศ.นี้ก็เป็นเรื่องฝันกลางวันเท่านั้นเอง

พระสมเด็จฯ แท้ๆ นั้นกลายเป็นของหายาก อย่าว่าแต่เต็มองค์เลย ต่อให้แตกหักเหลือค่อนองค์ ครึ่งองค์ก็ยิ่งกว่างมเข็มในสระ ฉะนั้นอย่าได้แปลกใจไปที่ “สมเด็จ 100 ปี” ซึ่งทำมาจากพระสมเด็จฯ ชำรุดมาผสมเนื้อใหม่ ราคาค่างวดจึงเกินกว่าร้อยกว่าชั่งไปอักโข แต่ยังมีพระอีกชุดหนึ่งซึ่งน่าสนใจพอๆ กัน เพราะใช้มวลสารพระสมเด็จฯ เก่ามาผสมขึ้นรูปใหม่แต่จะพิเศษกว่าตรงได้รับการอธิษฐานจิตจากพระอรหันต์ร่วมสมัย นั่นคือ พระผงอนาลโย ซึ่งสร้างขึ้นโดย คุณสุจินต์ อยู่สวัสดิ์

ความเป็นมาเป็นอย่างไรจะไม่ขอเล่า แต่จะขอยกข้อความที่คุณสุจินต์เคยพิมพ์ประวัติการสร้างพระชุดนี้เอาไว้มานำเสนอโดยตรง เพื่อเป็นการรักษาอรรถรสและข้อมูลดั้งเดิมให้มีอายุสืบไปในภายหน้าดังนี้

“เริ่มต้นจากเมื่อ พ.ศ. 2500 วัดใหม่อมตรส กรุงเทพฯ ได้เปิดกรุพระสมเด็จฯ ให้ประชาชนบูชา ซึ่งส่วนหนึ่งสมบูรณ์ทั้งองค์ อีกส่วนหนึ่งชำรุด ส่วนที่ชำรุดก็สามารถตบแต่งต่อเติมได้

ในขณะนั้นมีช่างชู (จำนามสกุลไม่ได้) เป็นผู้แกะพระขึ้นพิมพ์ใหม่ ซ่อมพระที่ชำรุดให้เป็นพระดีได้ เป็นผู้ที่สนิทสนมกันอย่างมากกับหมอวสันต์ เฉลิมวงษ์วัฒนะ เป็นผู้ร่วมงานกับข้าพเจ้าที่ศูนย์พัฒนาอนามัย เขต 1 อ.พระพุทธบาท จ.สระบุรี

ช่างชูได้เก็บรวบรวมเศษพระสมเด็จฯ ไว้เป็นจำนวนมาก

ต่อมาข้าพเจ้าได้รับคำสั่งย้ายมาเป็นผู้อำนวยการศูนย์สุขาภิบาลเขต 4 จ.ขอนแก่น ได้มีความสนใจพระปฏิบัติสายพระอาจารย์มั่น โดยเฉพาะหลวงปู่ขาว อนาลโย วัดถ้ำกลองเพล จ.อุดรธานี จึงมีความคิดว่าจะขอเศษส่วนและพระผงสมเด็จฯ ที่ช่างชูเก็บรวบรวมไว้จำนวนมากนั้นมาปั้นเป็นรูปหลวงปู่ขาวแล้วแบ่งกันพอนำติดตัวไปใช้กันเท่าที่จะได้

ได้ปรึกษาหมอวสันต์และช่างชูแล้ว ตกลงกันครั้งแรกจะทำเป็นพระบูชารูปหลวงปู่ไว้บูชาส่วนหนึ่ง ที่เหลือก็ทำเป็นพระเครื่องรูปหลวงปู่ อาจจะได้สักคนละเล็กละน้อยแล้วนำไปใช้ติดตัวได้ จึงไปหารือกับหมอ
ประพักตร์ โสฬสจินดา ที่ทำงานอยู่ด้วยกันกับข้าพเจ้าและเป็นผู้ใกล้ชิดสนิทสนมกับหลวงปู่เป็นอย่างมาก

หลวงปู่อนุญาตให้ทำ แต่ลูกศิษย์อื่นๆ ที่ทราบว่าจะเอาผงพระสมเด็จฯ มาทำ และแจกกันใช้เพียง 4-5 คนเท่านั้น จึงไม่ยอมให้ทำอย่างนั้น ขอให้ทำแจกจ่ายให้ผู้อื่นนำไปใช้ด้วย หลวงปู่จึงแนะนำให้ทำเป็นรูปจันทร์ลอยเล็กๆ และใช้ยันต์ข้างหลังเป็น “พุทโธ”

เมื่อตกลงได้รูปแบบแล้ว จึงทำเป็นรูปดังต่อไปนี้ คือ

1.รูปจันทร์ลอย ด้านหน้าเป็นรูปหลวงปู่ขาว ด้านหลังเป็นยันต์พุทโธ

2.รูปจันทร์ลอย ด้านหน้าเป็นพระปิดตา ด้านหลังเป็นยันต์พุทโธ

3.รูปจันทร์ลอย ด้านหน้าเป็นพระไสยาสน์ ด้านหลังเป็นยันต์พุทโธทำได้ประมาณ 2,000 ชุด

4.พระสมเด็จฯ พิมพ์พระประธาน พิมพ์ใหญ่ 30 องค์

5.พระปิดตาลอยองค์เล็กๆ 30 องค์

6.พระรูปหลวงปู่ขาวสาม เหลี่ยมปลายมน 20 องค์นอกจากนั้นยังได้ทำด้วยทองแดงอีกนิดหน่อย คือ

7.ปิดตาจันทร์ลอยและพระไสยาสน์อย่างละ 30 องค์

8.รูปหลวงปู่ขาวหลังเตารีดอีก 300 องค์

แล้วนำไปให้หลวงปู่ขาว

หลวงปู่ได้นำไปวางไว้ที่หน้าโต๊ะหมู่บูชาที่หลวงปู่สวดมนต์ไหว้พระในห้องหลวงปู่เอง แล้วหลวงปู่จะแผ่เมตตาให้ในระหว่างพรรษาของปี 2519 เป็นเวลาประมาณ 3 เดือน

สำหรับการทำนั้นได้ให้ช่างชูที่เคยสร้างพระเนื้อผงเป็นผู้นำเพราะพวกเราไม่ชำนาญพอ เท่าที่จำได้ส่วนผสมที่ช่วยกันผสมนั้น ผงพระสมเด็จฯ ของช่างชูจำนวน 1 ห่อ (ประมาณ 40% ของส่วนผสมอื่นๆ) เศษพระวัดเงินคลองเตยอีก 1 ห่อ นอกนั้นเป็นกรรมวิธีของช่างที่ต้องผสมลงไป เช่น น้ำข้าวเหนียว ปูนขาว น้ำมัน และที่สำคัญอีกอย่างคือ ดอกไม้บูชาพระของหลวงปู่ด้วย

ที่ข้าพเจ้าต้องอธิบายมายืดยาวก็เพื่อให้ผู้ที่มีส่วนร่วมด้วยในครั้งนี้ ได้มีชื่อในประวัติการสร้างและเป็นกุศลส่วนหนึ่งของผู้ร่วมกันสร้างพระด้วย

หลังออกพรรษาแล้วหลวงปู่อนุญาตให้นำพระไปแจกจ่ายกันได้แล้ว ก็ได้มอบพระส่วนหนึ่งไว้ให้หลวงปู่แจกผู้ที่มานมัสการหลวงปู่ อีกส่วนก็แบ่งกันมาเก็บไว้เพื่อแจกผู้ที่เคารพเลื่อมใส

ข้าพเจ้าได้นำมาแจกครั้งสุดท้ายในเดือน ส.ค.และ ก.ย. 2533 ซึ่งเป็นวันครบอายุ 60 ปีของข้าพเจ้าและครบเกษียณอายุราชการด้วย ฉะนั้นขอกุศลทั้งหลายจงเกิดแก่ท่านผู้สร้างพระชุดนี้ และขอให้ผู้ที่นำไปใช้จงได้เจริญในทางธรรม บังเกิดมหาโภคทรัพย์และพ้นจากสรรพทุกข์ สรรพโศก สรรพโรค สรรพภัย ทั้งหลายทั้งปวงเทอญ”

พระชุดนี้ แม้ไม่ได้รับมรดกตกทอดมา และถ้าไม่มีทรัพย์เป็นอนันต์ก็ยังพอหาได้ไม่ง่าย แต่ใช่ว่าจะไม่พอพบเห็นครับ